Chapter Title : ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

അറിയാതെ വാപ്പായെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അരികിൽ നിന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ ഇപ്പോഴും നബീസയുടെ കണ്ണുകൾ ഈറനായി.

അനാഥനായി വളർന്ന വാപ്പായോട് ആരും പിന്നെ തർക്കിച്ചില്ല. പിന്നെപ്പിന്നെ ആരും അതേപ്പറ്റി സംസാരിക്കാതായി.

തന്റെ വളർച്ചയിൽ തനിക്ക് വാപ്പാ, ഒരു ഉമ്മയും, വാപ്പയും എല്ലാം ആയിരുന്നു.

ഉമ്മ പോയതിനുശേഷം എന്നും തനിക്കായിമാത്രമാണ്‌ വാപ്പാ ജീവിച്ചത്.

താൻ വാപ്പായ്ക്കുവേണ്ടിയും.

മറ്റൊന്നും തങ്ങളുടെ ചിന്തയിൽ വന്നിട്ടേയില്ല.

കൂട്ടുകാർ കളിയാക്കുമായൊരുന്നു, ഇങ്ങനെയൊരു വാപ്പാപ്പെണ്ണെന്ന്.

തന്നെ ഒരുക്കുന്നതും, പഠിപ്പിയ്ക്കുന്നതും, വാപ്പാ തന്നെ.

എന്തിന്‌, ആദ്യമായി തീണ്ടാരിയായി കുളിമുറിയിൽ വെച്ച് രക്തം കണ്ട് പേടിച്ചു കരഞ്ഞപ്പോൾ ഓടിയെത്തി, തന്നെ പുണർന്ന്, തോർത്തി, കോരിയെടുത്ത് മുറിയിൽ എത്തിച്ച്, മടിയിൽ ഇരുത്തി ആശ്വസിപ്പിച്ചതും, അന്ന് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, എല്ലാം പറഞ്ഞു തന്നതും, എങ്ങനെ ആ ദിവസങ്ങളിൽ ശേലയുടുക്കണം എന്നുപോലും പഠിപ്പിച്ചതും വാപ്പാ ആയിരുന്നു.

പിന്നെ പെട്ടെന്ന് തന്റെ ശരീരം പുഷ്ടിപ്പെട്ടപ്പോൾ സമയാസമയം തന്നെ കൊണ്ടുപോയി ബ്രായും, ഷഡ്ഡികളും തിരഞ്ഞെടുത്തതും ഒക്കെ വാപ്പാ തന്നെ.

തനിക്കൊരിക്കലും വാപ്പായുടെ അരികിൽ യാതൊരുവിധ നാണവും തോന്നിയിരുന്നില്ല. തങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമുള്ള വീട്ടിൽ താൻ പലപ്പോഴും കുളികഴിഞ്ഞ് നനഞ്ഞൊട്ടിയ അൽപ്പവസ്ത്രവുമായി വാപ്പായുടെ മുന്നിലൂടെ നടന്നുപോകുമ്പോൾ ആ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിടരും.

എന്നാൽ പ്ളസ്ടൂവിന്‌ പഠിയ്ക്കുമ്പോൾ, ഒരിക്കൽ തന്റെ ആത്മസുഹൃത്ത് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അറിയാതെ ഇക്കാര്യം എല്ലാം പറഞ്ഞതിന്‌ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു നില്ക്കുന്നതു കണ്ട് താൻ ഭയന്നുപോയി.

“അപ്പോൾ നിനക്കൊന്നും തോന്നാറില്ലേ?” എന്ന അവളുടെ ചോദ്യം തനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

“എന്തു തോന്നാൻ?” എന്നായിരുന്നു തന്റെ മറുചോദ്യം.

പിന്നീട് അവൾ തന്നെ അവളും അച്ഛനും ആയുള്ള ബന്ധം