Chapter Title : ●ഉമ്മയിലേക്ക് [അൻസിയ]

"സോപ്പോന്നുമല്ല കൊതി കൊണ്ടല്ലേ...."

വയറിലൂടെ വട്ടം പിടിച്ച് തന്റെ മോൻ അവന്റെ സാധനം തന്റെ വിടവിലേക്ക് അമർത്തി നിന്നപ്പോൾ ആയിഷ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു....

"കൊതി ഉണ്ടെങ്കിൽ നേരെ ചോദിക്കണം... അല്ലാതെ വളഞ്ഞ വഴിയല്ല..."

"നല്ല ഉമ്മച്ചി കുട്ടി അല്ലെ... പ്ലീസ്..."

ആയിഷ അവനെ മുന്നോട്ട് നിർത്തി കവിളിൽ പിടിച്ച് ഉയർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

"ഉറപ്പ്... പോരെ..."

ഉമ്മയെ മാറിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവൻ ഇരു കവിളിലും ഉമ്മ കൊടുത്ത് താങ്ക്സ് പറഞ്ഞു... നേരത്തെ പിന്നിൽ കുത്തിയ മുഴ ഇപ്പൊ തന്റെ നനഞ്ഞ പൂറിൽ ഡ്രസ്സിന് മുകളിലൂടെ അമർന്നു നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു...

"മതി മതി ... ആദ്യം ഉപ്പ വിളിക്കട്ടെ...."

"അങ്ങോട്ട് വിളിക്ക് മുത്തല്ലേ..."

വലത് കൈ അവൻ ചന്തിയിൽ വെച്ച് അവനിലേക്ക് വലിച്ചാണ് അത് പറഞ്ഞത്... ആയിഷ കണ്ടു കണ്ണാടിയിൽ മോന്റെ വിരൽ തന്റെ ചന്തിയിൽ പൂഴ്ത്തി വെച്ചത് പോലെ താഴ്ന്നു പോയത്....

"വിളിക്കാം... പോരെ..."

"ശരി..."

മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ അവൻ തന്നിൽ നിന്നും അടർന്നു മാറുന്നത് അവൾ കണ്ടു.. അറിയാത്ത മട്ടിൽ ചന്തിയിൽ ഒന്ന് തടവി അവൻ കയ്യും അവൻ പിൻവലിച്ചു.... നനഞ്ഞ ഡ്രെസ്സിന്റെ മുൻഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു...

"ഉപ്പാക്ക് എപ്പോഴാ വിളിക്ക...??

"കിടക്കാൻ നേരമേ വിളിക്കു..."

"എത്ര വൈകിയാലും എന്നെ വിളിച്ചു പറയുമോ എന്താ പറഞ്ഞെതെന്ന്... ??

"രാവിലെ പറയാം..."

"എനിക്കുറക്കം കിട്ടില്ല അതാ..."

"വിളിക്കാം."

"മണിക്കൂറോളം സോളളല്ലേ..."

"പോടാ... "

വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തോടെ ഇറങ്ങി പോകുന്ന മകനെ നോക്കി അവൾ ബെഡിലേക്ക് മലർന്നു കിടന്ന് ഒരു കാൽ കുത്തി വെച്ചു