Chapter Title : ഉമ്മയിലേക്ക് [KKWriter 2024] [Revised and Extended Edition]

”കള്ളൻ... അത്രയ്ക്കിഷ്ടാ ഉമ്മാനെ, അല്ലേ.“ നബീസ കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി.

”ഉമ്മാനേം, വെല്യുമ്മാനേം... ഒരുപോലെ ഇഷ്ടാ. ഉമ്മ്..മ്മ..“ വെല്യുമ്മാടെ കവിളിൽ അവൻ ഒരുമ്മ നൽകി. എന്നിട്ട് വെല്യുമ്മാനെ അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് ഉയർത്തി ഒന്ന് കറങ്ങി.

”മ്മ്.. മ്മ്മ്.. ഇത് ഉമ്മാനെ കല്യാണാലോചിക്കാനുള്ള കൈക്കൂലിയല്ലേ? വേണ്ട, വേണ്ട... എന്നെ താഴെ നിർത്ത്... ഞാൻ വീഴും...“

”വെല്യുമ്മാ വീഴാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കോ? പിന്നേയ്... വെല്യുമ്മാ... ഇന്ന് നമുക്ക് പൊറത്തുപോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലോ?“

”ആയിക്കോട്ടേ. എന്നാ പോയി റെഡിയാവ്.. നിന്റെ ആഗ്രഹോല്ലെ?“

“ഓക്കേ വെല്യുമ്മാ...”

”ശരി. പിന്നേയ്, കല്യാണത്തിന്‌ ബ്രോക്കർ കമ്മീഷൻ, കാശായിത്തന്നെ തന്നേക്കണം. ഉമ്മേം ഭക്ഷണോന്നും പോരാ.. ഹഹഹ...“

”തരാന്റെ മുത്തേ... ഉമ്മ്..മ്മ.. “എന്തുകൊണ്ടോ ആസിഫിന്റെ ഉള്ളം തുടിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

‘വെല്യുമ്മാ ഇതെങ്ങാനും കാര്യമായിട്ട് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഈ പാവത്തിനെ ഒളിയ്ക്കാതെ എന്തും ആവാമായിരുന്നു...’ അവൻ വെറുതേ മോഹിച്ചു.

”ഓ, എന്താ സന്തോഷം, ഉമ്മ വരണേന്‌! പുതുപ്പെണ്ണ്‌ ഗൾഫീപ്പോയിട്ട് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് വരണപോലെയാ ചെക്കൻ തുള്ളണത്. ഹഹഹ... “ എല്ലാമറിയുന്ന നബീസയ്ക്ക് അവന്റെ നിഷ്കളങ്കത കണ്ട് സ്നേഹം കൂടി.

“പോ വെല്യുമ്മാ. റെഡിയാവ്. പോകാം.”

‘വാപ്പാന്റെ കൊച്ചുമോൻ തന്നെ!’ നബീസ പുഞ്ചിരിയോടെ മനസ്സിൽപ്പറഞ്ഞ് റെഡിയാവാൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

***

ആയിഷ തിരിച്ചെത്തി രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞു.

ആ രണ്ടുദിവസങ്ങളിൽ കഴിഞ്ഞ എട്ടുദിവസത്തെ വീർപ്പുമുട്ടൽ ആസിഫ് തീർത്തു. അവൻ കാത്തുവെച്ചിരുന്ന പാൽപ്പുഴ അന്നുരാത്രി തന്നെ ഉമ്മാടെ പൂറ്റിൽ ഒഴുക്കി. അതും പോരാഞ്ഞ് വീണ്ടും രണ്ടുവട്ടം.

ആയിഷാക്കും മതിയാവുന്നില്ലായിരുന്നു.

ഇക്കാ തന്നിൽ അമരുമ്പോഴും താൻ ആസിഫിനെ മാത്രമായിരുന്നു ചിന്തിച്ചിരുന്നതെന്ന് അവൾ ഓർത്തു.

ആ ദിവസങ്ങളിൽ എത്ര