Chapter Title : ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

തലേന്നത്തെനേരം പുലരുവോളമുള്ള തകർപ്പൻ ആദ്യരാത്രിയുടെ തളർച്ച മൂലം, ആസിഫിന്റെ മുറിയിൽ ആയിഷ എഴുന്നേൽക്കാൻ വൈകി. ആ മുറിയിൽ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ ഏഴര!

ഇക്കാടെ ഉമ്മായ്ക്ക് അടുക്കളയിലേയ്ക്കു വരുന്നവഴി, രാവിലെ ആസിഫിന്റെ മുറിയിലേക്ക്, അടുക്കളയിലേക്കുള്ള നടപ്പിനിടയിൽ ഒരു വരവുണ്ട്! പറ്റിയാൽ അവനെ ഉണർത്താൻ കൂടിയാണത്.

അതോർത്തപ്പോൾ ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റ്, രാത്രി വലിച്ചെറിഞ്ഞ നൈറ്റി നോക്കിയിട്ട് കിട്ടാതായപ്പോൾ, മകൻ ഊരിയെറിഞ്ഞ ചുവന്ന നെറ്റ് ഡ്രസ്സ് കട്ടിൽത്തലക്കൽനിന്ന് ധൃതിയിൽ എടുത്തിട്ട്, വേഗം പുറത്തുകടന്ന് വേച്ചുവേച്ച് തന്റെ മുറിയിൽ എത്തുകയായിരുന്നു.

മുറിയിൽ എത്തി, കട്ടിലിൽ വെറുതെ ഒന്ന് ഇരുന്നതേ ഓർമ്മയുള്ളൂ.

ക്ഷീണത്താൽ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും അടഞ്ഞുപോയതും, ചെരിഞ്ഞ് കട്ടിലിലേയ്ക്ക് വീണതും ഓർമ്മയിൽ ഇല്ല! അത്രമാത്രം തളർച്ചയായിരുന്നു!

ഇക്കാപോലും ഒരിക്കലും ഇതുപോലെ തുടർച്ചയായി സുഖിപ്പിച്ച് തളർത്തിയിട്ടില്ല! അതും കഴിഞ്ഞ രാവുകളും, പകലുകളും...

ഒരു പത്തൊമ്പതുകാരന്റെ ഊർജ്ജം തന്റെയുള്ളിൽ നിർത്താതെ എത്രവട്ടമാണ്‌ നിറഞ്ഞത്!

അവസാനം, ഉറക്കത്തിലേയ്ക്കു വീഴുമ്പോളും തന്നെ പുണർന്നിരുന്ന ആസിഫിന്റെ കൈകൾക്ക് നല്ല ശക്തിയായിരുന്നു.

ആ കരുത്തിൽ അലിഞ്ഞതുപോലെ താൻ ഉറങ്ങി; ഒരു സ്വപ്നവും കാണാതെ!

ഇക്കയെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ!

ആയിഷ തന്റെ കട്ടിലിൽ പിന്നെ കണ്ണുതുറന്നത് നേരം ഒമ്പതുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ്‌!

ഇവിടെക്കിടന്ന് എല്ലാം മറന്നുള്ള ഉറക്കത്തിൽ, ക്ഷീണം കുറെ മാറിയിട്ടുണ്ട്‌!

എന്നാലും കാലുകൾക്കിടയിലെ വിങ്ങൽ മാറിയിട്ടില്ല.

ഉരഞ്ഞുരഞ്ഞ് പൂറ്റിലെ തൊലി പോയിട്ടുണ്ടാവണം! ആ മാതിരിയല്ലേ അവന്റെ നീളൻ കുണ്ണ മുമ്പോട്ടും പുറകോട്ടും പാഞ്ഞത്!

കൂടാതെ അവന്റെ നാവും, പല്ലുകളും ചേർന്ന് കടിച്ചു വലിച്ചൂമ്പിയതും തന്റെ മൃദുലമായ പൂവായിരുന്നല്ലോ!

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾ പോലെയല്ല. ഇന്നലെ രാത്രി അവന്റെ ആവേശം പലമടങ്ങായിരുന്നു!

“ഉമ്മാ... ന്റെ മുത്തേ... ന്റെ ബീവീ...”