Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മായിയും ഞാനും 6 [Hafiz Rehman]

:- പിന്നെ

ഉമ്മ :- ഇത്തിരി വയറൊക്കെ കാണിച്ചു ഉടുക്കണം അപ്പോഴേ നമ്മളെ ശ്രെദ്ധിക്കു അവരൊക്കെ അമ്മായി :- ഒന്ന് പോ ഇത്ത, അങ്ങനൊക്കെ നടക്കുമോ.

അമ്മായിയുടെ സ്വരത്തിന് ഒരു അത്ഭുതം കേട്ടപോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഉമ്മ :- ഇന്നലെ ഞാൻ സാരി മാറാൻ പിൻ ഒകെ ഊരിയപ്പോഴാ ഇക്ക വന്നത്, എന്നിട്ട് നോട്ടം മുഴുവൻ എന്റെ ഇടുപ്പിലും വയറിലും ആയിരുന്നു, അതാ പറഞ്ഞെ കുറച്ചൊക്കെ ഇളക്കിയാലേ അവരുടെ മനസ് ഇളക്കാൻ പറ്റു.

അമ്മായി :- ഇതൊന്നും നടക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.

ഉമ്മ :- നിനക്ക് ഉറപ്പിക്കാൻ ഇപ്പോ ഒരു വഴിയുള്ളു അമ്മായി :- എന്ത്?

ഉമ്മ :- നീ ചെറുതായി ഒന്ന് സാരി താഴ്ത്തിയുടുത്തു നമ്മുടെ അബുവിന്റെ റൂമിലൊന്ന് പോയി വാ. അത് കേട്ടപ്പോ അമ്മായിയും ഞാനും ഒരേപോലെ ഞെട്ടി അമ്മായി :- ഒന്ന് പോ ഇത്ത, അവന്റെയാടുത്തൊക്കെ അങ്ങനെ ശ്ശെ ഉമ്മ :- വേറൊന്നും ചെയ്യണ്ട, നിനക്ക് വേണേൽ മതി, പിന്നെ ആരും അറിയാനും പോണില്ല അമ്മായി :- എന്നാലും ഉമ്മ :- ആ വേണ്ടെങ്കി വേണ്ട അമ്മായി കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.എന്റെയും പ്രേതീക്ഷ പോയി അമ്മായി :- നോക്കണോ ഒന്ന്. ഉമ്മ :- നിനക്ക് അറിയണേൽ നോക്ക്

അവനിപ്പോ മേളിൽ ഉണ്ടാവും. ഉമ്മ കുറച്ചു ഉറക്കെയാണ് അത് പറഞ്ഞത്. അതെനിക്കുള്ള സിഗ്നൽ ആണെന്നെനിക് മനസിലായി. ഞാൻ പതിയെ സൗണ്ട് ഉണ്ടാക്കാതെ എഴുനേറ്റ് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു മേളിലേക്ക് ഓടി. വാതിൽ ചാരി ഹെഡ്സെറ്റ് വെച്ച് മലർന്നു കിടന്നു.ഒരു 5 മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഉമ്മയുടെ കാൾ വന്നു. ഞാൻ എടുത്തു

ഉമ്മ :- ഡാ, നജു മേളിലേക്ക് പോന്നിട്ടുണ്ട് ഞാൻ :- ഓക്കേ, താങ്ക്സ് ഉമ്മ

ഉമ്മ :- പോടാ ഇനി എന്തൊക്കെ നിനക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യണോ എന്തോ