Chapter Title : തില്ലാന 1 [കബനീനാഥ്]

വൃത്തിയായി ധരിക്കുവാൻ അവൾക്ക് സാധിച്ചിരുന്നു , എന്ന് മാത്രമല്ല അതിന് പ്രത്യേക നൈപുണ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു…

ഉണങ്ങിയ ടർക്കി, നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ ചുറ്റിക്കൊണ്ട് ജയ വീണ്ടും ചെന്നത് മുരളിയുടെ മുറിയിലേക്കായിരുന്നു…

“ ന്റെ കൃഷ്ണാ… …. “

ഇത്തവണ അവന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ച് വേദനിപ്പിക്കാതെ ഒരു തിരി തിരിച്ചു അവൾ…

എന്നിട്ടും മുരളി ഒന്നുകൂടി ചിണുങ്ങിയതല്ലാതെ എഴുന്നേറ്റില്ല…

“”ടാ………. എന്നേക്കൊണ്ടത് ചെയ്യിക്കരുത്… ….””

സംഗതി ഭീഷണിയാണെങ്കിലും ജയ നേരിയ ചിരിയോടെയാണ് അത് പറഞ്ഞത്…

അതു കേട്ടതും മുരളി കിടക്കയിൽ ഒന്നു കൂടി കമിഴ്ന്നു പറ്റിച്ചേർന്നു…

ജയ ഒരു നിമിഷം, എളിയിൽ കൈ കുത്തി  അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചു നിന്നു…

മുരളിയിൽ നിന്ന് അനക്കമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല…

അവനും എന്തോ പ്രതീക്ഷിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു…

അല്പ സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതിനാൽ മുരളി ഒന്നിളകിയതും ജയ മുന്നോട്ടാഞ്ഞതും ഒരേ സമയത്തായിരുന്നു…

കിടക്കയുടെയും മുരളിയുടെയും ഇടയിലൂടെ കൈ കടത്തിക്കൊണ്ട് ജയ, അവന്റെ വയറിനു മീതെ ഇക്കിളിയിട്ടു…

“”ങ്……. ഹ്………. ഹ്……….””

കാലുകൾ കിടക്കയിൽ നിരക്കിക്കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് അവൻ തുള്ളിച്ചാടിയെഴുന്നേറ്റു…

“”ശ്ശേ………. ഈയമ്മ………. “

“” നിനക്ക് ഞാൻ തന്ന സമയം കഴിഞ്ഞില്ലേ കൃഷ്ണാ…….....””

“” എൻട്രൻസിന്റെ സമയത്ത് ഞാൻ ടൈം ടേബിൾ വെച്ച് ഉറങ്ങിയതല്ലേയമ്മാ… അതു കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇങ്ങനെ തുടങ്ങുന്നത് കഷ്ടമല്ലേ… …. ?””

മുരളി, കിടക്കയിൽ മുട്ടുകുത്തി നിന്ന് തല ചൊറിഞ്ഞു…

“” അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇന്നലെ വരെ വല്ലതും പറഞ്ഞോ… ? ഇല്ലല്ലോ… സൊ, ഇന്ന് നമുക്കൊരു ഗസ്റ്റുണ്ട്…… ഗസ്റ്റ് വരുമ്പോൾ വീട്ടിലുള്ളവർ മൂടിപ്പുതച്ചു കിടന്നുറങ്ങുകയാണോ വേണ്ടത്…?””

ജയ , കട്ടിലിനോട് ചേർന്ന് അവന്റെ മുടിയിൽ അരുമയോടെ തലോടി…

“”ഗസ്റ്റ് അമ്മയ്ക്കല്ലേ……….?””

“” നീ എന്റെ മകനാണെങ്കിൽ എന്റെ ഗസ്റ്റ് നിന്റേയുമാണ്…… ചുമ്മാ സമയം കളയാതെ ഫ്രഷായിട്ടു വാടാ കൃഷ്ണാ… “

“” ഓ……...........””

മുരളി വീണ്ടും തല ചൊറിഞ്ഞു…

“” ഈ കൃഷ്ണാ വിളി ഒന്നു നിർത്തിക്കൂടേ… ഒരു മാതിരി പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ പേര്…… സ്കൂളിലും നാട്ടിലും നാണം കെട്ടു.. അമ്മയ്ക്ക് എവിടുന്ന് കിട്ടി ഈ പേര്… ?””

“” ഭഗവാന്റെ പേരല്ലേടാ അത്………. പിന്നെ നിന്റെ സമ്മതം ചോദിച്ച് അന്ന് പേരിടാൻ പറ്റുമായിരുന്നോ കൃഷ്ണാ…?””

അവസാനത്തെ വരി അവൾ ഊന്നി പറഞ്ഞത് അവനെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി തന്നെയായിരുന്നു..

“” ഞാനീ പേര് മാറ്റാൻ പറ്റുമോന്ന് നോക്കട്ടെ..””

മുരളി, അവളെ കടന്ന് നിലത്ത് കാലുകൾ