ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

ഒരു സ്വപ്നവും കാണാതെ!

ഇക്കയെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ!

ആയിഷ തന്റെ കട്ടിലിൽ പിന്നെ കണ്ണുതുറന്നത് നേരം ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ്‌!

ഇവിടെക്കിടന്ന് എല്ലാം മറന്നുള്ള ഉറക്കത്തിൽ, ക്ഷീണം കുറെ മാറിയിട്ടുണ്ട്‌!

എന്നാലും കാലുകൾക്കിടയിലെ വിങ്ങൽ മാറിയിട്ടില്ല.

ഉരഞ്ഞുരഞ്ഞ് പൂറ്റിലെ തൊലി പോയിട്ടുണ്ടാവണം! ആ മാതിരിയല്ലേ അവന്റെ നീളൻ കുണ്ണ മുമ്പോട്ടും പുറകോട്ടും പാഞ്ഞത്!

കൂടാതെ അവന്റെ നാവും, പല്ലുകളും ചേർന്ന് കടിച്ചു വലിച്ചൂമ്പിയതും തന്റെ മൃദുലമായ പൂവായിരുന്നല്ലോ!

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾ പോലെയല്ല. ഇന്നലെ രാത്രി അവന്റെ ആവേശം പലമടങ്ങായിരുന്നു!

“ഉമ്മാ... ന്റെ മുത്തേ... ന്റെ ബീവീ...” എന്ന ആ വിളികൾ കേൾക്കുമ്പോളെല്ലാം താനും ആവേശക്കൊടുമുടി കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നല്ലോ!

എന്നാലും ആസിഫിന്റെ യുവത്വത്തിന്റെ തിളപ്പ്, കഴിഞ്ഞരാത്രി പലവട്ടം ഏറ്റുവാങ്ങിയതിന്റെയും, അതിനോട് പിടിച്ചുനിന്നതിന്റെയും, തളർച്ച നല്ലതുപോലെയുണ്ട്!

ദേഹമാകെ ഇടിച്ചു പിഴിഞ്ഞ, ആവർത്തനം കൊതിയ്ക്കുന്ന, ഒഴുകുന്ന സുഖമുള്ള അവസ്ഥ!

ഇക്കായ്ക്കുപോലും ഒരിക്കലും തരാൻ കഴിയാത്ത സുഖാവസ്ഥ!

രണ്ടു മൂന്നു ദിവസങ്ങൾകൊണ്ട്, തന്നെ പിഴിഞ്ഞുടച്ച്, പരമാവധി സുഖിപ്പിക്കാൻ അവൻ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു.

എന്നാൽ വളരെ കരുതലോടെയാണ്‌ അവനത് ചെയ്യുന്നത്!

തന്നെ വേദനിപ്പിക്കാനോ, തന്നിൽ അസ്വസ്ഥതകൾ ഉണ്ടാക്കാനോ അവൻ ശ്രമിക്കുന്നതേയില്ല.

തന്റെ പ്രതികരണങ്ങൾ അറിഞ്ഞ്, തികച്ചും ഒരു മകന്റെ കരുതലോടെയും, ഒരു കാമുകന്റെ സ്നേഹത്തോടെയും, എന്നാൽ ഒരു ഒത്ത പുരുഷനെപ്പോലെയും ആണ്‌ അവന്റെ പെരുമാറ്റം!

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾകൊണ്ട് അവൻ ആകെ വളർന്നതുപോലെ!

പ്രത്യേകിച്ചും ഇന്നലെ രാത്രി!

സ്വന്തം ഉമ്മാക്ക് വയറ്റിലുണ്ടാക്കി, അങ്ങനെ മാത്രം ഒരു വാപ്പയാകാൻ കൊതിയ്ക്കുന്ന ഭർത്താവായി, തന്റെ മകൻ മാറിയിരിക്കുന്നു!

മൊബൈലിൽ നോക്കി: സമയം ഒമ്പതേകാൽ!

ആയിഷ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.

‘ഇക്കാന്റെ ഉമ്മയോടെന്തു പറയും ന്റെ റബ്ബേ!’

വേഗത്തിൽ പ്രഭാതകൃത്യങ്ങൾ കഴിച്ച് അടുക്കളയിലേക്കോടി.

അവിടെ, ഉമ്മ രാവിലെ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുന്നു!

‘ന്റെ റബ്ബേ, പണി പാളി.’

“അത്.. ഉമ്മാ... എഴുന്നേല്ക്കാൻ വൈകി... അത്.. ഉറങ്ങാൻ വൈകി... അതാ...” വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

‘മൂശേട്ട അമ്മായിയമ്മയൊന്നും അല്ലാത്തത് ഭാഗ്യം.’ ആയിഷ മനസ്സിലോർത്തു.‘ഇന്നുവരെ മുഖം കറുത്ത് ഒരക്ഷരം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ആരുമില്ലാത്തവളാണ്‌ താൻ എന്ന ഒരു തോന്നൽ ഇന്നേവരെ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുമില്ല. സ്നേഹത്തോടെ മാത്രമേ പെരുമാറിയിട്ടുള്ളൂ... ഇതിപ്പോ, എങ്ങാനും സംശയം തോന്നിയാൽ... എന്റെ റബ്ബേ... കാത്തോളണേ... ഇക്കാടെ ഭ്രാന്തുകൾക്ക് കൂട്ടുനിന്ന്,ഇന്നലെ മുതൽ മകന്റെ ഭാര്യയുമായി! ഇതുവല്ലതും ഉമ്മ അറിഞ്ഞാൽ എന്തും നടക്കും!’

നബീസ തിരിഞ്ഞുനോക്കി ആയിഷയെ നോക്കി സൗമ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“സാരമില്ല മോളെ. ഇന്നലെ മോന്റെ കൂടെയിരുന്ന് സിനിമാ കണ്ടോ? മുറിയിൽ നിന്ന് ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ എന്തോ ഒച്ചകൾ കേട്ടു.”

“അത്.. അത്... കമ്പ്യൂട്ടറിൽ അവനൊരു സീരീസ് ഇട്ടപ്പം... പിന്നെ ഉറങ്ങുന്നതുവരെ കണ്ടു. ഒരുപാട് വൈകി അതു തീർന്നപ്പോൾ.” ആയിഷ ഞെട്ടലോടെ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.

‘ന്റെ റബ്ബേ, ഉമ്മ വല്ലതും കേട്ടോ... സുഖത്തിനിടയിൽ ഒച്ച പൊങ്ങിപ്പോയോ?‘ അവൾ നിന്നു വിയർത്തു.

“അതിനെന്താ… അവനിന്ന് ക്ലാസ്സില്ലല്ലോ... ദാ ചായ ഉണ്ടാക്കി. ഞാൻ കുടിച്ചു. ആ കപ്പിൽ രണ്ടാൾക്കും. ഇത് മോൾക്ക്. അവന്‌ അവന്റെ പാകത്തിന്‌ പഞ്ചസാരയിട്ടിട്ടുണ്ട്. മോൾ കുടിച്ചിട്ട് അത് ആസിഫിന്‌ കൊടുക്ക്. എഴുന്നേൽക്കാൻ പറ. ബൈക്കെടുക്കാൻ പോണ്ടേ രണ്ടാൾക്കും?” നബീസ ഒരു ചിരിയോടെ