Chapter Title : ഉമ്മച്ചിയോടൊപ്പം മസ്സാജ് പാർലറിൽ [Smitha]

അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു.

"ഉമ്മച്ചി അയാൾ ഡോക്റ്ററല്ലേ? രോഗിയെ ട്രീറ്റ് ചെയ്യുന്നു എന്നല്ലാതെ വേറെ ഒരു മീനിങ്ങിൽ..."

അവൻ വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"അതെനിക്കറിയാം,"

റസിയ പറഞ്ഞു.

"അയാള് മോശം ആണെന്നോ മോശമായ ഒരു പെരുമാറ്റം അയാളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഉണ്ടാവ്വ്വോ എന്നൊന്നും ഞാൻ കരുതുന്നില്ല റിസ്സൂ...പക്ഷെ ..."

"അയാളുടെ മുമ്പിൽ ഇന്നേഴ്സ് മാത്രം ഒക്കെ ഇട്ടിട്ട്..."

"ച്ചെ! മിണ്ടാതിരി!"

ശാസനയുടെ ശബ്ദത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു.

"അല്ല ഉമ്മച്ചിയാ അതാദ്യം പറഞ്ഞെ!"

"ഞാനങ്ങനെ ആദ്യം പറഞ്ഞൂന്ന് വെച്ച്?"

അവൾ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.

"നീയൊരു മുതിർന്ന ആൺകുട്ടിയ...മുതിർന്ന ആൺകുട്ടികൾ അമ്മമാരോട് അങ്ങനെ സംസാരിക്കാൻ പാടില്ല!"

"ഓക്കേ! ഓക്കേ!"

അവൻ പറഞ്ഞു.

"എന്തായാലും ഉമ്മച്ചി സമാധാനിക്ക്...ഇനി വരേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ ....ലാസ്റ്റ് അല്ലെ?"

"ഹ്മ്മ്!!"

അവൾ മൂളി.

അപ്പോഴേക്കും വരാന്തയുടെ അങ്ങേയറ്റത്ത് ഡോക്റ്റർ വിമലിന്റെ രൂപം അവർ കണ്ടു.

"എന്റെ റബ്ബേ!"

റസിയ ചിണുങ്ങി.

"ആണ്ടെ അയാള് വരുന്നുണ്ട്!"

"ഒന്നും പേടിക്കണ്ട ഉമ്മച്ചി,"

അവൻ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു.

"ടെൻഷൻ അടിക്കല്ലേ..കൂടിപ്പോയാൽ അരമണിക്കൂർ! അത്ര അല്ലേ ഉള്ളൂ?"

"പോ റിസ്സൂ.."

അവൾ പറഞ്ഞു.

"മഹാലക്ഷ്മി മാഡം ഉള്ളപ്പോ ഒരുമണിക്കൂറിന് മേലെ ഉണ്ട് മൊത്തം മസ്സാജ് ചെയ്യാൻ! ഇതിപ്പോൾ ഇയാളാ! ഇയാള് എത്ര ടൈം എടുക്കും എന്ന് ആർക്കറിയാം?"

ഡോക്റ്റർ അടുത്തെത്തി.

"മസ്സാജ് റൂമിലേക്ക് കയറാൻ മേലാരുന്നോ?"

അയാൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ഞാൻ കരുതി ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ മാറി റെഡിയായി മസ്സാജ് ബെഡിൽ ആള് കിടക്കുന്നുണ്ട് എന്ന്!"

"അല്ല..സാറ് വന്നിട്ടാകാം എന്ന് ..."

"അത് സാരമില്ല വരൂ..."

അയാൾ മസാജ് റൂമിന്റെ കതക് തുറന്നു.

റിസ്വാൻ അതിലേക്ക് എത്തിനോക്കി.

വിലപിടിച്ച പ്രൊഫഷണൽ മസ്സാജ് ബഡ്ഡുകൾ അവൻ അതിൽ കണ്ടു.

വിലപിടിച്ച ഷെൽഫുകൾ.

മേശപ്പുറത്ത് അടച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ സ്ഫടിക ടംബ്ലറുകളിൽ ചുവന്നവെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള തൈലങ്ങൾ.

നല്ല പ്രകാശമുള്ള വിശാലമായ ഹാൾ.

"ഇവിടെ ഇരുന്നോളൂ!"

റിസ്വാനോട് ഡോക്റ്റർ പറഞ്ഞു.

"ശരി ഡോക്റ്റർ,"

റിസ്വാൻ തിരികെ ചെയറിൽ ഇരുന്നു.

"വാ!"

അയാൾ റസിയയെ വിളിച്ചു.

അവൾ അയാളോടൊപ്പം മസ്സാജ് റൂമിലേക്ക് കടന്നു.

അയാൾ ഷെൽഫ് തുറന്ന് മടക്കിവെച്ച ലിനൻ ടവ്വലുകളെടുത്തു.