ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ്, ഉറക്കച്ചടവോടെ, ആകെ തളർന്നമട്ടിൽ, സാവധാനം വേച്ചുവേച്ച് സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് നടന്ന് പോകുന്ന മരുമകൾ ആയിഷ!!!

ആ കാഴ്ചയിൽ ഒന്നു ഞെട്ടി, പുറത്തിറങ്ങാതെ നബീസ നിശ്ശബ്ദയായി തന്റെ മുറിയ്ക്കുള്ളിൽത്തന്നെ നിന്നു.

ആയിഷ തന്റെ മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചപ്പോൾ, അവർ തുടിയ്ക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ പതിയെ ചെന്ന് ആസിഫിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു.

പ്രഭാതത്തിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ അവർ കണ്ട കാഴ്ച്ചകൾ അവരുടെ കണ്ണുകളെ ആശ്ചര്യത്താൽ വിടർത്തി.

ഒരു മണിയറപോലെ അലങ്കരിച്ച മുറി!

കിടക്കവിരിയാകെ ചുളുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു!

അതിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുല്ലപ്പൂക്കൾ!

സൈഡ് ടേബിളിൽ പാതികുടിച്ച ഒരു പാൽ ഗ്ലാസ്സ്!

അലങ്കോലമായ കിടക്കവിരികൾ!

അതിനുമുകളിൽ, പൂർണ്ണ നഗ്നനായി, തളർന്ന നീണ്ട കുണ്ണയും, അതിലേറെ തളർന്ന ദേഹവുമായി, കാലുകൾ അകത്തി, മലർന്ന്, ഒരുകൈ തലയ്ക്കുമുകളിൽ മടക്കിവെച്ച്, എല്ലാം മറന്നുറങ്ങുന്ന സ്വന്തം പേരക്കുട്ടി

മുറിയിൽ കണ്ണോടിച്ചപ്പോൾ ബാത്രൂം വാതിലിനടുത്ത്, അഴിച്ചെറിഞ്ഞതുപോലെ, ആയിഷാ തലേന്ന് അത്താഴ സമയത്ത് ഇട്ടിരുന്ന നൈറ്റിയും, ഷഡ്ഡിയും! ബ്രാ അവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല. അതിനർഥം ആയിഷ അതിട്ടിരുന്നില്ലെന്ന് തന്നെ.

അതു മുകളിൽ ആസിഫിന്റെ ബർമുഡയും, ടീഷർട്ടും!

അവന്റെ ഷഡ്ഡിയും കണ്ടില്ല. അപ്പോൾ അവൻ അത് ഇട്ടിരുന്നില്ലാ എന്നുറപ്പ്.

എന്നാൽ... അവർ തെല്ലും ഞെട്ടിയില്ല!

കാരണം...

നബീസആ കാഴ്ചയിൽപെട്ടെന്ന് മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞത് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ, തന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായിരുന്ന വാപ്പായുടെ, ഇതേപോസിലുള്ള കിടപ്പുകൾ ആയിരുന്നു!

അതും, രാവിലെ താൻ, തളർച്ചയോടെ അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോൾ!

ഇപ്പോൾ ആയിഷ എഴുന്നേറ്റുപോയതുപോലെ!

തങ്ങളുടെ മകൻ അഷറഫ് ഇന്നുവരെ അറിയാത്ത ആ രഹസ്യം!

അഷറഫ് മാത്രമല്ല ഈ നാട്ടിലോ, തങ്ങൾ വിട്ടുപോന്ന നാട്ടിലോ, ആരും ഇന്നുവരെ അറിയാത്ത, ഇനി ഒരിയ്ക്കലും അറിയുകയും ഇല്ലാത്ത, രഹസ്യം!

കേരളത്തിന്റെ തെക്കേയറ്റത്തുനിന്ന് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഉമ്മായുടെ മരണശേഷം, എല്ലാം വിറ്റ്, വാപ്പാ ഹമീദും, താൻ എന്ന മകൾ നബീസയും, ഇവിടെ വന്ന് കുടിയേറിയതിന്റെയും, ഭാര്യാ-ഭർത്താക്കന്മാരായി ജീവിച്ചതിന്റേയും, അങ്ങനെ തങ്ങളുടെ ഏക മകൻ അഷറഫ് ഉണ്ടായതിന്റെയും രഹസ്യം!

ഇണക്കിളികളായി ജീവിച്ച തന്റേയും, വാപ്പയുടേയും, പ്രേമകഥ!

ഇന്നത് ഈ ഉമ്മായും മകനും ആയിരിക്കുന്നു; അത്രതന്നെ.

ഈ വീട്ടിൽ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു!

ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവർ പുഞ്ചിരിച്ചു.

എന്നിട്ട് അകത്തേയ്ക്ക് ചെന്ന്, പതിയെ ആസിഫിനരികിൽ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന്, പേരക്കുട്ടിയുടെ മുടിയിൽ വാൽസല്യത്തോടെ തലോടി.

അവന്റെ നഗ്നത നബീസയെ ബാധിച്ചതേയില്ല.

“ഉമ്മാ... മ്മ്...ങ്... ഹ്...” അവൻ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ട്, ഞരങ്ങി തിരിഞ്ഞു കിടന്ന്, ഉറക്കം തുടർന്നു.

തന്റെ പേരക്കുട്ടിയുടെ ഉള്ളിൽ അവന്റെ ഉമ്മ മാത്രമാണുള്ളത്.

പരിപൂർണ്ണ സമർപ്പണം!

ഈ മകൻ, ഇനിമുതൽ അവന്റെ ഉമ്മാടെയാണ്‌.

തന്റെയും വാപ്പയുടേയും രക്തമാണല്ലോ ഇവനിലും!

അതിനാൽ ഇതിൽ യാതൊരു അത്ഭുതവും ഇല്ല.

ഇനിയിതിന്‌ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടാകുകയുമില്ല.

അതാണ്‌ പ്രകൃതി നിയമം!

മകൻ മാതാവിലേയ്ക്കോ, മകൾ പിതാവിലേയ്ക്കോ,സഹോദരി സഹോദരനിലേയ്ക്കോ, ആ കളങ്കമില്ലാത്ത സ്നേഹത്തിൽ അലിഞ്ഞ് ഒരിക്കൽ ഇണചേർന്നാൽ, പിന്നെ ലോകത്ത് ഒന്നിനും ആ രക്തരതിയ്ക്ക് പകരം വെയ്ക്കാൻ ആവില്ല!

അതിനാൽ അതു മാറില്ല.

അതിനെ മാറ്റാൻ ആവില്ല.

ഒന്നിനും അവരെ പിരിക്കാനും ആവില്ല.

ഇതുപോലെ, ചിലപ്പോൾ അടുത്ത തലമുറയിലേയ്ക്കും അതൊഴുകും.

അതു തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും.

പണ്ടുള്ളവർ ഈ