Chapter Title : തിരോധാനം [കബനീനാഥ്]

പകർപ്പുകളുമായിരുന്നു അതിൽ…

ആദ്യം കണ്ട പത്രവാർത്തയിൽ അയാളുടെ കണ്ണുകളുടക്കി…

ടെസ്സ തിരോധാനം……….

അന്വേഷണം ക്രൈം ബ്രാഞ്ചിന്..

അയാൾ നേരിയ നടുക്കത്തോടെ ടോണിയേയും ഷാഹുലിനെയും മാറി മാറി നോക്കി…

“” വാട്ട് ഡു യു മീൻ……….?””

അയാൾ വട്ടത്തൊപ്പി തലയിൽ നിന്ന് എടുത്ത് ഇടതു കയ്യാൽ ശിരസ്സൊന്നുഴിഞ്ഞു…

“” ഇത് ക്രൈം ബ്രാഞ്ച് അന്വേഷിച്ച് ഒഴിവാക്കിയ കേസല്ലേടോ……….?””

“” അതേ സർ………..”

“” എന്നിട്ടാണോ എന്നെ…….....””

അയാൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ വന്നത് വിഴുങ്ങി…

“” സർ ഒരു ഡിക്റ്റടീവല്ലേ… സാറിന് കഴിവില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലല്ലോ.. ആരും വരാഞ്ഞിട്ടല്ലേ കേസ് കിട്ടാതിരുന്നത്…?””

ഷാഹുലാണത് പറഞ്ഞത് …

അയാൾ മയപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയെന്ന് ഇരുവർക്കും മനസ്സിലായി…

“” അതു പിന്നെ എനിക്കു വട്ടാണെന്നു പറഞ്ഞു പരത്തിയാൽ ആരെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ടു വരുമോ… ?”

“” സാറിന് അങ്ങനെയൊരു പ്രശ്നമുള്ളതായി ഞങ്ങൾക്കു തോന്നിയിട്ടില്ല… ആണെങ്കിൽ ഞങ്ങളിങ്ങോട്ടു വരുമോ… ?””

അയാൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…

“” പൊലീസിനൊക്കെ അന്വേഷിക്കുന്നതിന് ഒരു പരിധിയില്ലേ സാറേ… സാറൊരു മിലിട്ടറിക്കാരനല്ലേ… “

ഷാഹുൽ അയാളെ എറിഞ്ഞിടാൻ ശ്രമം തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു…

“” അതൊക്കെ ശരി തന്നെ…”

അയാൾ വീണ്ടും വട്ടത്തൊപ്പി ശിരസ്സിൽ വെച്ചു..

“” പഴയ പോലെ ഒന്നും എന്നെക്കൊണ്ട് ഒരു കാര്യവും സാധിക്കില്ല… അതുകൊണ്ട്… …. “

അയാൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ടോണി സമ്മതിച്ചില്ല…

“ സർ… നോ എന്ന് മാത്രം പറയരുത്… “”

അവന്റെ സ്വരം ചിലമ്പിച്ചിരുന്നു…

അയാൾ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു..

മേശ വലം വെച്ച് അയാൾ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു..

“” എനിക്കും ഉള്ളത് ഒരു പെൺകുട്ടിയാ.. എന്നെ കാണാനൊന്നും അവൾ വരാറൊന്നുമില്ല… വിളിക്കാറുമില്ല… “

അത്രയും വലിയ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തീരെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദം ഷാഹുലിന് അത്ഭുതമായിരുന്നു…

“” സത്യത്തിൽ എനിക്ക് മെന്റലായിരുന്നു… കുറേക്കാലം ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടന്നു… പിന്നെ പണ്ടെങ്ങാണ്ട് വായിച്ച ഡിക്റ്റടീവ് കഥ ഓർമ്മയിൽ വന്നപ്പോഴാ ഈ കോലവും കെട്ടി ഇറങ്ങിയത്… ചുമ്മാ ഒരു നേരം പോക്ക്… “

അയാൾ ഒന്നു നിർത്തി വട്ടത്തൊപ്പി തലയിൽ ഒന്നു കൂടി ഉറപ്പിച്ചു…

“”  കാർഗിൽ വാറിൽ ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.. അതു പോലെ പല ടെററിക് അറ്റാക്കുകളും ബ്ലാസ്റ്റ് ചെയ്ത്  രാജ്യം സംരക്ഷിച്ചവനാ ഞാൻ… പക്ഷേ, കുടുംബം ഇല്ലാതായിപ്പോയി… രാജ്യം സംരക്ഷിച്ചവനെ നാട്ടുകാർക്കും വേണ്ടാതായിപ്പോയി…””

അയാളുടെ കണ്ണുകളിലെ നീർത്തിളക്കം ടോണി കണ്ടു…

“”ടോണി… …. “”

അയാൾ അവനെ പേരെടുത്തു വിളിച്ചു…

ടോണി പതിയെ മുഖമുയർത്തി..

“