Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 14 [Kumbhakarnan]

ഒന്നൂടെ ചട്ടിയടിക്കാൻ പൂറ് കൊതിച്ചെങ്കിലും അതടക്കി വേഗം നൈറ്റി തലവഴി വലിച്ചിട്ട് അവൾ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.

മുൻ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോഴാണ് താഴെനിന്നും സുശീല റോഡിലേക്ക് കയറിവന്നത്. "ഷാഹിദാ... നീയറിഞ്ഞില്ലേ .?" കിതപ്പിനിടയിൽ സുശീല ചോദിച്ചു. "എന്തറിഞ്ഞില്ലേന്നാണ്.?" "നമ്മുടെ ചായക്കട അബ്ദു പോയി.." "എവിടേക്ക്...?" "എടീ...അയാള് മരിച്ചൂന്ന്.." "ന്റെ പടച്ചോനെ.... എപ്പോ ?" കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാകാതെ ഷാഹിദ പൂമുഖത്തു കിടന്നിരുന്ന കസേരയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു. "ഇന്നലെ രാത്രി ." "എങ്ങനെയാണ് മരിച്ചത് ?" ഷാഹിദയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് സുശീല മുറ്റത്തേക്ക് കയറിവന്നു.

"നീയിരിക്ക് സുശീലേ.." പൂമുഖത്തെ അരഭിത്തിയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് സുശീല സംഭവം വിവരിച്ചു. "പട്ടണത്തിൽ പോയിട്ട് രാത്രി വരും വഴി മഴ നനയാണ്ടിരിക്കാൻ നമ്മുടെ പിള്ളേച്ചന്റെ പീടികത്തിണ്ണയിലേക്ക് അബ്ദു കയറി നിൽക്കുന്നത് ഒപ്പം ബസ്സിറങ്ങി പോയവര് കണ്ടിരുന്നു." "എന്നിട്ട്...?" "എന്നിട്ടെന്താകാൻ... ആ കടയുടെ മുറ്റത്ത് നിന്ന വലിയ ആൽമരമില്ലേ..? രാത്രിയിലെ കാറ്റിൽ അത് പിഴുത് കടയുടെ മേലേ വീണു. കടയും ആലും ഒക്കെക്കൂടി നിലംപൊത്തി. അബ്ദു അതിന്റെ അടീലായിപ്പോയി. കടേടെ ഒടിഞ്ഞ കഴുക്കോൽ ഒരെണ്ണം അബ്ദുന്റെ മുതുകിലൂടെ തുളച്ച് അപ്പുറം പോയെന്നാ താഴേലെ ആ ചെക്കൻ പറഞ്ഞത്. അവൻ കണ്ടത്രേ."

സലീം ഇന്നലെ സൈറ്റിൽ നിന്നും പോരുന്ന കാര്യം റഫീക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോഴും അവന് ഉപ്പയോടുള്ള സ്നേഹത്തെപ്പറ്റി റഫീക്ക് പറഞ്ഞത് ഷാഹിദ ഓർത്തു .

"പടച്ചോനേ.. ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഇതെങ്ങനെ സഹിക്കുമോ ആവോ.ഉമ്മ പണ്ടേ പോയി. ഇപ്പോ ദേ ഉപ്പയും.." സുശീല താടിയ്ക്ക് കൈതാങ്ങി സങ്കടപ്പെട്ടു. "പോലീസ് വന്ന് ബോഡി കൊണ്ടുപോയി. ഇനി എല്ലാം കീറി തുന്നിക്കെട്ടി തിരികെ