Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മായിയും ഞാനും [Hafiz Rehman]

നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

“സൂപ്പർ ആണല്ലോ രണ്ടുപേരും” സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങുന്ന വഴിയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു. രണ്ടുപേർക്കും അതിഷ്ടപെട്ടെന്ന് അവരുടെ മുഖത്ത് കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ മനസിലായി.

ഞാൻ – ഉമ്മയുടെ ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ തലവേദന മാറിയോ?

ഉമ്മയുടെ മുഖത്ത് വിടരുന്ന നാണം കാണാനാണ് ഞാനത് ചോദിച്ചതെങ്കിലും ഉമ്മയുടെ മുഖത്ത് വന്നത് ഒരു പുച്ഛവും അമർഷവും ആണ്.

“അതിന്നലെ രാത്രി തന്നെ മാറി” എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു. പിന്നെ എനിക്ക് ഫുഡ് വിളമ്പിയത് കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ കഴിക്കാനിരുന്നപ്പോ അവർ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ഞാൻ ഫുഡ് പെട്ടെന്ന് കഴിച്ചു കൈ കഴുകി. അപ്പോഴും അവർ അടുക്കളയിലായിരുന്നു.

ഞാൻ കൈ തുടച്ചുകൊണ്ട് നിന്നപ്പോൾ ഉമ്മ വന്നു പാത്രങ്ങൾ എടുത്തുകൊണ്ടു പോയി. പിന്നെ അധികം വൈകാതെ കാറുമായി ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി. പിന്നിൽ അമ്മായി, മുന്നിൽ ഞാനും ഉമ്മയും.

അമ്മായിയുടെ ഫോൺ എനിക്ക് നീട്ടി. ഒരു ലൊക്കേഷൻ മാപ് അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഫോൺ മുന്നിലുള്ള സ്റ്റാൻഡിൽ വെച്ചിട്ട് ആ റൂട്ടിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു തുടങ്ങി.

ആദ്യമാദ്യം ടൗണുകളിലൂടെ പോയി പിന്നീട് ഇടുങ്ങിയ റോഡുകളും ചെറിയ ജംഗ്ഷനുകളും ആയി മാറി. അവസാനം ഒരു വലിയ മുട്ടമുള്ള വീടിനു മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. വീട് ചെറുതും ചുറ്റും റബ്ബറും. എന്നാൽ അവിടെ ഡോക്ടർ എന്ന ബോർഡൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ ചെല്ലുമ്പോ വേറൊരു കാർ പുറത്തേക്ക് പോവുന്നു. മറ്റൊരു ആളും വേറൊരു പെണ്ണും (അയാളുടെ വൈഫ്‌ ആയിരിക്കാം) പുറത്തോട്ടു പോവുന്നു. അകതെന്തോ കൺസൽടെഷനോ മറ്റോ ഉണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നു.

മുന്നിൽ ഒരു ഡെസ്കിട്ട് ഒരു പെൺകുട്ടി ഇരിപ്പുണ്ട്. അധികം പ്രായമില്ല.