Chapter Title : ഉമ്മുമ്മച്ചിയും കൊച്ചുമകനും [അൻസിൽ]

മകളും മരുമകനും ഒപ്പം കളിച്ച്കഴപ്പ് മൂത്ത് നടന്നിരുന്ന സീനത്തിനു അതൊരു വല്ലാത്ത പ്രശ്നമായി. വീട്ടിൽ എത്തിയ അവൾ മോളെ വിളിച്ചു . തന്റെ കഴപ്പിന്റെ കാര്യം പറയുവാൻ തുടങി.

‘എന്താണ്ുമ്മച്ചീ ഇങ്ങൾക്ക് സിറ്റുവേഷൻ മനസ്സിലാകാത്തെ?‘
‘ഇന്റെ സുല്ഫിത്തെ ഉമ്മാന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് അനകറിഞ്ഞൂടെ?‘
‘എന്നു കരുതി കണ്ട ഓട്ടോക്കാരെ ഒക്കെ വീട്ടിൽ കയറ്റി കളീപ്പിക്കാ ഇങ്ങള്? ഓരു നാടൊട്ടുക്ക് പാട്ടാക്കില്ലെ വളഞ്ഞ കൊമ്പിന്തൊടി മൊയ്തൂന്റെ ബീവി വെടിയാണെന്ന്.‘

‘ഓ വെടിയെങ്കിൽ വെടി ഞാൻ അയ്നും തയ്യാറാ.‘
‘ഉമ്മാ ഇങ്ങൾക്കിതെന്താ പിരാന്തായോ? ‘
‘അതേടീ ഇക്ക് പിരാന്താ കാമപിരാന്ത്. ഇയ്യും കെട്യോനും കൂടെ കളിച്ച് ഉമ്മാന്റെ കാമം കൂട്ടി.‘
‘ശ്യോ ഇ ഉമ്മാന്റെ ഒരു കാര്യം.. ഉമ്മാ ഇങ്ങൾടെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഇക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്. എന്നാലും.‘
‘അന്റെ കെട്യോൻ ഉള്ളപ്പോൾ ഉമ്മ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഈ മൈരു കൊറോണ വന്നതോടെ ഒന്നും നടക്കാതായി.‘
‘ഉമ്മാ ഇങ്ങൾക്കിപ്പോൾ എന്താ വേണ്ടത്?‘
‘ഇന്റെപൂറ്റിലെ കഴപ്പ് മാറ്റണം അത്ര തന്നെ. ‘
‘ഞാനൊരു ആളെ പറയാം പക്ഷെ‘
‘എന്തോൻ പക്ഷെ‘
‘ആരായാലും ഇങ്ങളു സമ്മതാണോ?‘
‘കെളവന്മാർ ആകരുത് ചെറുപ്പം ആകണം.‘
‘ഇങ്ങളേക്കാൾ ഒരു മുപ്പത് വയസ്സ് പ്രായം കുറവുള്ള ആളായൽ പറ്റോ?‘
‘ആഹാ എന്നാൽ പൊളിക്കും ആളാരാടീ‘
‘ആളെ പറയാം പക്ഷെ ഇങ്ങളു പുകിലുണ്ടക്കരുത്.‘
‘കളി എങ്ങിനെ?‘
‘സൂപ്പറു കളിയാണ് ഉമ്മാ...കളിയുടേ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ ഗ്യാരണ്ടി.‘
‘അതെങ്ങിനെ ഇയ്യ് കളിച്ചിട്ടുണ്ടൊ?‘
‘അതൊക്കെ ഉണ്ട്..‘
സസ്പെൻസ് ഇടാതെ ഇയ്യ് ആളാരാന്ന് പറ.
അത് ഇങ്ങളു കച്ചറയുണ്ടാക്കോ?
ഇയ്യ് പറയെടി
ഷാനൂമോൻ തന്നെ..
‘ഒരു നിമിഷം സീനത്ത്