Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 5 [Kumbhakarnan]

ഉണ്ടാക്കി വിൽക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു ജോലി.."

"ആഹാ...ഇതാണോ കൊച്ചു ജോലി..? ഈ ചെറിയ പ്രായത്തിൽ ...മിടുക്കൻ."

മേനോൻ അവനെ അഭിനന്ദിച്ചു.
ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് അവർ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

"എന്താണിത്ര തിരക്ക്...കുറച്ചു നേരം കൂടി സംസാരിച്ചിരുന്നിട്ട് പോയാൽ പോരെ ? ഞങ്ങൾക്ക് വിരുന്നുകാർ വളരെ അപൂർവമായേ ഉണ്ടാകാറുള്ളു..."

ശരദയാണ് അത് പറഞ്ഞത്. അത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ നോട്ടം മേനോന്റെകണ്ണുകളിലേക്കായിരുന്നു. അവിടെ കത്തുന്ന വികാരം പുത്രവാത്സല്യമല്ലെന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പതിറ്റാണ്ടുകളായി അയാളിൽ അടങ്ങിക്കിടന്ന നിഷിദ്ധ സംഗമത്തിന്റെ വന്യമായ കാമനകൾ ഉണരുകയായിരുന്നു.

ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി സ്വയം ഭോഗം ചെയ്തത് അമ്മയെ ഓർത്തായിരുന്നു. പിന്നീട് തന്റെ പതിനേഴാം വയസ്സിൽ അമ്മയുടെ അകാല മരണം വരെ തന്റെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു സ്ത്രീയും കടന്നുവന്നിട്ടില്ല. ഓരോ തവണ സ്വയം ഭോഗം ചെയ്തു തളർന്നു കിടക്കുമ്പോഴും മനസ്സിൽ കുറ്റബോധം വന്നു നിറയുമായിരുന്നു. ഇനി ഇങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെന്ന് അപ്പോഴൊക്കെ മനസ്സിൽ ശപഥമെടുക്കും.

പക്ഷെ ,കുനിഞ്ഞു നിന്നു മുറ്റമടിക്കുമ്പോൾ ബ്ലൗസിൽ നിന്നു പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ വെമ്പുന്ന മുലകളും ഇടം വലം ആടിക്കളിക്കുന്ന കൂറ്റൻ ചന്തികളും ജനലിന്റെ വിടവിലൂടെ മറഞ്ഞുനിന്നു കാണുമ്പോൾ കൈ സ്വയമറിയാതെ കുണ്ണയിലേക്ക് പോകും.അപ്പോഴേക്കും കുലച്ചു നിൽക്കുന്ന കുണ്ണയിൽ പിടിച്ച്, അമ്മയുടെ കൊഴുത്ത ശരീരം നോക്കി വലിച്ചടിക്കും. ഒടുവിൽ കൊഴുത്ത കുണ്ണപ്പാൽ ചീറ്റി ഭിത്തിയിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ അമ്മേ എന്നൊരു നിലവിളി തൊണ്ടയിൽ തടയും.

എങ്കിലും ഒരിക്കലും അമ്മയുടെ നേർക്ക് ഒരു പരീക്ഷണത്തിന് ധൈര്യം വന്നിരുന്നില്ല. അമ്മയുടെ മരണശേഷം ആ വിചിത്ര സ്വഭാവം തന്നിൽ നിന്ന് എന്നേക്കുമായി അകന്നുപോയി എന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ ഇവിടെവച്ച്  ഇവരെ കണ്ടപ്പോൾ..അമ്മയുമായുള്ള അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന രൂപാസാദൃശ്യം കണ്മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ താൻ പോലുമറിയാതെ കുണ്ണയിലേക്ക് ചോരയോട്ടം വർദ്ധിക്കുകയും കുലച്ച കുണ്ണ ജെട്ടിക്കുള്ളിൽ വിങ്ങാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. പെട്ടെന്ന് മനോരാജ്യത്തിൽ നിന്നുണർന്ന മേനോൻ ശരദയെ നോക്കി.

"അയ്യോ...ഇവിടെ നിങ്ങളോട് വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കും സന്തോഷമേയുള്ളൂ. പക്ഷെ പോകുന്ന വഴിക്ക് ഇവൾക്ക് പുഴയിലൊക്കെ ഒന്നിറങ്ങണമെന്ന വാശി. ഇതിനപ്പുറമാണല്ലോ ഞങ്ങളുടെ പ്രോപ്പർട്ടി. അവിടെനിന്നും പുഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങാമല്ലോ ."

മേനോൻ വിശദീകരിച്ചു.

"ആ പുരയിടം മുഴുവൻ കാട് പിടിച്ചു കിടക്കുകയല്ലേ....ഇവിടെയും ഇറങ്ങാമല്ലോ. നമ്മുടെ