Chapter Title : തുളസിദളം 7 [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

വിളിച്ചു, അതുകേട്ട് ഭൈരവ് മുറിയിലേക്ക് ഓടി പാഞ്ഞുവന്നു,

“എന്താടാ…?”

ഭൈരവ് വേവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു

“എടാ… ഉണ്ണി… ഇവൾക്ക് ബോധമില്ലടാ…”

രുദ്ര് അവളെ പിടിച്ചു കുലിക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, ഭൈരവ് അവളെ നോക്കി

“പേടിക്കണ്ട… ഈ സംഭവിച്ചതിന്റെ ഷോക്കാണ്… നീയിവളെ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി മുഖത്ത് കുറച്ച് വെള്ളം തളിക്ക്, അപ്പൊ ശരിയാവും…”

അവൻ പറഞ്ഞു

അത് കേട്ട് അവൻ അവളെ കൈകളിലെടുത്ത് പതിയെ സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി അവളുടെ മുറിയിൽ കട്ടിലിൽ കിടത്തി, അപ്പോഴും അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചിരുന്നു,

“എന്നെ വിട്ട് പോകല്ലേ… ന്റെ കാവിലമ്മ… കൊണ്ടൊ..ന്നതാ.. എന്റെ രാജകുമാരനെ…”

അവൾ പതിയെ കുഴയുന്ന സ്വരത്തിൽ അല്പ ബോധത്തോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു,

അവൻ കുറച്ച് വെള്ളമെടുത്ത് അവളുടെ മുഖത്ത് കുടഞ്ഞു

വൃന്ദ പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു, രുദ്രിനെ നോക്കി, പിന്നെ വിതുമ്പിക്കരയാൻ തുടങ്ങി, അതുകണ്ട് രുദ്ര് അവളെ കട്ടിലിൽ നിന്നും ഉയർത്തി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു, അവൾ അവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു, അവളുടെ കണ്ണുനീർ കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ച് കുതിർന്നു,

എപ്പോഴോ അവളുടെ ഏങ്ങലടങ്ങിയിരുന്നു, അവനിൽ ചേർന്ന് ഇരുന്ന അവളെ രുദ്ര് പതിയെ അടർത്തി മാറ്റാൻ നോക്കി, അതേ വേഗത്തിൽ അവൾ അവനെ മുറുകെ പുണർന്നു,

“ഉണ്ണിക്കുട്ടാ…”

അവളുടെ നെറുകയ് മുകർന്നുകൊണ്ട് അവൻ ആർദ്രമായി അവളെ വിളിച്ചു

“മ്…”

അവൾ പതിയെ മൂളി

“ചെല്ല്… പോയി ഒന്ന് ഫ്രഷായി വേഷം മാറ്…”

അവൻ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു

“മ്ഹ്…”

ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി അവളൊന്നുകൂടി അവനിലേക്ക് ചേർന്നു

“നിക്ക് അറിയാം, ഞാനിപ്പോ വിട്ടാ, പിന്നേം എന്നോട് പിണങ്ങും, ഞാൻ ആ മുഖത്ത്