ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

കരുതലും ആയിഷക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ മകന്റെ കവിളിൽ തലോടി.

“ഈ ദിവസങ്ങളിലൊക്കെ നീയൊഴുക്കിയ പാലെങ്ങാനും, ഒരു കുഞ്ഞായി മാറാതിരിയ്ക്കാൻ ഉള്ള മുൻകരുതലാടാ. എന്റെ പുതിയാപ്ലേ... നിന്റുപ്പായാ മിനിയാന്ന് പറഞ്ഞെ, നിന്നേം കൊണ്ട് വന്ന് ഇക്കാര്യം ചെയ്യാൻ. നീയും കാര്യങ്ങൾ അറിയട്ടേന്ന്. ഗുളിക അത്ര സേഫ് അല്ലാന്ന്. ഇന്നലെവരെ എല്ലാം സേഫ് ആയിരുന്നു. ഇന്നുമുതൽ എങ്ങാനും പണിപറ്റിയാൽ പിന്നെ നീ ഈ പ്രായത്തിൽ വാപ്പായാകും. ഉറയും പിൽസുവൊന്നും എപ്പോഴും വാങ്ങാൻ പറ്റില്ല. ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ തീർന്നു. നിന്നെ അറിയുന്നോർക്ക് ഉപ്പാ ഇവിടെ ഇല്ലെന്നറിയാലോ. അപ്പോ പിന്നെ നീയെന്തിനാ ഇതൊക്കെ വാങ്ങണേന്ന് അവരോർക്കൂല്ലെ? ഇതാണ്‌ ഏറ്റവും സേഫ്. അതാ ഉപ്പാ ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞെ. മനസ്സിലായോടാ പുതിയാപ്ളേ? ഹഹഹ..” നാണത്താൽ മുഖം ചുവന്ന്, ചിരിച്ച്കൊണ്ട് സ്വരം താഴ്ത്തി ആയിഷ മകനോട് പറഞ്ഞു.

ആസിഫിന്‌ അപ്പോഴാണ്‌ എല്ലാം മനസ്സിലായത്.

“പിന്നെ, ഡോക്റ്ററോട് ന്റെ ഇക്കാ ഇവിടില്ല, പകരം മോനാണ്‌ എന്നെ ഈ മാതിരി പണ്ണണേന്ന് പറയാൻ പറ്റുവോ? അവർക്ക് പരിശോധിക്കുമ്പ അറിയാം ഇന്നലേം പണിതത്. ഞാൻ നന്നായി കഴുകീതാണ്‌. എന്നാലും കുറെ അകത്തുണ്ടാവും. ആ മാതിരീയല്ലേ നീ താഴ്ത്തിവെച്ച് ഒഴുക്കുന്നത്?” ആയിഷ ആസ്വദിയ്ക്കുന്ന ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ, എന്നാൽ നാണത്താൽ ചുവന്ന മുഖവുമായി, മകനോട് ചോദിച്ചു.

അവന്റെ മുഖവും നാണത്താൽ ചുവന്നുപോയി!

“പിന്നേയ്, വീട്ടിലെത്തിയാൽ ഉമ്മാനോട് ഇവിടെ വന്ന കാര്യം മാത്രം പറയണ്ട. ഉമ്മാക്ക് വേഗം എല്ലാം മനസ്സിലാകും. അതോടെ എല്ലാം പൊളിയും. കേട്ടൊ, എന്റെ കള്ള മാപ്ലേ?” കുസൃതിച്ചിരിയോടെ മകന്റെ കവിളത്ത് ഒരു കുത്തുകൊടുത്ത്, ആയിഷ പറഞ്ഞു.

“ഇല്ലുമ്മാ. പ്രോമിസ്.” ചമ്മലോടെ, എന്നാൽ നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.

ഇനിയിപ്പോ ഒന്നും പേടിക്കേണ്ടല്ല്ലോ. ‘എന്നാലും...’

“എന്നാപ്പിന്നെ വണ്ടിയെടുക്ക്, വേഗം വീട്ടിലെത്തണം. വൈകിട്ടത്തേയ്ക്ക് എല്ലാം ഉണ്ടാക്കണ്ടെ? ഉമ്മാ കാത്തിരിപ്പുണ്ടാകും.”

“ഇന്ന് എന്റെ മുറീൽ കിടക്കോ, അതോ ഉമ്മാടെ മുറീൽ കിടക്കൊ?”

“നീ തീരുമാനിക്ക്. ഇന്നലത്തെപ്പോലെ വല്യ ഒച്ച പാടില്ല. അത്രേം വൈകാനും പാടില്ല. എല്ലാ ദിവസോം ഒരേ നുണ പറഞ്ഞാൽ ഉമ്മാക്ക് മനസ്സിലാകും.”

“ശരി എന്റെ മുത്തേ.” അവൻ ഉമ്മാടെ കവിളിൽ തലോടി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“മ്മ്.. മ്മ്.. പുതിയാപ്ള വണ്ടിയെടുക്ക്.”

‘പുതിയാപ്ള! അപ്പോ ഉമ്മാ തന്നെ കെട്ടിയോനായി ഉറപ്പിച്ചിരിക്കണ്‌. ഇനി...’ ആസിഫ് പുഞ്ചിരിയോടെ തലകുലുക്കി.

വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു.

***

“എന്തായി? അവനിഷ്ടപ്പെട്ടതുതന്നെ ബുക്ക് ചെയ്തൊ?”

“അതേ ഉമ്മാ. അവന്റെ സെലക്ഷനല്ലേ.”

“പിന്നല്ലാതെ, എന്റെ വെല്യുമ്മാ. ഞാൻ വെല്യുമ്മാനേം കേറ്റി ഒരു പോക്കുണ്ട്.”

“ആദ്യം നെന്റെ ഉമ്മാനെ കേറ്റി കൊതി തീർക്ക്. അഷറഫിന്‌ അതു പറ്റിയില്ല. അവന്‌ ഓടിക്കാനറിയാം. നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ അവനും ഓടിച്ചോളും. അപ്പോ നീ തമ്മിത്തല്ലാതിരുന്നാൽ മതി.”

ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ നബീസ പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ, ആ പാവം ഉമ്മായ്ക്കും മോനും അത് മനസ്സിലായില്ല.

“ഇല്ല വെല്യുമ്മാ. ഉപ്പാല്ലേ വാങ്ങിത്തരണത്. അപ്പോ ഉപ്പാക്ക് ഓടിക്കാൻ എന്റെ അനുവാദം എന്തിനാ?”

“മ്മ്… എന്നാൽപ്പിന്നെ കൊഴപ്പോന്നും പറ്റാതെ, സൂക്ഷിച്ച് കേറി നടക്കാൻ പഠിക്ക്.”

“ശരി വെല്യുമ്മാ...”

***

“ഇക്കാ, ഇന്ന് ഞങ്ങള്‌ ഡോക്റ്ററേം കണ്ടാരുന്ന്.”