Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 5 [Kumbhakarnan]

വിഭവങ്ങളുടെ നിര. ഒടുവിൽ നല്ല പാലട പ്രഥമനും. വയററിയാതെ കഴിച്ചു. ഒടുക്കത്തെ സ്വാദ്... പിന്നെ അരികിൽ നിന്ന് നിർബന്ധിച്ച് ഓരോ വിഭവവും കഴിപ്പിക്കുന്ന ശാരി ചേച്ചിയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം. ഇടക്ക് പിന്നിൽ വന്ന് തന്റെ ഒരു വശത്തുകൂടി മുന്നിലേക്ക് കുനിഞ്ഞ് കുറച്ച് മഷ്‌റൂം മസാല പ്ളേറ്റിലേക്കിട്ടു തരുമ്പോൾ അവരുടെ കൊഴുത്ത നിതംബം ശരീരത്തിൽ ഒന്നമർന്നു. വെണ്ണ തോൽക്കുമുടലോടെ....എന്ന് കവി എഴുതിയത് ഇവരെക്കുറിച്ചാണോ...!!!

"ജിത്തു എവിടെ ചേച്ചീ....?"

ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ റഫീക്ക് ചോദിച്ചു.

"ഓ...ഒന്നും പറയണ്ട റഫീക്കേ... ഇന്നലെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോയതാണ്. കൂട്ടുകാരുമായി ഏതോ ഷോർട്ട് ഫിലിം ചെയ്യാൻ തെന്മലയ്ക്ക് പോയിരിക്കുകയാ. അവിടെ കാട്ടിലാണത്രെ ലൊക്കേഷൻ. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് തിരികെയെത്തുമെന്നും പറഞ്ഞു പോയതാണ്. ഇനി രണ്ടാണോ നാലാണോ എന്ന് ഈശ്വരന് മാത്രേ അറിയാൻ പറ്റൂ.. അതെങ്ങാനാ... ചെക്കന്റെ എല്ലാ തോന്ന്യാസങ്ങൾക്കും വളം വച്ചു കൊടുക്കുകയല്ലേ ഇവിടെയൊരാൾ.."

മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ഭർത്താവിന്റെ തോളിൽ ഒരു ഇടി കൊടുത്തിട്ടാണ് അവളത് പറഞ്ഞത്.

"ഹോ...അമ്മേ...കൊല്ലുമല്ലോ നീയെന്നെ..."
മേനോൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ഇടതു കൈ കൊണ്ട് ഒന്നമർത്തി വിട്ടു.

"പിന്നേ... ഞാനാണോ കൊന്നത്..?? ഇന്നലെ രാത്രി എന്നെയല്ലേ കൊന്നത്..!! അതും നേരം വെളുക്കുന്നതുവരെ ഒരുപോള കണ്ണടക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ.."

കുറച്ച് കുനിഞ്ഞ്
അയാളുടെ ചെവിയിൽ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് മന്ത്രണം പോലെയാണ് അവൾ പറഞ്ഞതെങ്കിലും റഫീക്ക് അത് വ്യക്തമായും കേട്ടു. ഭർത്താവിന്റെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ നോട്ടം റഫീക്കിന്‌ നേരെയായിരുന്നു. കുനിഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ മാറിനെ മറച്ചിരുന്ന സാരിയുടെ ഒരു പാളി താഴേക്ക് ഊർന്ന് ബ്ലൗസിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന മുലകളുടെ പകുതിയും മുലയിടുക്കും അവനു മുന്നിൽ ദൃശ്യമായി. അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ മെല്ലെ ഇടതുകണ്ണ് ഒന്നടച്ചു കാട്ടി.

പെട്ടെന്നുള്ള അവരുടെ ആ പ്രവൃത്തി കണ്ട് അവനൊന്നു വിക്കി. മസാലയുടെ എരിവ് കൃത്യം നിറുകയിൽ കയറി അവൻ ചുമച്ചു.

"ഡാ.... എന്തുപറ്റി...?? "

അവന്റെ വെപ്രാളം കണ്ട് മേനോൻ ഭാര്യക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

"ശാരീ നീ അവന്റെ തലയ്ക്കൊന്നു തട്ടിക്കൊടുത്തേ... ചെക്കൻ എരിവ് വലിച്ചു മണ്ടയിൽ കേറ്റി.."

കേൾക്കാത്ത താമസം. അവൾ ഓടി അവന്റെ പിന്നിലെത്തി. നെറുകയിൽ നാലഞ്ചു തട്ടു