Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 12 [Kumbhakarnan]

പാചകം ? മണി പത്താകുന്നു.. ഇനിയെപ്പോഴാ കഴിച്ചിട്ട് കിടക്കുന്നത്..?"

കുളി കഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ്സ് മാറി റഫീക്ക് അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു. "ഒക്കെ ശരിയായി ഇക്കാ...ഈ പപ്പടം കൂടി ഒന്നു പൊള്ളിച്ചോട്ടെ.."

അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് സുലൈമാനും റഫീക്കും സിറ്റൗട്ലേക്ക് ഇറങ്ങി. പ്രധാന വാതിലിന് ഇരുവശവും കെട്ടിയ കുറിയ ഗ്രാനൈറ്റ് തട്ടിൽ അഭിമുഖമായി അവരിരുന്നു. "ഈ മഴ ഇപ്പോഴൊന്നും തൊരുന്ന ലക്ഷണമില്ല. " പുറത്ത് ആർത്തലച്ചു പെയ്യുന്ന മഴയിലേക്ക് നോക്കി സുലൈമാൻ പറഞ്ഞു.

"ശരിയാണ് മാമാ.."

തുള്ളി മുറിയാതെ പെയ്യുന്ന മഴയിലേക്കും ഇടവിട്ട് തെളിയുന്ന മിന്നലിലേക്കും നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ ഇതുപോലെ ഒരു പേമാരിയുടെ രാത്രിയിലായിരുന്നല്ലോ ആദ്യമായി നിഷിദ്ധ സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയറിഞ്ഞത്. മഴയത്ത് ഇറക്കി  മുറ്റത്തെ തെങ്ങിൽ ചാരി നിർത്തി ഉമ്മയുടെ പൂറ്റിലേക്ക് കുണ്ണ കയറ്റിയടിച്ച ആ രാത്രിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മയിൽ അവന്റെ കുണ്ണ കമ്പിയാവാൻ തുടങ്ങി.

"ആഹാ.. മാമനും മരുമോനും ഇവിടിരിക്കുകയാണോ ?"

അടുക്കളയിലെ ജോലിയൊക്കെ ഒതുക്കി ഒന്നു കുളിച്ച് വസ്ത്രം മാറി ഷാഹിദ ഇറങ്ങിവന്നു.

"ജുനു എവിടെ ഉമ്മാ..?"

തന്റെ തൊട്ടരികിൽ വന്നിരുന്ന ഉമ്മയോട് അവൻ ചോദിച്ചു.

"ഓള് കുളി കഴിഞ്ഞ് മുടിയുണക്കുകയാ..."

മുടി ഒന്നഴിച്ചു കെട്ടിക്കൊണ്ടു ഷാഹിദ മറുപടി പറഞ്ഞു. അവൾ കൈയുയർത്തിയപ്പോൾ തെറിച്ചു പൊന്തിയ മുലകൾ കണ്ട് സുലൈമാൻ ഒന്നു മടയിറക്കി.

"രാത്രി തല കുളിക്കുന്ന ശീലം ഓള് ഇപ്പോഴും വിട്ടിട്ടില്ല അല്ലേ...?"

സുലൈമാന്റെ ചോദ്യം കേട്ടുകൊണ്ടാണ് ജുനൈദ അവിടേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നത്. വാതിലിന്റെ ഇടതുവശത്തെ തിട്ടയിൽ ഉമ്മയും മകനും. വലതു വശത്തെ തിട്ടയിൽ ഉപ്പ.

"എന്താ എല്ലാരും കൂടി എന്റെ കുറ്റം പറഞ്ഞ് രസിക്കുകയാ...അല്ലേ..?"

അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അവരെല്ലാം ചിരിച്ചു.  ഉപ്പയുടെ തൊട്ടരികിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവളും ആ ചിരിയിൽ പങ്കുചേർന്നു. പെട്ടെന്നാണ് നൂറു സൂര്യന്മാർ ഒരുമിച്ചുദിച്ചതുപോലെ ഒരു മിന്നൽ ഭൂമിയെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തിൽ കുളിപ്പിച്ചതും തുടർന്ന് അതിഭീകരമായ ശബ്ദത്തിൽ ഇടി മുഴങ്ങിയതും. അതേ സെക്കന്റിൽ കറന്റ് പോവുകയും ചെയ്തു.

"ഉപ്പാ..."

ജുനൈദയുടെ പേടിച്ചുള്ള നിലവിളി .അവൾക്ക് മഴ ഇഷ്ടമാണെങ്കിലും ഇടിമിന്നലിനെ ഭയമായിരുന്നു. പിന്നെയും ഒരു മിന്നൽ ആകാശത്ത് തെളിഞ്ഞു മറഞ്ഞു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ സുലൈമാന്റെ മടിയിൽ അയാളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ജുനൈദയെ ഉമ്മയും