ഉമ്മയും അമ്മായിയും ഞാനും

Ummayum Aniyathiyum Njaanum | Author : Hafiz Rehman

ഉപ്പയുടെ മേശയിലെ സീഡികൾ പരതി കണ്ടുകൊണ്ടാണ് വാണമടിയിലേക്ക് ഉള്ള എൻ്റെ ആദ്യ ചുവടുവെപ്പ്. അതും ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നു വരുമ്പോൾ മാത്രം.

എൻ്റെ പേര് അബു, ഉപ്പ റഹ്മാൻ, ഉമ്മ സുഹറ. 12 ആം ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞു കോളേജ് അഡ്മിഷൻ എടുത്ത് നിൽക്കുകയാണ് ഞാനിപ്പോൾ. 18 ആം വയസ്സിൽ നല്ല പൊക്കവും ശരീരവുമൊക്കെയായി കൂട്ടുകാരോടൊപ്പവും ചാറ്റിങ്ങും കാര്യങ്ങളുമൊക്കെയായി പോയികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

അത്യാവശ്യം കമ്പനി ആവുമ്പോഴേക്കും പിന്നെ ചാറ്റ് പലതും വഴിമാറും. അതുകൊണ്ട് നല്ല രീതിയിൽ വാണമടി ഉണ്ട്. കളി കിട്ടിയിലെങ്കിലും കമ്പി ചാറ്റും പിടുത്തവുമൊക്കെ നന്നായി നടന്നിരുന്നു.

ബസ്സിലെ ജാക്കിവെപ്പ് ചങ്കത്തിമാരുടെ മുല പിടുത്തം, ടീച്ചർമാരുടെ വട കാണൽ എന്നിങ്ങനെ ഒക്കെ ആയി നടന്നിട്ട് അവധിയായപ്പോൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ.

ഇനിയിപ്പോൾ കോളേജ് തുറക്കുന്ന വരെ ഇത് തന്നെ അവസ്ഥ. അതുകൊണ്ട് ഉറങ്ങുന്നതും എണീക്കുന്നതും ഒക്കെ തോന്നിയ ടൈമിൽ.

എന്തേലും പരിപാടി ഉണ്ടേൽ രാവിലെ വണ്ടിയുമായി ഇറങ്ങും. ഉപ്പാക്ക് സ്ഥലകച്ചവടം, വണ്ടികച്ചവടം പിന്നെ ഒരു സീഡിക്കടയും.

സീഡിക്കട വെറുതെ രാവിലെ തുറന്നിടുമെന്നേയുള്ളു. വേറൊരു പ്രായമായ ആളെ നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഒന്നും കൊളുത്താത്ത ദിവസം ഉപ്പ അവിടെ പോയിരിക്കും. എന്തായാലും രാവിലെ പോയാൽ രാത്രിയെ വരാറുള്ളൂ.

വീട്ടിൽ ഞാനും ഉമ്മയുമാണ് ഉണ്ടാവാറു. ഞാൻ തോന്നുമ്പോൾ എഴുനേൽക്കും, തിന്നും, വീണ്ടും റൂമിൽ കേറും. വീടിനു തൊട്ടടുത്തു വേറെ വീടുകളില്ല. അതുകൊണ്ട് ജംഗ്ഷനിൽ പോയാലെ ക്ലബ്ബിൽ കൂട്ടുകാരുണ്ടാവു.

അത്യാവശ്യം കാശുള്ള ഫാമിലി തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ. ഉപ്പ എപ്പോഴും ജംഗ്ഷനിൽ ഉള്ളതുകൊണ്ട് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. ഞാനും ഇടക്കിടെ അവിടെയൊക്കെ തന്നെ ഉള്ളത്കൊണ്ട് എല്ലാവർക്കും പരിചയമുണ്ട്.

ഞങ്ങളുടെ വീട് കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു പറമ്പാണ്. അത് കഴിഞ്ഞു അടുത്ത വീട്. പിന്നെ അടുത്തടുത്താണ് വീടുകൾ. ഞങ്ങളുടേത്‌ മാത്രം ഒരു അറ്റത്തു.

പക്ഷേ അയൽകാരുമായി നല്ല ബന്ധം തന്നെയാണ്. മിക്ക വീട്ടിലും ഉദ്യോഗസ്ഥരൊക്കെയാണ്. പിന്നെ കമ്പനി ജോലിക്കാർ. രാവിലെ പോയാൽ വൈകിട്ട് വരുന്ന ആളുകൾ. പിന്നെ പ്രായമായ അവരുടെ ഉമ്മമാരൊക്കെയെ ഉണ്ടാവു. അവരാവട്ടെ ഇടക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വരും. ഉമ്മ അല്പം അനുകമ്പയൊക്കെ കാണിച്ചു ഇടക്ക് പൈസയൊക്കെ കൊടുക്കും.

പിന്നെ അവരുടെ മക്കളുടെ നേട്ടത്തെപറ്റിയുള്ള സംസാരങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും കേൾക്കും.

ഉപ്പയുടെ മേശയിൽ സീഡികൾ എങ്ങനെ വന്നെന്ന് മനസിലായല്ലോ. ഒരിക്കൽ ക്യാഷ് തപ്പാൻ വേണ്ടി പരതിയപ്പോൾ ‘നാന’ വാരിക ഒരെണ്ണം കിട്ടി.

പിന്നെ