Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 2 [Kumbhakarnan]

പൂവൻ കോഴികളെ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു. അത് പണ്ണാൻ കൊതിയില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല. നന്നായി ഉഴുതു മറിക്കാതെ അടങ്ങുന്ന ഭൂമിയല്ല തന്റെ തുടയിടുക്കിലുള്ളതെന്ന് മറ്റാരേക്കാളും ഷാഹിദയ്ക്ക് അറിയാം.

എങ്കിലും ഇനിയൊരു പുരുഷന് മുന്നിൽ തന്റെ സ്ത്രീത്വം അടിയറ വയ്ക്കില്ലെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. പുരുഷന് കാമമുണരുമ്പോൾ കിടന്നുകൊടുക്കുകയും അവന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് മാത്രമാണ് ഭാര്യയുടെ കടമ എന്ന പഴഞ്ചൻ വിശ്വാസത്തോട് യോജിച്ചു പോകാൻ അവൾക്കായില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഇനിയൊരു നിക്കാഹ് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് ഷാഹിദ തീരുമാനിച്ചത്.

പതിനാല് വയസ്സുവരെ റഫീക്ക് തന്നോടൊപ്പമായിരുന്നു കിടന്നുറങ്ങിയിരുന്നത്. ഒരേ കട്ടിലിൽ ഒരേ പുതപ്പിന് കീഴിൽ. നല്ല മഴയുള്ള ഒരു രാത്രിയിൽ  അരയ്ക്ക് താഴേക്ക് വല്ലാതെ തണുപ്പടിച്ചപ്പോഴാണ് താൻ ഞെട്ടിയുണർന്നത്. ചരിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന തന്റെ പാവാട അരയ്ക്ക് മുകളിൽ ചുരുണ്ടു കയറിയിരിക്കുന്നു.അതായത് അരക്ക് താഴോട്ട് താൻ നഗ്നയായിരിക്കുന്നു.  തന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി പിന്നിൽ കിടന്നു കിതക്കുന്ന മകൻ. തുടയിടുക്കിൽ അമർന്നിരുന്ന മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ചലിക്കുന്ന അവന്റെ കുഞ്ഞൂട്ടൻ. അവന്റെ കൈ തന്റെ മുലയിൽ അമർത്തി പിടിക്കുകയാണ്. ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ മുലക്കണ്ണ് പിടിച്ചു തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് അരക്കെട്ട് ശക്തിയായി ചലിപ്പിക്കുകയാണവൻ .

പടച്ചോനേ....തന്റെ മകൻ...താൻ നൊന്തുപ്രസവിച്ചു പാലൂട്ടി വളർത്തിയ തന്റെ പൊന്നു മോൻ... അവൻ എന്താണ് തന്നോട് ഈ ചെയ്യുന്നത്..? ഇത്രക്ക് മഹാ പാപിയായിപോയല്ലോ താൻ. പിടഞ്ഞകലണമെന്നും തല്ലി തോല് പൊളിക്കണമെന്നും ആദ്യം മനസ്സിൽ തോന്നി. പക്ഷെ താൻ ഉറക്കമാണെന്ന ധൈര്യത്തിലല്ലേ തന്റെ കുഞ്ഞ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്.

ഇപ്പോൾ താൻ ഉണരുകയും അവനെ ശകാരിക്കുകയും ചെയ്താൽ ഉമ്മ അറിഞ്ഞുപോയി എന്ന ഷോക്കിൽ തന്റെ കുഞ്ഞ് തകർന്നുപോകും. പിന്നെ