Chapter Title : തുടക്കവും ഒടുക്കവും 7 [ലോഹിതൻ]

വീടിന്റെ മുറ്റമെല്ലാം കാടു പിടിച്ചു കിടക്കുന്നത് കണ്ട് ഗോപിക ചോദിച്ചു ഇവിടെയൊക്കെ ഒന്ന് തെളിച്ചിട്ടു കൂടെ...

ആഹ്.. തെളിക്കണം.. എല്ലാം തെളിക്കണം...

താൻ ലൈറ്റ് ഇട്ടേ.. ഇരുട്ട് ആണല്ലോ ഇവിടെ മുഴുവൻ...

ഇവിടെ കറണ്ടില്ലല്ലോ മേഡം.. ആൾ താമസമില്ലാതെ കിടന്നതല്ലേ... കണക്ഷൻ ഒക്കെ കട്ടായി പോയി...

മൊബൈലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മുറി തുറന്നു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.. അകത്തു മെഴുകു തിരിയുണ്ട് ഞാൻ കത്തിക്കാം...

തിരി ലൈറ്റർ കൊണ്ട് കത്തിച്ചു വെച്ച ശേഷം വാതിൽ അടച്ചു കൊണ്ട് തുടർന്നു...

മേഡം ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യം നടത്താൻ വെളിച്ചം അത്യാവശ്യം അല്ലല്ലോ...

അതെന്താ നീ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞത്.. ഞാൻ എന്ത് ഉദ്ദേശിച്ചു എന്നാണ് നീ പറയുന്നത്...

നീ പിന്നെ എന്തിനാടീ ഈ സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞ് ഇരുട്ടാകുന്ന സമയത്ത് എന്റെ കൂടെ വന്നത്..

നിന്റെ കഴപ്പ് തീർക്കാനല്ലേ...

അരവിന്ദന്റെ സംസാര രീതി പെട്ടന്ന് മാറി.. മെഴുക് തിരിയുടെ മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ അവൾക്ക് ഇത്രയുംനേരം കണ്ട നിഷ്കളങ്ക മുഖമല്ല കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്...

ഈ അസമയത്ത് അവന്റെ കൂടെ ഇവിടേക്ക് വരാൻ എടുത്ത തീരുമാനം തെറ്റായി പോയോ എന്ന് അവൾ സംശയിച്ചു...

എടാ.. നീ അനാവശ്യം പറയരുത് എന്റെ കഴപ്പ് തീർക്കാൻ നിന്റെയൊന്നും ആവശ്യം എനിക്കില്ല..

നീ വാതിൽ തുറന്നേ.. എനിക്ക് പോണം.. ഒരു ഉപകാരം ചെയ്തു കൊടുത്തത്തിനുള്ള നന്ദിയാണ് നീ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞത്...

അവൻ അവളുടെ ചുമലിൽ കൂടി ഒരു കൈ കൊണ്ട് ചുറ്റി പിടിച്ചിട്ട് മറുകൈകൊണ്ട് അവളുടെ ചന്തിയിൽ അമർത്തി ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

നീ പിന്നെ എന്തിനാടീ അവരാതീ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്.. ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത എന്റെ കൂടെ...

എടാ.. ഞാൻ ബഹളം വെയ്ക്കും.. മര്യാതക്ക് വാതിൽ തുറക്ക്...

ഈ വീട്ടിൽ വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഒരു പാവം സ്ത്രീ ബഹളം വെച്ചിരുന്നു.. അലറി കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും.. അന്ന് നിന്റെ തന്ത വാതിൽ തുറന്നു കൊടുത്തില്ലല്ലോ.. പിന്നെ ഞാൻ എന്തിനാണ് നിനക്ക് തുറന്നു തരുന്നത്...

കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം ഗോപികക്ക് പതിയെ ബോധ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി...

എടാ പട്ടീ.. ഞാൻ ആരാണെന്ന് അറിയാതെ കളിക്കല്ലേ..