Chapter Title : ട്രെയിനിലെ അങ്കിളിനൊപ്പം ഒരു കളി [Honay]

പിന്നേം ആഗ്രഹം കയറി.

ആലോചിച്ചപ്പോൾ അങ്കിൾ വേറെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. അറിയാവുന്ന ആളാണ് താനും. വൈഫ് മരിച്ചിട്ടു കുറെ നാളുകളായതുകൊണ്ടാകും ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കണത്. ഞാൻ വന്നിട്ടു മൊബൈൽ എടുത്തു അങ്കിളിനോട് ഇറങ്ങുകയാണെന്നു മെസേജ് അയച്ചു.

അങ്കിൾ ഇറങ്ങിയെന്നു പറഞ്ഞു റിപ്ലൈ തന്നു. ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ വഴിയിൽ എന്നെയും കാത്തു നില്പുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്താടാ അനു മുഖം എന്തോപോലെ ഇരിക്കണെ? പേടിയാണെങ്കിൽ വേണ്ട, ഒന്നും ചെയ്യേണ്ട നീ.”

“ഒന്നുമില്ല അങ്കിളേ. എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല. ചെറിയ കംപാർട്മെന്റിൽ നമ്മൾമാത്രമായാൽ ടൈം ഉണ്ടെങ്കിൽ ചെയ്യാം.”

“ആഹ്ഹ, അതു മതിയെടാ. നമുക്ക് നോക്കാം. പോകുന്ന വഴിക്കു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ കയറാണോ?”

“അതെന്തിനാ?”

“അല്ല, ഉറ മേടിക്കാൻ.”

“ഒന്ന് പോ അങ്കിളേ, എനിക്കിവിടെ ടെൻഷൻ ആയിട്ട് വയ്യ. അങ്ങനെ ഇയാളിപ്പോൾ ഉറ ഒന്നും മേടിക്കേണ്ട.”

“വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട. ഇനി നീ ആ കാരണം പറഞ്ഞു ഒഴിവാവാകാതെ ഇരുന്നാൽ മതി.”

“അങ്ങനെ ഒഴിവാകുല പോരെ?”

“ആഹ്, അപ്പോൾ എന്റെ അനുമോള്ക്കും ആഗ്രഹമുണ്ടല്ലേ?”

“പിന്നെ ഉറങ്ങി കിടന്ന എന്നെ വിളിഛെഴുനെല്പിച്ചിട്ടു ഇപ്പോളിങ്ങനെ ആയോ?”

“ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ മോളെ.”

ഞങ്ങൾ ട്രെയിനിനടുത്തെത്തി. നോക്കിയപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ ഭാഗ്യത്തിന് ആവസാനത്തെ കംപാർട്മെന്റ് ചെറിയതായിരുന്നു.

“അങ്കിളിന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ ആയല്ലോ ഇന്ന്.”

“മം, നോക്കാം നമുക്ക്. വേറെ ആരും കയറാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു.”

“ഓഹോ. എന്നാൽ ആരേം കയറ്റാതെ വാതിൽ അടച്ചിട്ടോ.”

“പൊടി കഴുതേ. ഇപ്പോഴേ അടച്ചിട്ടാൽ ആൾക്കാർക്കു ഡൌട്ട് ആകും. വണ്ടി എടുക്കുമ്പോൾ അടക്കം ആരുമില്ലെങ്കിൽ.”

അങ്കിൾ അകത്തു കയറി സീറ്റിൽ ബാഗ് വെച്ചു. എന്നിട്ടു പോയി കാപ്പി മേടിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു. ഞങ്ങൾ അത്