Chapter Title : തിരിഞ്ഞുനോട്ടം 2 [Danilo]

പറ്റിയെ? "
അമ്മ -" ഒന്നുംപറയണ്ട ചെറുക്കന്റെ ഓട്ടം കണ്ടപ്പോ, മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളാന്ധിപോയി "
അച്ഛൻ -" മമ്മി ഇന്ന് കാലത്തെ എണീറ്റില്ലെടാ? "
ഞാൻ -" ഇല്ല, സുഖവില്ലാന് തോനുന്നു "
അമ്മ -" മമ്മിക് പ്രായവായില്ലേ, ഇവന് സ്വന്തവായി എണീക്കാൻ അറിയില്ലേ, പോത്തുപോലെയായല്ലോ. ഡാ മമ്മി ഇറങ്ങുമ്പോൾ കുളിച് റെഡിയായി വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് ഇവിടെയിരുന്നു പഠിച്ചോണം "
അതുപറഞ്ഞു അവര് മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഞാനൊരു ദീർഘ ശ്വാസം വിട്ടു കാട്ടിലിലേക് ഇരുന്നു. ഞാൻ വിചാരിച്ചതു എല്ലാം കോളവയെന്നാണ്. ബാത്‌റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു അമ്മാമ പുറത്തേക്കു വന്നു. നടക്കാനൊന്നും വയ്യ തീരെ അവശയായിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ഓടിച്ചെന്ന് അമ്മാമയെ താങ്ങി.
ഞാൻ -" അമ്മാമേ, എന്തുപറ്റി, "
അമ്മാമ -" ഒന്നുവില്ല മോനെ, അമ്മാമക്കു ഇത്രേം പ്രായവായില്ലേ, ഇപ്പോ ഇതൊന്നും ശെരിയാവില്ല. അതിന്റെയ "
എനിക്കാകെ വേഷമാവായി. ഞാനാണ് അമ്മാമയുടെ ഈ അവസ്ഥക്ക് കാരണം. എന്റെ കമപ്രാന്ത്.
ഞാൻ -" അയ്യോ അമ്മാമേ sry.ഞാൻ ഇത്രേം ഓർത്തില്ല. നമുക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാം "
ഞാൻ വേഗം അമ്മാമയെ കട്ടിലിൽ കൊണ്ടുപോയി ഇരുത്തി.
അമ്മാമ-" സാരവില്ല മോനെ, കൊറച്ചു നേരം കെടന്നു നോക്കട്ടെ. ചെലപ്പോ മാറും. "
എനിക്ക് അമ്മാമയുടെ അവസ്ഥകണ്ടു കരച്ചിൽ വന്നു
അമ്മാമ -" കുഞ്ഞൂട്ട നീ കരയുവാനോ ? "
ഞാൻ -" ഞാൻ കാരണവല്ലേ അമ്മാമക്ക് ഇങ്ങനെ വന്നത്. ഞാനല്ലേ അമ്മാമയെ ഇങ്ങനെക്കിയത്. "
എനിക്ക് സങ്കടം പിടിച്ചു നിർത്താൻ പറ്റിയില്ല.
അമ്മാമ -" അയ്യേ സാരവില്ല. എനിക്കും ഇന്നലെ നിയന്ധ്രിക്കാൻ പറ്റിയില്ല, അതുകൊണ്ടല്ലേ. മോനേനോടൊള്ള സ്നേഹംകൊണ്ടല്ലേ സാരവില്ല. "
ഞാൻ അമ്മാമയെ പതിയെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. അമ്മാമയുടെ അവസ്ഥകണ്ടു എനിക്ക് വെഷമം അടക്കാൻ പറ്റിയില്ല.
അമ്മാമ -" കുഞ്ഞൂട്ട എന്റെ മോൻ വിഷമിക്കണ്ട. എനിക്ക് പ്രായവായതുകൊണ്ടല്ലേ. അത് സാരവില്ല. നമ്മുടെ സ്നേഹം എത്രത്തോളമുണ്ടെന്നു നമുക്ക് ഇന്നലെ ശെരിക്കു ബൊത്യവായില്ലേ. "
ഞാൻ -" എന്നാലും അമ്മാമക്കു സുഗാവില്ലാതായില്ലേ "
അമ്മാമ -"അമ്മാമക്കു സുഖവേ ഉള്ളു. ഇന്നലെ എന്റെ മോനെനിക്കു തന്ന സുഖം എത്രയാണെന്ന്