Chapter Title : ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

മറന്നു. പിന്നെ ആ മുറിയിലെ ആസിഫിന്റെ അലങ്കാരങ്ങൾ! ഗ്ലാസ്സിലെ പാതികുടിച്ച പാൽ... അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾ... ഉമ്മ കണ്ടുകാണുമോ? ഉമ്മ എന്തു കരുതിയോ ആവോ. പക്ഷേ... ആ മുഖത്തൊന്നും കാണാനില്ല.’

നബീസായുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് പാളിനോക്കിയ ആയിഷായുടെ മുഖം വിളറി. പിന്നെ ചുവന്നു.

ചുവന്ന മുഖം ഉമ്മയിൽ നിന്നൊളിച്ച്, ആസിഫിനുള്ള ചായയും എടുത്ത് ആയിഷ സാവധാനം അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

മൂന്നുദിവസമായുള്ള പലവട്ടം കളികളും, ഇന്നലെ താലിമാല ചാർത്തിയശേഷം മകന്റെ ആദ്യരാത്രിയിലെ മാത്രം മൂന്നു കളികളും മൂലം, നടക്കുമ്പോൾ സ്വൽപം ബുദ്ധിമുട്ട് അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.

സുഖമുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്! ഇനിയെന്നും ഈ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിയ്ക്കാൻ താൻ ഒരുക്കമാണ്‌!!

പക്ഷേ ഉമ്മയെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ എല്ലാ സുഖവും തീർന്നു!

***

ഇടംകണ്ണിലൂടെ ആ ഞെട്ടലും, വിളർച്ചയും, മുഖത്ത് പെട്ടെന്നു പടർന്ന ശോണിമയും കണ്ട നബീസ, ആയിഷ കാണാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

കുറച്ചു പ്രയാസപ്പെട്ടുള്ള ആ നടപ്പുനോക്കിനിന്ന നബീസയുടെ മനസ്സിൽ, വാപ്പായും ആയുള്ള തന്റെ ആദ്യരാത്രിയുടെ പിറ്റേന്ന്, ഇതിനേക്കാൾ പ്രയാസപ്പെട്ട് താൻ നടന്നതും, വാപ്പ സ്നേഹത്തോടെ വന്ന് തന്നെ പൂപോലെ കോരിയെടുത്തുകൊണ്ടുപോയതും ഓർമ്മവന്നു.

അന്നു മുഴുവൻ തന്നെ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിക്കാതെ, തുണിയുടുക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ, ഉമ്മവെച്ചും, നക്കിയും, വാപ്പാ വിളറിപിടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ആ ദിവസം എത്രവട്ടം തന്റെ പൂവിൽ നിന്ന് തേൻ ഒഴുകിയെന്നറിയില്ല. ഒന്നറിയാം. അതൊരു തുള്ളിപോലും വിടാതെ വാപ്പാ കവർന്നു കുടിച്ചു.

ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാൻ കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും വാപ്പാ സമ്മതിച്ചില്ല. എല്ലാം വാപ്പാ തന്നെ ഉണ്ടാക്കി. അന്ന് മൂന്നു നേരവും ഭക്ഷണം മടിയിൽ ഇരുത്തി വാരിത്തന്നു. തന്റെ ചുണ്ടിൽ പറ്റിയ ഭക്ഷണം വാപ്പാ നക്കിത്തുടച്ചു.