Chapter Title : ഉള്ളിൽ വിട്ട സംഭോഗ സുഖവും അപ്പച്ചിയും 1 [Deepak]

കൂടിയായിരിക്കാം.

ആത്മാർത്ഥതയുള്ള ചെറുക്കനാണ്.

ശനി പിടിച്ചവനാണെന്ന് നാത്തൂൻ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

ഉത്രട്ടാതി നക്ഷത്രമാണത്രേ നാള്.

ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി നന്നായിട്ട് മോഹിച്ചു.

അവന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അവൾ വീണുപോയി.

ഇനി അവൾക്ക് രക്ഷപെടാൻ അസാധ്യമാണ്.

വീട്ടിൽ ഒരു ജോലിയും ചെയ്യാൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല.

വീണ്ടും അവൾ രവിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ വാതിൽ അടച്ചു വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അതാ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രവി.

മനസ്സ് നിറയെ ആയിരം പുഷ്പങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് പെയ്തതുപോലെ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിക്ക് തോന്നി.

എങ്കിലും അവൾക്ക് അവനെ നോക്കുവാൻ വല്ലാത്ത ഒരു മടി തോന്നി.

ഒരു നാണവും.

: ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയേ, എവിടേക്ക് പോകാനാ പുറപ്പാട്.

രവി അവളോട് ചോദിച്ചു. സ്നേഹം കൂടുമ്പോഴൊക്കെ അവൻ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയെ എന്നാണ് അവളെ വിളിക്കുന്നത്.

: പേര് വിളിക്കാതെ അപ്പച്ചീന്നു വിളിയെടാ.

താഴോട്ട് നോക്കി കൊണ്ടാണ് ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി അത് പറഞ്ഞത്.

: അതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. എനിക്കെന്റെ അപ്പച്ചിയെ എന്തുവേണമെങ്കിലും വിളിക്കാം. അപ്പച്ചിയോട് അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എനിക്കുണ്ട്. വിളിക്കുക മാത്രമല്ല എനിക്ക് എന്തുവേണമെങ്കിലും എന്റപ്പച്ചിയെ ചെയ്യാനും ഉള്ള അധികാരം ഉണ്ട്.

: നിന്റെ അധികാരം കുറച്ച് അതിക്രമിക്കുന്നുണ്ട്.

: കുറച്ചല്ല അധിക്രമിക്കാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ.

ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി.

രവി അവരെ അനുഗമിച്ചു.

: ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി എന്തിനാ രാവിലെ വീട്ടിൽ വന്നത്. എന്നെ കാണാൻ വന്നതാണല്ലേ.

: ഓ പിന്നെ നിന്നെ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് എന്തെടുക്കാനാ.

: അമ്മ പറഞ്ഞല്ലോ എന്നെ വന്ന് തിരക്കിയിട്ട് പോയെന്ന്.

: ഇന്നല്ലല്ലോ മുമ്പും നിന്നെ ഞാൻ വന്ന് തിരക്കിട്ടുണ്ടല്ലോ.

: അതല്ല എന്നും വരുന്നതു പോലെയല്ല ഇന്ന് അപ്പച്ചി അവിടെ വന്നത്.