Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 9 [Kumbhakarnan]

മോളല്ലേ...എന്റെ രേവതിയെപ്പോലെ..."
അതുപറഞ്ഞിട്ട് ജിത്തുവിനെ വിട്ടിട്ട് അവർ ശാലുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

അവരുടെ മുലക്കുന്നുകൾ മാറിൽ അമർന്നപ്പോൾ ശാലു ഒന്നു കിതച്ചു.

"എന്റെ മോൾക്ക് എന്താ വേണ്ടത്..?"

അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ശാരദ ചോദിച്ചു. ആരും കാണാതെ അവരുടെ മുലയിൽ ഒന്നമർത്തി ഞെക്കിയിട്ട് ശാലു മന്ത്രിച്ചു.

"ഇത്...ഇത് വേണം എനിക്ക്.."
അപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് നൂറുകണക്കിന് രതിശലഭങ്ങൾ ചിറകടിച്ചുയരുന്നത് ശാരദ കണ്ടു.

"തരാം...എന്റെ മോൾക്ക്..."
അവരുടെ ശബ്ദം ചിലമ്പിച്ചു.
"ജിത്തൂ...ഇതൊന്ന് എടുത്തേ..."
മേനോന്റെ ശബ്ദം.

ഒരു പടുകൂറ്റൻ പെട്ടിയാണ് അവൻ കാറിൽ നിന്നും ഇറക്കിയത്.

"ഇത്ര വലിയ കേക്കോ..."
ശാലു അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

"പിന്നേ... എനിക്ക് അമ്മയെ കിട്ടിയ ശേഷമുള്ള ആഘോഷമല്ലേ...ആ സന്തോഷവും ചേർത്ത് അങ്ങ് വാങ്ങിച്ചു. "
മേനോൻ ചിരിച്ചു.

എല്ലാവരും വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി.

"ഞാൻ തുണിയൊന്നു മാറട്ടെ..."
ശാരദ മുറിക്കുള്ളിൽ കയറി വാതിൽ ചാരി.

ജിത്തുവും രാഹുലും മുകളിലേക്ക് പോയി.

"എന്നാൽ ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും ചായയിടട്ടെ.."
ശാലു അതും പറഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നപ്പോൾ അവളുടെ പിന്നാലെ രേവതിയും പോയി. ഹോളിൽ മേനോൻ തനിച്ചായി.

ശാലു ചായയിടാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ രേവതി അവളെ പിടിച്ചുമാറ്റി.

"ഇന്നത്തെ ചായ എന്റെ വകയായിക്കോട്ടെ. "

"ഓ...ആയിക്കോട്ടെ..."
ശാലു പുഞ്ചിരിച്ചു.

"അയ്യോ ഒരുകാര്യം മറന്നു. നല്ല അടിപൊളി വാഴക്കാ ചിപ്സും ഉണ്ണിയപ്പവും കൊണ്ടുവന്നത് ബാഗിലിരിപ്പുണ്ട്. വീട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയതാ..."
രേവതി പറഞ്ഞു.

"ആഹാ...ദുഷ്ടത്തി. നേരത്തെ പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ...! ഇതു രണ്ടും എന്റെ ഫേവറൈറ്റാണ്. ഞാൻ പോയി എടുത്തോണ്ടു വരട്ടെ..."

അത് എടുക്കാനായി ശാലു തങ്ങളുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ചാരിയ വാതിൽ തള്ളി തുറക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അകത്തു നിന്നുമുള്ള അടക്കിപ്പിടിച്ച സംസാരം കാതിൽ പതിച്ചത്. അവൾ കാത് കൂർപ്പിച്ചു.

"പോ...ഇപ്പോ..പോ മോനേ... അവരാരെങ്കിലും വരും.."

"ഇല്ലമ്മേ...അവർ കിച്ചനിലല്ലേ... പ്ലീസ് ഒരു നിമിഷം..."

തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ശബ്ദം. ശാലു നടുങ്ങിപ്പോയി. ഉള്ളിൽ നിന്നും ചുംബനത്തിന്റെയും സീൽക്കാരത്തിന്റെയും ശബ്ദങ്ങൾ..

"ഹോ... അഹ്...മതി....മതി...ബ്ലൗസ് കീറല്ലേ... ഉഹ്...പതുക്കെ പിടിക്ക്.."
ശാരദയുടെ കിതപ്പ്.

"ഓഹ്...എത്ര പിടിച്ചാലും മതിവരില്ലമ്മേ...ഈ മുലകൾ.."

"അഹ്...കടിക്കാതെടാ...തെമ്മാടീ...ഉഹ്....മതിമതി... പൊയ്ക്കോ...."

"ഞാൻ ഇപ്പോൾ പോകാം. പക്ഷേ രാത്രിയിൽ ഞാൻ വരും കേട്ടോ.."

"അയ്യോ...അപ്പോൾ