Chapter Title : തിരിഞ്ഞുനോട്ടം 2 [Danilo]

തുണി എടുത്തു ഊരാൻ തുടങ്ങി. അല്പം കുനിഞ്ഞാണ് നിക്കുന്നത്.

ലില്ലിയമ്മ -" ഡാ, നിന്റെ കൊല ഞാൻ കുത്തി വെള്ളത്തിലിടും. മുണ്ടഴിച്ചിടടാ.. മനിഷ്യന്മാര് കാണൂലെ. "

ഞാൻ ഞെട്ടി മുണ്ടഴിച്ചിട്ടു. മനഃപൂർവം കാണിച്ചതല്ല.മനസ്സിൽ പോലും വിചാരിക്കാത്ത സംഭവം.മനഃപൂർവം കാണിച്ചിരുനെങ്കിലും ഇത് തന്നെയായിരിക്കും സംഭവിക്കുക.ഞാനാകെ ചമ്മി ഉരുകി.

ലില്ലിയമ്മ -" ഇതെന്നാടാ മുണ്ടേൽ മുഴുവൻ? "

ഞാൻ ഇന്നലെ വിട്ട വാണ പാലിന്റെ കറ അമ്മച്ചി കണ്ടു. ഞാൻ ആകെ മൊത്തം തളർന്നു. മറുപടികൾ ഒന്നും കൊടുക്കാനില്ല. ചമ്മി വളിച്ചു നിന്നു.

ലില്ലിയമ്മ-"പിള്ളേരുടെ ഒരു കാര്യം, ഒരു മുൻവിചാരവും ഇല്ല.നീ പോയി എന്റെ അലമാരിയിൽ ചാച്ചന്റെ കൈലികൾ ഇരിപ്പുണ്ട്. അതിലൊരെണ്ണം എടുത്ത് ഉടുത്തിട്ടു, ഇതിങ്ങു കൊണ്ടുതന്നെ "

ഞാൻ മരിച്ചു മരവിച്ചു നാണംകെട്ടു ഉരുകി ഇല്ലാണ്ടായി. തലതാഴ്ത്തി പിടിച്ചു ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു പോയി. ഞാൻ അപ്പോൾത്തന്നെ അവിടുന്ന് പോയാലോന്നു കരുതി.അമ്മച്ചിയോടും, എന്നോടുതന്നെയും എനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നി. ഞാൻ കൈലി വേറെ ഉടുത്തു തിരിച്ചു അമ്മച്ചിട അടുത്ത് ചെന്നു കൈലി കൊടുത്തു മിണ്ടാതെ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കു കേറിപോന്നു. അമ്മച്ചി എന്തോ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാൻ അത് ശ്രെദ്ധിക്കാതെ പോന്നു. റൂമിൽ പോയി കട്ടിലിൽ കിടന്നു.

അങ്ങോട്ടു പോക്കണ്ട ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. ഇന്നുതന്നെ പോണം. ഡ്രെസ്സാണെങ്കിൽ അലക്കാനും കൊണ്ടോയി. ഡ്രെസ്സുണങ്ങിയാൽ ഉടനെതന്നെ പോണം. ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.ഞാൻ വിചാരിച്ചതെല്ലാം സത്യമാണ്. അമ്മാമക്കു എന്നോട് അത്രേം സ്നേഹമായതുകൊണ്ടാണ് എല്ലാത്തിനും സമ്മതിച്ചത്. പക്ഷെ മറ്റുള്ള മുറ്റിയ അമ്മച്ചിമാരൊന്നും അങ്ങനല്ല.

കൊറച്ചു കഴിഞ്ഞു അമ്മച്ചി വന്നു. തുണിയെല്ലാം മുറ്റത്തു അഴയിൽ വിരിച്ചിട്ടു അകത്തേക്ക് വന്നു. എന്നെ വിളിച്ചു, ഞാൻ വിളി കേട്ടില്ല. അമ്മച്ചി എന്റെ റൂമിലേക്ക് വന്നു.

ലില്ലിയമ്മ -" എന്നാ മോനെ, എന്ത് പറ്റി? "

ഞാൻ മിണ്ടാതെ പുറംതിരിഞ്ഞു ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു. അമ്മച്ചി എന്റെ അടുത്ത് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു, കൈ എന്റെ തോളത്തു വെച്ചു.

ലില്ലിയമ്മ -" എന്നാ പറ്റി മോനെ? അമ്മച്ചി വഴക്കു പറഞ്ഞോണ്ടാണോ?"

അപ്പോഴേക്കും പുറത്തുന്നു ചാച്ചന്റെ വിളി കേട്ടു.അമ്മച്ചി അങ്ങോട്ടു ചെന്ന്.ഞാൻ ജനാലയിൽകൂടെ ശ്രെദ്ദിച്ചു.

ചാച്ചൻ -" കൊറച്ചു പോർക്ക, തൊലി കളഞ്ഞതാ, എന്നാലും