Chapter Title : തുടക്കവും ഒടുക്കവും 2 [ലോഹിതൻ]

ആഹ്.. തോണ്ടിയെടുക്ക്.. എന്നിട്ട് നക്കി തിന്നോ.. അതല്ലേ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടവും..പെണ്ണ് അകത്ത് നിന്ന് കേൾക്കും.. അപ്പന്റെ കൊണവതി യാരം...

ഡീ.. ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇവനൊക്കെ വെറുതെ കൊടുക്കരുത്.. അവന്റെ കൈയിലൊക്കെ പൂത്ത കാശുണ്ട്.. അത് വാങ്ങിച്ച് എടുത്തോണം..എന്നാ മനസ്സിലായോ..

ഇതൊന്നും ഈ ചിന്നമ്മേ ആരും പഠിപ്പിക്കേണ്ട.. നിങ്ങടെ മോനെപോയി പഠിപ്പിക്ക്.. അവനല്ലേ തല തെറിച്ചവനായി നടക്കുന്നത്...

വർഗീസിൽ നിന്നും കിട്ടിയ വിവരം അതായത് പാമ്പാടിയിൽ ഒരു അയ്യപ്പ ക്ഷേത്രത്തിന് അടുത്താണ് രാഘവന്റെ താമസം എന്ന വിവരം തന്നെ ധാരാളമായിരുന്നു ദാമുവിന്...

അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെ പാമ്പാടിയിലെ അയ്യപ്പക്ഷേത്രവും അതിന് സമീപമുള്ള രാഘവന്റെ വീടും ദാമു കണ്ടു പിടിച്ചു...

പക്ഷേ ആ വീട്ടിൽ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. പരിസരത്ത് അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ തലേ ദിവസം അവർ എങ്ങോട്ടോ പോയി എന്ന് അറിഞ്ഞു.. പോയത് എങ്ങോട്ടാണെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല...

ഈ സമയത്ത് കോയമ്പത്തൂരിലെ അളകർ പെട്ടി എന്ന ഗ്രാമത്തിലുള്ള പളനിസ്വാമിയുടെ ഫാo ഹൌസിൽ എത്തിയിരുന്നു രാഘവനും ഭാര്യയും..

അരവിന്ദൻ ആണ് അത് പറഞ്ഞത്.. ശിവാ നീ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് നിന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും വീട്ടിൽ നിന്നും മാറ്റുകയാണ്...

ഭാർഗവന്റെ ആളുകകൾ നിന്റെ നാട്ടിൽ ചെല്ലും.. അവരെ കണ്ടു പിടിക്കുകയും ചെയ്യും.. അതിനുള്ള നെറ്റ് വർക്ക് അയാൾക്കുണ്ട്...

ശരിയാ ശിവാ.. ആദ്യം നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത് അക്കാര്യമാണ്.. ബോസ്സും അന്റോയും അരവിന്ദനെ പിൻ താങ്ങി...

ഞാൻ അയാളെ ഒന്നു ചവിട്ടിയതിന്റെ പേരിൽ അത്ര വരെയൊക്കെ അയാൾ പോകുമോ...

അരവിന്ദൻ : ങ്ഹ്... നിനക്ക് അയാളെ അറിയില്ല.. അയാൾ മനുഷ്യരൂപമുള്ള പിശാശ് ആണ്.. നീ അയാളെ ആക്രമിച്ചത് നാട്ടുകാർ കാൺകെയാണ്.. അയാളുടെ വലിയ ബലം നാട്ടുകാർക്ക് അയാളോട് ഉള്ള പേടിയാണ്..

എന്ത് പോക്രിത്തരം കാട്ടിയാലും ആ പേടി ഉള്ളടത്തോളം ആരും അയാളുടെ നേരെ തല ഉയർത്തില്ല എന്ന ധൈര്യം...

ആ ധൈര്യത്തിനാണ് നീ പോറൽ ഏൽപ്പിച്ചത്..ആരും കാണാതെയാണ് നീ അയാളെ ആക്രമിച്ചത് എങ്കിൽ അയാൾ അത് ചിലപ്പോൾ കാര്യമാക്കില്ല...

ഇത് അങ്ങനെയല്ല.. നാട്ടിലുള്ളവർ എല്ലാവരും അറിഞ്ഞു..ഇനി നിന്നെ കാലും കൈയും ഓടിച്ചോ അല്ലങ്കിൽ കൊന്നോ നാട്ടുകാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണം.. എന്നോട്