Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മായിയും ഞാനും [Hafiz Rehman]

– രണ്ടായിരം രൂപ. ചേട്ടൻ കള്ള് കുടിക്കാൻ ഒരാളോട് പലിശക്ക് വാങ്ങിയതാ. അങ്ങേരു കുടിച്ചു ബോധമില്ലാതെ നടക്കുവാ, ക്യാഷ് വേണ്ടവൻ വീട്ടിലേക്ക് വരാനും തുടങ്ങി. എങ്ങനേലും ആ കടമൊന്ന് കൊടുത്തു തീർക്കാനാ.

ഞാൻ – കടയിലിപ്പോ ക്യാഷ് ഇരുപ്പില്ല, ചേച്ചിയുടെ നമ്പർ തന്നാൽ എടിഎം പോയി എടുത്തിട്ട് വന്നിട്ട് ഞാൻ വിളിക്കാം.

രമ – ആ, ശരി മോനെ.

അവർ എനിക്ക് നമ്പർ തന്നു, കടയിൽ ആള് വരുമ്പോ ഫോൺ വരുന്ന കണ്ടാൽ വഴക്ക് പറയും. ഒരു വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജ് അയച്ചാമതി.

ഞാൻ – ആ, ശരി ചേച്ചി. സാരി കൊള്ളാമല്ലോ (ഞാൻ അവരുടെ ഇടുപ്പിലേക്ക് നോക്കിയാണ് അത് പറഞ്ഞത്).

രമ – പഴയതായി തുടങ്ങി മോനെ. ആദ്യം ഇതിലും കളർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

എന്ന് പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു പുറത്തേക്ക് പൊയി. തിരിഞ്ഞുള്ള നടത്തത്തിൽ അവരുടെ കുണ്ടി നന്നായി ആട്ടി കാണിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

ഞാൻ വാട്സ്ആപ്പ് എടുത്ത് അവരുടെ നമ്പർ എടുത്തു നോക്കുമ്പോ പ്രൊഫൈൽ പിക്ചർ ആയി അവരുടെ മുഖം ആണിട്ടിരിക്കുന്നത്. ഞാൻ കടയിൽ നിന്നിറങ്ങി സ്കൂട്ടർ എടുത്ത് അപ്പുറത്തെ ജംഗ്ഷനിൽ പോയി എൻ്റെ അക്കൗണ്ടിൽ നിന്ന് ക്യാഷ് എടുത്തു. തിരിച്ചു കടയിൽ വന്നു.

അര മണിക്കൂറിനുള്ളുൽ കടയിലിരിക്കുന്ന ആള് വരും. ഞാൻ വന്നയുടനെ ചേച്ചിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു, ക്യാഷ് എടുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന്. അപ്പൊ തന്നെ മെസ്സേജ് സീൻ ആയി.

കടയിൽ ഉച്ചയൂണ് കഴിഞ്ഞ് തിരക്കില്ലാത്ത സമയം ആണല്ലോ. ഇപ്പോ വരാം എന്ന് റിപ്ലൈ വന്നു.

5 മിനിറ്റോളം ആയതും ചേച്ചി അവിടേക്കു വരുന്നത് ഗ്ലാസിലൂടെ കണ്ടു. ഞാൻ 2000 രൂപയെടുത്തു ചുരുട്ടി പിടിച്ചു. അവർ കടയിൽ കേറിയപോ തന്നെ കയ്യിലേക്ക് നീട്ടി. എൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നു അത് വാങ്ങുമ്പോൾ അവരുടെ കൈകളിലെ ചൂടു എനിക്ക് കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവർ അതും വാങ്ങി പെട്ടെന്ന് തന്നെ ബാത്രൂമിൻ്റെ വശത്തേക്ക് നടന്നു. വാട്സാപ്പിൽ ഒരു “താങ്ക്സ്” മെസ്സേജ് വന്നു.

ഞാൻ റിപ്ലൈ കൊടുക്കുമ്പോൾ കടയിൽ ഇരിക്കുന്ന ഇക്ക വന്നു. ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു വീട്ടിലേക്ക് പോന്നു. വണ്ടിയിലെ റിയർ വ്യൂ മിററിൽ ചേച്ചി തിരിച്ചു കടയിലേക്ക് ചെന്ന് കേറുന്നത് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടിയോടിച്ചു ചെല്ലുമ്പോ പുറത്ത് നജു അമ്മായിയുടെ സ്കൂട്ടർ ഇരിപ്പുണ്ട്. ഉപ്പയുടെ അനിയൻ്റെ ഭാര്യയാണ് നജുമാ അമ്മായി. കുട്ടികളില്ല അവർക്ക്. ടീച്ചറാണ്.ഇപ്പോഴും ചികിത്സ നടക്കുന്നു. 38 വയസ്സിലും ഉടയാത്ത ആ ശരീരം