Chapter Title : ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

പിന്നെ, നമ്മളാരും ഒരിക്കലും അത് പറയുകേമില്ലല്ലോ! ഹഹഹ…

“ഉമ്മാനേം കേറ്റി ഓടിയ്ക്കണേൽ ഇത്രേം ഒന്നും കഴിച്ചാൽ പോരാ. അത് മുഴുവൻ കഴിയ്ക്കണം. പിന്നെ, ഉമ്മേം മോനും കൂടി രാത്രി വെളുക്കുവോളം സിനിമാ കാണണ്ട. അതൊക്കെ ക്ലാസ്സില്ലാത്തപ്പോൾ മതി. ബൈക്കും രാത്രി സിനിമേം ഒക്കേക്കൂടെ പഠിത്തം ഒഴപ്പിയാൽ ഞാൻ അഷറഫിനോട് വിളിച്ചു പറയും.”

രാവിലെ പ്രഭാത ഭക്ഷണ സമയത്ത് രാവിലത്തെ ചമ്മൽ മാറാതെ ആകെ മൗനമായി കുറച്ചുമാത്രം പ്രാതൽ കഴിയ്ക്കുന്ന പേരക്കുട്ടിയെ നബീസ വാൽസല്യപൂർവ്വം താക്കീത് ചെയ്തു.

‘ഇതു മാത്രമായിരുന്നാൽ ജീവിതത്തിൽ ഉമ്മാനെ വേഗം മടുക്കും മോനെ. അതു പാടില്ല.നിങ്ങൾ മുന്നോട്ട് പോകണം. ഈ സ്നേഹത്തിൽ നിറഞ്ഞ്…ഒരിക്കലും പിരിയാതെ... ഞാനും എന്റെ വാപ്പായും പോലെ!’ അവർ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.

വാപ്പാ തന്നെ നിർബ്ബന്ധിച്ച് തുടർന്നും പഠിപ്പിച്ചത് അവർ ഓർത്തു. ആ ഓർമ്മയിൽ ആണ്‌ അവർ ആസിഫ് ഉണ്ടായശേഷം ആയിഷാനെയും, നിർബ്ബന്ധിച്ച് പഠിപ്പിച്ചത്.

രാവിലെ രണ്ടുപേർക്കും രണ്ടുവിധത്തിൽ കിട്ടിയ, ചെറിയ നടുക്കങ്ങൾ കാരണം ആയിഷായും, ആസിഫും ഒന്നും മിണ്ടാതെ വേഗം ഭക്ഷണം കഴിച്ചെഴുന്നേറ്റു.

രണ്ടുപേരും ഡ്രസ്സ് മാറി, നബീസയോട് യാത്രപറഞ്ഞ് ആസിഫിന്റെ സ്കൂട്ടിയിൽ യാത്രയായി.

***

എല്ലാം, ഉമ്മാനെ ഒളിയ്ക്കുന്നതിലുള്ള തങ്ങളുടെ കുറ്റബോധത്തിൽ നിന്നുള്ള തോന്നലുകളാണെന്നും, ഉമ്മാന്‌ യാതൊരുവിധം സംശയങ്ങളും തങ്ങളെപ്പറ്റി ഇല്ലെന്നും ആയിഷായ്ക്ക് മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ട് അവൾ ആസിഫിനേയും ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

ഷോറൂമിൽ എത്തിയപ്പോഴേയ്ക്കും രണ്ടുപേരുടെയും മൂഡെല്ലാം നല്ലതായി മാറിയിരുന്നു.

“ഉമ്മാ എനിക്ക് ഈ മോഡൽ മതി. ഇതാണ്‌ ഞാൻ പറഞ്ഞ എൻഫീൽഡ് ഹാൽസിയോൺ ക്ലാസ്സിക് 350 ബ്ളാക്ക് കളർ.” ആസിഫ് പറഞ്ഞു.

“നിന്റെ ഇഷ്ടം. ഏതുവേണേൽ സെലക്റ്റ് ചെയ്തൊ.”