Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 9 [Kumbhakarnan]

തേച്ചു. പൊട്ടിച്ചിരിയും കൂക്കിവിളിയും കൊണ്ട് വീട് മുഖരിതമായി.

പാട്ടും അന്താക്ഷരിയും ഒക്കെയായി നേരം പോയതറിഞ്ഞില്ല. എല്ലാവരും അത്താഴമുണ്ടപ്പോഴേക്കും പത്തുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നെ കിടക്കാനുള്ള ഒരുക്കമായി.

"പൊടിമോൾക്ക് രാഹുൽ അടുത്തില്ലെങ്കിൽ സങ്കടമാണ്. അവന്റെ അടുത്തു കിടന്നേ അവൾ ഉറങ്ങൂ. എന്നാൽ ഇടക്ക് ഉണർന്നാലോ...അപ്പോൾ അമ്മയെ കാണണം. അതുകൊണ്ട് അവർ മൂന്നു പേരും ഒരു മുറിയിലാണ് കിടക്കാറുള്ളത്."
ശാരദ പറഞ്ഞു.

"ഇവിടെയും അങ്ങനെ കിടക്കാമല്ലോ...മുറികൾ ഇഷ്ടംപോലെയുണ്ടല്ലോ. "
ശാലുവാണ് അതു പറഞ്ഞത്.

"അമ്മയോ..അമ്മ നമ്മുടെ മുറിയുടെ തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ കിടന്നോട്ടെ..അല്ലേ...?"
മേനോന്റെ ചോദ്യം.

"അതുമതി. എനിക്ക് ഒറ്റക്ക് കിടക്കാനാ ഇഷ്ടം."
ശാരദയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള മറുപടി കേട്ട് അവൾ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു.

അമ്മയും മോനും രാത്രിയിലെ കളിക്കുള്ള വട്ടം കൂട്ടുകയാണെന്നു മനസ്സിലായി.
"രേവതിയും രാഹുലും കുട്ടിയും അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കിടക്കട്ടെ. "

അതായത് L ഷേപ്പിലുള്ള വലിയൊരു ഹാളാണ് വീടിനുള്ളത്. അതിൽ വലിയ ഭാഗം ലിവിങ് ഏറിയയാണ്. അതിന്റെ വശത്താണ്‌ മേനോന്റെയും ശാരിയുടെയും കിടപ്പുമുറി. അതിനോട് ചേർന്ന് മറ്റൊരു ബെഡ്റൂം. അതാണ് ശാരദയ്ക്ക് മേനോൻ സെലക്ട് ചെയ്തത്. L ന്റെ ചെറിയ ഭാഗം ഡൈനിംഗ് ഏറിയ. അതിന്റെ വശത്തുള്ള ബെഡ്റൂമാണ് രേവതിക്കും മകനും കുട്ടിക്കുമായി മാറ്റിവച്ചത്.

മേനോൻ മിടുക്കനാണ്. ആ മുറിയിൽ നിന്നു നോക്കിയാൽ മേനോന്റെ മുറിയോ അതിനടുത്തുള്ള മുറിയോ കാണാൻ സാധിക്കില്ല. മേനോന് ഭാര്യയെ മയക്കി കിടത്തിയിട്ട് ശാരദയെ പോയി ഊക്കാം. ശാലു ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.

"അയ്യോ...ഞാൻ ഒരു കാര്യം മറന്നു. ഗൾഫിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ചോക്ലേറ്റ് തരാൻ മറന്നു. ജിത്തൂന്റെ പിറന്നാളിന് എടുക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നതാണ്."

മേനോൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ശാരദയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളപ്പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അത് ശാലു കാണുകയും ചെയ്തു.

"ഞാൻ ഇപ്പോ വരാമേ..."
അതും പറഞ്ഞ് മേനോൻ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.

അൽപ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കൈയിൽ ചോക്ലേറ്റുകളുമായി അയാൾ ഹോളിലേക്ക് വന്നു. എല്ലാവർക്കും ഓരോ ചോക്ലേറ്റ് വീതം കൊടുത്തു. എല്ലാം ഒരേനിറം . പിങ്ക്. പക്ഷേ തനിക്ക് കിട്ടിയ ചോക്ലേറ്റിന്റെ കവർ നീല. ശാലു അത് ശ്രദ്ധിച്ചു. എല്ലാവരും ചോക്ലേറ്റ്, കവർ നീക്കി വായിലിട്ടു. രണ്ടുപേർ ശാലുവിനെത്തന്നെ നോക്കിനിന്നു.