Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 7 [Kumbhakarnan]

"പിന്നെ വേറൊന്നുകൂടിയുണ്ട് സാർ. നമ്മൾ ആസ്വദിച്ചു മുഴുവനും കഴിച്ചാലല്ലേ വിളമ്പി തരുന്നവർക്കും ഒരു തൃപ്തിയുണ്ടാവൂ..."

മോനോനോടാണ് അവനത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ മാറിലേക്കായിരുന്നു.

ചിക്കന്റെ ചാറ് പുരണ്ട നടുവിരൽ തുടുത്ത ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ വച്ച് അവളൊന്നൂമ്പി കാണിച്ചു. സ്വതവേ മലർന്ന കീഴ്ചുണ്ട് ഒന്നുകൂടി മലർന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോട്ടമുറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആ വിരൽ രണ്ടുമൂന്നു തവണ വായിലേക്ക് തെരുതെരെ കയറ്റിയിറക്കി. ഇരുന്ന ഇരിപ്പിൽ അവൻ ദഹിച്ചുപോയി. കുലച്ച കുണ്ണ ഒന്നുരണ്ടു വട്ടം ലുങ്കി പൊന്തിച്ചുയർന്നു കസേരയിൽ തലതല്ലി വീണു.

"സാറിന് ഇന്ന് അമ്മയെ കിട്ടിയ സന്തോഷമായിരുന്നല്ലോ..."

സംഗതി കൈവിട്ടുപോകുമെന്നു തോന്നിയപ്പോൾ അവൻ സംഭാഷണത്തിന്റെ റൂട്ട് മനപൂർവം ഒന്നു തിരിച്ചുവിട്ടു.

"അതേടാ... കണ്ടാൽ എന്റെ അമ്മയെപ്പോലെതന്നെയാണ് ശാരദാമ്മ.."

ലുങ്കിക്കുള്ളിൽ കൈകടത്തി , തളർന്നു കിടന്ന കുണ്ണ ആരും കാണാതെ ഒന്നു പിടിച്ചുഴിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് മേനോൻ അത് പറഞ്ഞത്.

"ഈപ്രായത്തിലും എന്ത് ഐശ്വര്യമാണ് ആ അമ്മയെ കാണാൻ.. അല്ലേ ചേട്ടാ..?"

"അതേ... ഇനി അവിടെ പോകുമ്പോഴെല്ലാം അമ്മയെ കണ്ടിട്ടേ ഞാൻ തിരിച്ചു വരൂ. സത്യം പറഞ്ഞാൽ കണ്ട് കൊതി തീർന്നില്ല."
ശാരിയുടെ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിയായി മേനോൻ പറഞ്ഞു.

"ഒരു ദിവസം അമ്മയെ നമുക്ക് ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നാലോ ചേട്ടാ..?"

"ശാലൂ...ഇത് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പറയണമെന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. നീ എന്തു കരുതും എന്നു സംശയിച്ചിട്ടാണ് ഞാനത് പറയാതിരുന്നത്."

"അതെന്ത് സംശയമാണ് ചേട്ടാ..? ചേട്ടന്റെ അമ്മ എന്റെയും അമ്മയല്ലേ...?"

"എങ്കിൽ അടുത്തയാഴ്ചയല്ലേ ജിത്തൂന്റെ ബെർത് ഡേ. അതിന് അവരെ എല്ലാവരെയും ഇങ്ങോട്ട് ക്ഷണിച്ചാലോ.."

"അതൊരു നല്ലകാര്യമാണ് ചേട്ടാ. അവന്റെ മിക്കവാറും എല്ലാ ബെർത് ഡേയ്ക്കും ഞാനും അവനും മാത്രമല്ലേ ഉണ്ടാവാറുള്ളൂ. ഒന്നോ രണ്ടോ ബെർത് ഡേയ്ക്ക് മാത്രമാണ് ചേട്ടനും നാട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. എന്തായാലും ഇത്തവണ ചേട്ടൻ നാട്ടിലുള്ളതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ഈ ബെർത് ഡേ അടിച്ചുപൊളിക്കാം. ശാരദാമ്മയും രേവതിയും മോനും പിന്നെ റഫീക്കും ഉമ്മയും ജുനൈദായും... നമ്മളും. അത്രയും മതി..."

"ഓ കെ. അപ്പോൾ അത് നമ്മൾ ഫിക്സ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു."

വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരുന്ന് അവർ അത്താഴം കഴിച്ചു. പാത്രങ്ങളുമെടുത്ത് ശാലു അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. കൈ കഴുകിയിട്ട് മേനോനും റഫീക്കും