Chapter Title : തൃഷ്ണ 3 [മന്ദന് രാജാ]
''
മാധവിയവനെ നോക്കി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു പരാജയമടഞ്ഞു .
''' മാധവിയമ്മേ എന്ന് ഞാൻ വിളിച്ചത് പശ്ചാത്താപം കൊണ്ടാണ് . ഞാനിപ്പോ ചെയ്തത് ഓർത്തല്ല .. കഴിഞ്ഞ ദിവസം നിന്നെങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തതോർത്ത് .. അല്പം സ്നേഹം പങ്കുവെച്ചാൽ തീരുന്ന പ്രശ്നമേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ .കാവേരിയുടെ ഭാഗത്തും തെറ്റുണ്ട് . നിന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ അവളും ശ്രമിച്ചില്ല . കെട്ടിക്കേറി വരുന്ന പെണ്ണിനോട് പെരുമാറുന്ന രീതിയിൽ അവളും മനസ് മടുത്തിട്ടുണ്ടാകും . എടി .. വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ളതാണ് . സ്നേഹം ആണെങ്കിലും ദേഷ്യമാണെങ്കിലും അതിനി വെറുപ്പ് ആണെങ്കിലും . എന്തിനുമേതിനുമൊരു പരിധി വേണമെന്ന് മാത്രം . ഒന്നും അവസാനിച്ചിട്ടില്ല . ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നേയുള്ളൂ ജീവിതം . '''
''എന്നെ വെറുക്കരുത് ... '' മാധവി അവന്റെ കയ്യിൽ ഇരുകൈകളാലും പിടിച്ചു .
'' എന്തിന് ? എന്റെ വീട്ടിലുമൊരാളുണ്ട് . ഇതേപോലെ ജീവിതം നഷ്ടപ്പെട്ടയാൾ . അവിടെപക്ഷെ കാവേരിയും ഞാനും മനസ് പങ്കിടാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു . സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് കേൾക്കാൻ , സംസാരിച്ചാൽ രജീഷും .. അല്ല അളിയനും ഒരുപക്ഷെ സന്തോഷമായേക്കും .. അറ്റുപോയ കണ്ണി കൂട്ടിച്ചേർക്കാമെന്നൊന്നും ഞാൻ പറയുന്നില്ല . കാരണം അത് എന്റെ ചേച്ചിയുടെ തീരുമാനമാണ് . ഒന്നിനുമിനി ഞങ്ങൾ നിർബന്ധിക്കില്ല .. ഒരു കാര്യം മാത്രം പറയാം . ആ ബന്ധം ഇനിയെങ്ങനെയുമാകട്ടെ ... നീ ഇടക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കണം ..അമ്മയുണ്ട് ..സംസാരിക്കണം . ഇവിടെ മടുക്കുമ്പോൾ അവിടെ താമസിക്കാം .. എത്ര ദിവസം വേണേലും ... ഞാനീ പറയുന്നത് നിന്റെ ശരീരം മോഹിച്ചിട്ടല്ല ... ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വേദന ഞാനും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് .. കണ്ടറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ... അതുകൊണ്ടാണ് ''
''ഹ്മ്മ്മ് .... '' മാധവി ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിലോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു . നാലഞ്ച് മിനുട്ട് അവളതെ കിടപ്പ് കിടന്നിട്ടും മഹി അവളെ അടർത്തി മാറ്റാൻ തുനിയാതെ അവളുടെ ശിരസ്സിലും പുറത്തുമൊക്കെ തഴുകിക്കൊണ്ട് നിന്നതേയുള്ളൂ .
''അയ്യോ ..സമയം .. രജീഷ് വരാറായി ''
കണ്ണീർ തുടച്ചു കൊണ്ട് അവള് മഹിയില് നിന്നകന്നു .
''' പോട്ടെ ... '''
💬 Comments
View all comments