Chapter Title : ടോക്സിക് [സാത്യകി]

പക്ഷെ ഇതെന്താ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ..?

കാര്യം ഒന്ന് വ്യക്തമാക്കാൻ ഞാൻ ക്യാമറയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. പതിയെ പതിയെ സ്റ്റെപ് വച്ച് ഞാൻ ക്യാമറയുടെ പിന്നിൽ എത്തി.. അത് ഇപ്പോളും വർക്കിംഗ്‌ ആണ്. രോഹൻ ഇങ്ങോട്ട് നടന്നപ്പോ അത് ബെഡിലേക്ക് തിരിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഇന്റർവ്യൂ എടുക്കാൻ വന്ന ക്യാമറയിൽ തന്നെ ഇന്റർവ്യൂ എടുക്കാൻ വന്നവളെ കളിക്കുന്നു.. വല്ലാത്തൊരു മൈരൻ തന്നെ..

ഞാൻ ക്യാമറയുടെ പിന്നിൽ നിന്നും കൈകൾ കൊണ്ട് അത് മറച്ചു.. പക്ഷെ അത്ഭുതം എന്ന് പറയട്ടെ ക്യാമറ മറഞ്ഞില്ല. ഇപ്പോളും ഫിലിം ചെയ്യുന്നത് ക്യാമറയിൽ കിട്ടുന്നുണ്ട്.. എന്റെ കൈ അത് മറയ്ക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിൽ പോലും.....!

അവിശ്വസനീയം.. എന്റെ കൈകൾ ക്യാമറയിൽ പതിയുന്നില്ല.. ഞാൻ ആകെ അങ്കലാപ്പിൽ ആയി.. പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുത്തു ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി ചെക്ക് ചെയ്തു.. എന്റെ ഫോണിന്റെ ക്യാമറയിലും എന്നെ പതിയുന്നില്ല.. കുറച്ചു കൂടി വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാൽ ക്യാമറയിൽ അല്ല എവിടെയും എന്നെ പതിയുന്നില്ല..

എനിക്ക് നിഴലില്ല, പ്രതിബിംബം ഇല്ല, രൂപമില്ല.. ഞാനിപ്പോ അദൃശ്യനാണ്....!

മരിച്ചു ആത്മാവ് ആയോ എന്നൊരു സംശയം കൂടി എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ എനിക്ക് വസ്തുക്കളിൽ തൊടാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്.. അപ്പോൾ ഞാൻ മരിച്ചിട്ട് ഇല്ലായിരിക്കും.. ആരെയെങ്കിലും തൊടാൻ പറ്റുമോ എന്ന് കൂടി നോക്കാം.. ഞാൻ മുന്നോട്ടു നടന്നു..

ഇതേ സമയം ബെഡിൽ പൂർണ നഗ്നയായി രുക്സാനിയും രോഹനും കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കുക ആയിരുന്നു.. മുഖത്തുള്ള വെളുപ്പ് അവളുടെ ദേഹത്തു ഇല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. അധികവും പുട്ടി തന്നെ.. പക്ഷെ ചരക്കാണ്.. മുല ഒക്കെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതിലും വലുതാണ്.. ആ വലിയ