ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

***

ആയിഷ തിരിച്ചെത്തി രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞു.

ആ രണ്ടുദിവസങ്ങളിൽ കഴിഞ്ഞ എട്ടുദിവസത്തെ വീർപ്പുമുട്ടൽ ആസിഫ് തീർത്തു. അവൻ കാത്തുവെച്ചിരുന്ന പാൽപ്പുഴ അന്നുരാത്രി തന്നെ ഉമ്മാടെ പൂറ്റിൽ ഒഴുക്കി. അതും പോരാഞ്ഞ് വീണ്ടും രണ്ടുവട്ടം.

ആയിഷാക്കും മതിയാവുന്നില്ലായിരുന്നു.

ഇക്കാ തന്നിൽ അമരുമ്പോഴും താൻ ആസിഫിനെ മാത്രമായിരുന്നു ചിന്തിച്ചിരുന്നതെന്ന് അവൾ ഓർത്തു.

ആ ദിവസങ്ങളിൽ എത്ര വേഗത്തിലാണ്‌ ഇക്കാ തന്നിൽ ഒഴുക്കിയിരുന്നതെന്ന് ഇപ്പോഴാണ്‌ ആയിഷ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

ആസിഫ് എത്രയോ നേരം എടുത്ത്, താൻ റെഡിയാവുമ്പോഴാണ്‌ തന്നിൽ പെയ്തിറങ്ങുന്നതെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഇക്കായ്ക്ക് തങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് കാണാനാണ്‌, നോക്കിയിരിക്കാനാണ്‌ കൂടുതൽ ആവേശം എന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. അവിടെ ചെന്നപ്പോഴും മൊബൈലിൽ താനും ആസിഫും ആയുള്ള കളികൾ കണ്ടുകൊണ്ടാണ്‌ തന്നെ കളിച്ചിരുന്നത്. അതെല്ലാം ഇക്കാ റെക്കോഡ് ചെയ്തിരുന്നത് അവൾക്ക് വലിയൊരു അറിവായിരുന്നു. അതു കാണുമ്പോൾ എല്ലാം ഇക്കാ വാണം അടിയ്ക്കുമത്രേ. ചിലപ്പോൾ താൻ അടുത്തുകിടക്കുന്നത് നോക്കി തന്നെത്താൻ അടിച്ച് വരുത്തും. എന്നിട്ട് കിടന്നുറങ്ങും!

***

അന്നു വൈകിട്ട്.

ആസിഫ് ക്ലാസ്സും, കളികളും കഴിഞ്ഞു വന്ന്, കുളിച്ച് അത്താഴത്തിന്‌ റെഡിയാവുകയായിരുന്നു.

ആസിഫിന്റെ പ്ളേറ്റിൽ വിളമ്പിവെച്ച്, നബീസാടെ ഒപ്പം അത്താഴം കഴിയ്ക്കാൻ ഇരുന്ന ആയിഷ, ഭക്ഷണം പ്ളേറ്റിലേയ്ക്ക് വെച്ച ഉടനെ, വാ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് വാഷ്ബെയിസിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടി.

നോക്കിയിരുന്ന നബീസയുടെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. പക്ഷേ അവർ അത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല.

“ആയിഷാ... എന്താ മോളേ എന്താ പറ്റ്യേ?”

“ഒന്നൂല്ലാ ഉമ്മാ... എന്തോ കഴിച്ചത് വയറ്റീ പിടിച്ചില്ല. ശർദ്ദിക്കണ്‌.” ആയിഷ വിഷമിച്ച് മറുപടി നൽകി.

“അതെ വയറ്റീ പിടിയ്ക്കാഞ്ഞിട്ടല്ലാ... വയറ്റീ പിടിച്ചിട്ടാ... ഹഹഹ”

“ഒന്നു പോ ഉമ്മാ കളിയാക്കാതെ...” പവൻ നിറമുള്ള ആയിഷ ആകെ ചുവന്നു തുടുത്തു.

“ന്റെ മോൻ പണി പറ്റിച്ചല്ലാ മോളേ!”

‘മ്മ്... മ്മ്... നിന്റെ മോൻ പണിപറ്റിച്ചിട്ട് ഇതിപ്പോ ഒന്നര മാസം ആയിട്ടുണ്ടാവും.’ നബീസ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

“ഒന്നു പോ ഉമ്മാ. ഇക്കാ അതിനു തന്നെയാണ്‌ ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞത്.” ആയിഷ നാണിച്ചു.

“അതു മനസ്സിലായി. അവൻ ആകെ നെറച്ചിട്ടാണ്‌ വിട്ടതെന്ന്. ന്റെ മോനോട് പറഞ്ഞാ?”

“ഇല്ലുമ്മാ... അവൻ ഇപ്പോ വന്നിട്ട് പറയാന്ന് വിചാരിച്ച്.”

“ആസിഫിനോടല്ല... അഷറഫിനോട്...” നബീസ തിരുത്തി.

“ഇല്ലുമ്മാ... രാത്രി വിളിയ്ക്കുമ്പ പറയാം...”

“നിന്റെ മോനോട് പറഞ്ഞാ?” എല്ലാം അറിയുന്ന നബീസ ചോദിച്ചു.

“അതിപ്പോ... ഈ പ്രായത്തിൽ ഉമ്മാന്‌ വയറ്റിലുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവനെന്ത് തോന്നുവോന്നാ..” ആയിഷ നന്നായി അഭിനയിച്ചു.

“വാവ വരണത് അവന്‌ ഇഷ്ടാവും, ഉറപ്പാ.” നബീസയും ഒപ്പത്തിനൊപ്പം നിന്നു.

“അവനോട് ഞങ്ങള്‌ സൂചിപ്പിച്ചാരുന്ന്. അവന്‌ ഒരു വാവ പോരാന്നാ അന്നേരം പറഞ്ഞെ.”

“അപ്പോ ന്റെ മോള്‌ നന്നായി കഷ്ടപ്പെടും. ഹഹഹ…”

“എത്രയാണെങ്കിലും അവൻ നോക്കിക്കോളാന്നാ ഉപ്പാനോട് പറഞ്ഞത്. അതാ ഇക്കേം സമ്മതിച്ചേ.”

“ദാ, വാവേനെ നോക്കാനുള്ള ആള്‌ വരണൊണ്ട്. മോളുതന്നെ പറഞ്ഞോ.”

“ഉമ്മാ...” ആയിഷയാകെ ചുവന്നുപോയി.

“നാണിയ്ക്കണ്ടാ...”

“ഞാൻ മുറീലോട്ട് പോകണ്‌. ഉമ്മ പറഞ്ഞാ മതി…” ആയിഷ വേഗം സ്ഥലം വിട്ടു.

“വെല്യുമ്മാ... ഉമ്മേന്തേ കഴിയ്ക്കാതെ പോയേ?”

“ഉമ്മ ഒന്ന് ശർദ്ദിച്ച്... മുറീല്‌ കെടക്കാൻ