Chapter Title : തുടക്കവും ഒടുക്കവും 5 [ശ്രീരാജ്]

കാലത്തു വിശന്നു വലഞ്ഞു സ്കൂളിൽ നിന്നു വരുമ്പോൾ അഭിക്കു ഉണ്ടാക്കിയതിൽ നിന്നും പകുതി എടുത്തു തരുന്ന ജലജയും, ഒരേ പ്ലേറ്റിൽ ഒരു മടിയും കൂടാതെ പുഴുപ്പല്ല് കാണിച്ചു തന്റെ കൂടെ കഴിച്ചിരുന്ന അഭിയേയും കുറിച്ച്. തന്റെ കളി കൂട്ടുകാരനെ കുറിച്ച്.

മഞ്ജിമ വിവരണം തുടർന്നു. വള്ളി പുള്ളി വിടാതെ. അവർ നാട്ടിൽ നിന്നും പോയതും പിന്നെ വീണ്ടും കണ്ടു കിട്ടിയതും, അടുത്തതും, അഭി അവന്റെ അമ്മയെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതും, മഞ്ജിമ നൗഫലിനോട് അടുത്തതും വരെ.

ഫാത്തിമ കുറച്ച് എല്ലാം കേട്ടതിനു ശേഷം മഞ്ജിമയോട് പറഞ്ഞു : സൊ, ഐ തിങ്ക് ഹി ഈസ്‌ ഇൻസെസ്റ്റ്.

മഞ്ജിമ മനസിലാവാതെ : എന്താ?.

ഫാത്തിമ : അവനു അവന്റെ അമ്മയോട് കാമം ആണ് എന്ന്.

മഞ്ജിമ കണ്ണ് തുറിച്ചു ഒന്നു ആലോചിച്ചു : അവനോ, എയ്, അവൻ അങ്ങിനെ അല്ല.

ഫാത്തിമ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് : മഞ്ജു, അത് അവന്റെ കുറ്റം അല്ല, ഇന്ന് ഈ കാലത്തു എത്രയോ പേരുണ്ട് അങ്ങിനെ.

മഞ്ജിമ വാ പൊളിച്ചു പോയി അത് കേട്ടു..

ഫാത്തിമ : അവൻ കണ്ട് വളർന്നത് അവന്റെ അമ്മയെ ആണ്. പുറത്തെങ്ങും വിടാതെ ഒരു കൂട്ടിലിട്ട്. ആണ്പിള്ളേർക്ക് മൂക്കുന്ന പ്രായം ആവുമ്പോൾ, ടീച്ചർ എന്നോ, അയൽവാസി എന്നോ, അമ്മായി എന്നോ എന്തിന് സ്വന്തം അമ്മയെ വരെ ഈ കാലത്തു സ്വയംഭോഗത്തിന് വേണ്ടി ചിന്തിക്കും. അതിനു ഉതകുന്ന കഥകളും, ഫോട്ടോകളും,, വീഡിയോകളും എല്ലാം ഇന്ന് ഞൊടിക്കിടയിൽ കിട്ടും.

മഞ്ജിമ കേട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു...

ഫാത്തിമ : അവൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണോ നുണയാണോ എന്നുള്ളത്, ഐ മീൻ അവന്റെ അമ്മയുടെ കാര്യം അവനും അവന്റെ അമ്മയ്ക്കും അറിയാം. സ്വന്തം അമ്മ അപരിചിതന് ഊക്കൻ കൊടുക്കുന്നത് കണ്ട് തത്വം പറയുന്ന മക്കൾ.. എനിക്കറിയില്ല ഇന്ന് നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടോ, വിദേശ രാജ്യങ്ങളെ പോലെ നമ്മളും വികസിച്ചോ എന്ന്. ഐ ഡോണ്ട് തിങ്ക് സൊ.

മഞ്ജിമ അറിയാതെ പറഞ്ഞു : അയ്യേ.. എയ് അവൻ..

ഫാത്തിമ : അയ്യേ എന്ന് ഒന്നും പറയണ്ട. ഇതൊക്കെ സാധാരണം ആണ്