Chapter Title : തിരിച്ചടി 3 [Suru]

കഴിയുമ്പോളേക്കും ഞാൻ അവശ നിലയിലാകും. എൻ്റെ അവശതയൊന്നും ചേച്ചിക്ക് ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. എന്നെ വച്ചവർ നന്നായി സമ്പാദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ എനിക്കവർ ഒന്നും തന്നിരുന്നില്ല. എനിക്കത് വേണ്ട എന്നെ ഒന്നൊഴിവാക്കി തന്നാൽ മതിയെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എത്ര ആളുകൾ എന്നെ ചെയ്തെന്ന് എനിക്കു തന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു. വന്നവർ തന്നെ വീണ്ടും വന്നിരുന്നു. എങ്കിലും അധികവും പുതിയ ആളുകളായിരുന്നു. പല തരക്കാരായ ആളുകൾ , ചിലർ നല്ലവരായിരുന്നു ചിലർ ക്രൂരന്മാരും അവർ മാക്സിമം വേദനയെടുപ്പിച്ച് കരയിച്ചിട്ടാണ് ചെയ്യുക. അതിലാണവർക്ക് സംതൃപ്തി. പലപ്പോഴും എന്നെ ഇതിൽ നിന്നൊഴിവാക്കി തരു എന്ന് പറഞ്ഞ് അവരുടെ കാല് പിടിച്ച് ഞാൻ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒരു ഗുണവുമുണ്ടായിട്ടില്ല. ഒരു ദിവസം കോപം കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ മോളെയും ഇതുപോലെ കൂട്ടികൊടുക്കെടി എന്നു പറഞ്ഞതിന് അവർ എന്നെ ചെകിട്ടത്തടിച്ചു. ഇവർ ഇത്ര ക്രൂരയാകുമെന്ന് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാനേ കഴിഞ്ഞില്ല. ആത്മഹത്യ ചെയ്താലോ എന്ന് പലവട്ടം കരുതിയതാണ് അപ്പോളൊക്കെ മകൻ്റെ മുഖം തെളിയും ഞാൻ മരിച്ചാൽ അവൻ വഴിയാധാരമാകുമല്ലോ എന്നോർത്ത് കരയും. ഓരോ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുമ്പോളും ഞാൻ നടുങ്ങും. ഇതിനിടയിൽ ഒന്നു രണ്ടു തവണ യോനിയിൽ ഫംഗസിൻ്റെ അസുഖമുണ്ടായി. മുള്ളാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. അതിന് ചേച്ചി തന്ന മരുന്നു കഴിച്ചു മാറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പരിപാടിക്കു മുൻപ് എനിക്കൊരു തരം വെള്ളം കുടിക്കാൻ തരും. ചോദിച്ചപ്പോൾ ഇൻഫെക്ക്ഷൻ വരാതിരിക്കാനാണ് എന്ന് പറയും. അത് കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ കുറെ നേരത്തേക്ക് ഒരു ഉൻമേഷമായിരിക്കും. എൻ്റെ നരകജീവിതം തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ വഴിത്തിരിവായ ആ ദിവസം അന്നായിരുന്നു. ചേച്ചിയുടെ വിളി വരുന്നത് കാത്ത് പേടിച്ചിരുന്നെങ്കിലും കാലത്തത് ഉണ്ടായില്ല. ഒരു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വേഗം വരാൻ പറഞ്ഞ് അവർ വിളിച്ചു. മരവിച്ച മനസ്സുമായി ഞാനവിടെയെത്തി. പതിവിനു വിപരീതമായി സിറ്റൌട്ടിൽ മുട്ടാളന്മാരെ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന 4 ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരെ കണ്ട ഞാൻ പേടിച്ച് പിൻഭാഗത്തു കൂടെ കിച്ചണിൽ ചെന്നു.
നീ വന്നോ, സുധി പറഞ്ഞയച്ചതാ ഇവരെയൊക്കെ. ടൂർ വന്നവരാണ്.
എനിക്ക് പറ്റില്ല ചേച്ചി ഇവരെന്നെ കൊല്ലും രണ്ടാൾ തന്നെ എനിക്ക് പറ്റാറില്ല എങ്കിലും ഞാൻ സഹിച്ചു കിടക്കുകയാണ്.
നീ പേടിക്കേണ്ടടി, ഓരോരുത്തരെയായിട്ടെ