Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 9 [Kumbhakarnan]

പൊയ്ക്കോ...."

"ഞാൻ ഇപ്പോൾ പോകാം. പക്ഷേ രാത്രിയിൽ ഞാൻ വരും കേട്ടോ.."

"അയ്യോ...അപ്പോൾ ശാലു..."

"അവളെ ഉറക്കാനുള്ള വകുപ്പ് എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്. കണ്ടോ ഈ മിഠായി ? ഇത് നുണഞ്ഞിറക്കിയാൽ പിന്നെ ഠിം... മയങ്ങി കിടന്നോളും നേരം വെളുക്കും വരെ..."

"കൊള്ളാമല്ലോ മോനെ നിന്റെ ബുദ്ധി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അന്ന് ആ കുളിപ്പുരയിൽ വച്ച് നീ എന്നെ കുനിച്ചു നിർത്തി ചെയ്തില്ലേ...? അതിനു ശേഷം വല്ലാത്ത കൊതിയായിരുന്നു ഒന്നൂടെ അതുപോലെ .... തിരക്ക് കൂട്ടാതെ...ആരെയും പേടിക്കാതെ...ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ ഇവനെക്കൊണ്ട് ഒന്നു ഉഴുതു മറിക്കണമെന്ന്. അതല്ലേ വരാൻ രേവതി മടിച്ചപ്പോഴും അവളെ നിർബന്ധിച്ച് ഒപ്പം കൂട്ടി ഞാൻ ഓടിവന്നത്.."

"എനിക്കും കൊതി തീർന്നില്ലമ്മേ...ഇന്ന് രാത്രി..നമുക്ക് പൊളിക്കണം. ഞാൻ ഇപ്പൊ.. പോകട്ടെ.."

അവൾ പെട്ടെന്ന് വാതിലിനരികിൽ നിന്നും മാറി. മേനോൻ അവളെ കണ്ടില്ല. അയാൾ നേരെ വെളിയിലേക്കിറങ്ങി. എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവൾ നിന്നു.

അപ്പോൾ അമ്മേ...അമ്മേ...എന്നുവിളിച്ച് അവളുടെ പിന്നാലെ ഈ മനുഷ്യൻ നടന്നത്...?? അമ്മയെപ്പോലെതന്നെയാണ് അവളെന്നു പറഞ്ഞത് ?? എന്നിട്ടാണോ അന്ന് ഇത്തിരി സമയം താൻ ഒന്നു മാറിപ്പോയപ്പോഴേക്കും കുളിപ്പുരയിൽ ഇവളെ കുനിച്ചു നിർത്തി ഊക്കിയത്..!!! ഈ പ്രായത്തിലും ഇത്ര കഴപ്പോ ഈ പൂറിക്ക്..!! മനസ്സിൽ കോപം ഇരച്ചു പൊന്തി.

പക്ഷേ അടുത്ത ക്ഷണം ആ കോപത്തെ തണുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റൊരു ചിന്ത അവളിൽ മുളപൊട്ടി. താനോ..? നല്ലവളാണോ ? പതിവ്രതയാണോ ? ഭർത്താവിന് ഉറക്കഗുളിക കൊടുത്തിട്ട് കണ്ടവന്റെ കോലിൽ കയറി തുള്ളിയ തനിക്ക് ഇവരെ കുറ്റം പറയാൻ എന്ത് യോഗ്യതയാണുള്ളത്. മകന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് അവൻ കാണെ ഭർത്താവുമായി ഭോഗിച്ചത്..??