Chapter Title : ഉലഹന്നാന്റെ സന്തതികൾ [Deepak]

പേടിക്കണ്ട ഞാനാ തോമസ് കുട്ടി.

അന്നമ്മ റാന്തൽ കത്തിച്ച് ജനൽ പാളിയിലൂടെ വീണ്ടും വെളിയിലേക്ക് നോക്കി.

തോമസ് കുട്ടിയെ അവൾ കണ്ടു.

അവൾ റാന്തൽ കെടുത്തിയിട്ട് കട്ടിലിൽ പോയി കിടന്നു.

തോമസുകുട്ടി പിന്നീട് ഏറെനേരം വാതിലിൽ മുട്ടിയിട്ടും അന്നമ്മ വാതിൽ തുറന്നില്ല.

തോമസുകുട്ടി നിരാശനായി തിരിച്ചുപോയി.

അയാൾ പോകുന്നത് വരെ അന്നമ്മ ഉറങ്ങില്ലായിരുന്നു.

എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അന്നമ്മയ്ക്ക് ഒട്ടും അറിയില്ലായിരുന്നു.

അവൾ എണീറ്റുപോയി തീപ്പെട്ടി ഉരച്ച് തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കി.

അവർ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തോമസുകുട്ടി അന്നമ്മയുടെ വീട്ടിലെത്തി.

: ക്ഷമിക്കണം അന്നമ്മേ ഒരു തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി. രാത്രിയിൽ ഞാൻ ഇവിടെ വരരുതായിരുന്നു. നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ വന്നത്.

വന്നതിൽ എനിക്ക് യാതൊരു പശ്ചാത്താപവും ഇല്ല. ക്ഷമയും ചോദിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ തെറ്റാണ് ഞാൻ ചെയ്തത് എന്ന ബോധ്യം എനിക്കുണ്ട്.

എന്റെ എല്ലാ തെറ്റുകളും ഓരോ ലക്ഷ്യങ്ങൾ വച്ചാണ് ഞാൻ ചെയ്യുന്നത്.

അവിടെയൊക്കെ ഞാൻ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് അയാൾ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി.

അന്നമ്മ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിന്നു.

അന്നും നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം അന്നമ്മ ഷേർലിയോട് പറഞ്ഞു.

സാറ : എടി നിനക്ക് കിട്ടുന്നത് ഒരു വലിയ ഭാഗ്യമാണ് നീയത് ചവിട്ടി കളയരുത്.

അന്നമ്മ : അതല്ലടി അയാൾക്ക് എന്നെ  രാത്രി  ഊക്കണം. ഞാൻ അതിന് സമ്മതിച്ചില്ല. വാതിൽ പോലും തുറന്നു കൊടുത്തില്ല.

സാറ: എന്താ അയാളുടെ കൂടെ ഒന്നു കിടന്നു കൊടുത്താൽ.  അതുകൊണ്ട് നിന്റെ പൂറൊന്നും ഉരഞ്ഞു പോകത്തില്ലല്ലോ. ആ ഉലഹന്നാൻ  ചേട്ടൻ നിന്നെ ഊക്കിയിട്ട് നിന്റെ പൂറൊന്നും ഉരഞ്ഞു