Chapter Title : ഉമ്മയും അമ്മയും പിന്നെ ഞങ്ങളും 9 [Kumbhakarnan]

ചേർത്ത് നടുവിരൽ കൂതിക്കുള്ളിലേക്ക് മെല്ലെ തിരുകി കയറ്റുകയായിരുന്നു അയാളപ്പോൾ.

"അമ്മ വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നുണ്ടല്ലോ..!! എന്താമ്മേ കറിക്ക് എരിവ് കൂടുതലുണ്ടോ..??"
ശാലുവിന്റെ ചോദ്യം.

അതേ നിമിഷം ,മേനോൻ അവളുടെ കൂതിയിൽ തിരുകിക്കയറ്റിയ വിരൽതുമ്പ്‌ ഒന്നു ചുഴറ്റി.
"ഓഹ്...ഹില്ല മോളേ..."
ശാരദ ഒന്നു കിതച്ചു.

ആ വിരലിന് മുകളിലേക്ക് അവൾ കൂതി അമർത്തിയിരുന്നു. അത് പൂർണ്ണമായും തുണിയോടുകൂടി തുളയിൽ കയറിപ്പോയി. ഹോ...കഴപ്പ്. ശാരദയ്ക്ക് അപ്പോൾ അവിടെവച്ച് മേനോനെ കിടത്തി ഊക്കണമെന്നു തോന്നിപ്പോയി.

ഊണ് കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും കുറച്ചു നേരം വിശ്രമിച്ചു.

"ജിത്തൂ...അച്ഛമ്മയുടെ വക ഒരു സമ്മാനം മോനു തരുന്നുണ്ട്. നമുക്ക് പട്ടണത്തിലേക്ക് ഒന്നു പോകണം.."
ജിത്തുവിന്റെ തലയിൽ തടവിക്കൊണ്ട് ശാരദ പറഞ്ഞു.

"അയ്യോ...അച്ഛമ്മേ....പത്തിരുപത് കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട്.."
ജിത്തു പറഞ്ഞു.

"അതിന് നമ്മൾ നടന്നല്ലല്ലോ മോനെ പോകുന്നത്..കാറിലല്ലേ..? രാഹുൽ ഓടിച്ചോളും...മോൻ വേഗം റെഡിയാക് ."

"വാടാ..."
രാഹുൽ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു.

"എങ്കിൽ ഞാനുമുണ്ട് നിങ്ങളോടൊപ്പം.."
മേനോനും ഉഷാറായി.

"നിങ്ങൾ വരുന്നുണ്ടോ...?"
രേവതിയോടും ശാലുവിനോടുമായി മേനോൻ ചോദിച്ചു.

"ഓ...ഞങ്ങള് വരുന്നില്ല. നിങ്ങൾ പോയിട്ട് വാ.. പിന്നെ വരുന്ന വഴി ആ കേക്ക് വാങ്ങിക്കാൻ മറക്കല്ലേ..."
ശാലു ഭർത്താവിനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

എല്ലാവരും ഒരുങ്ങിയിറങ്ങി. രാഹുൽ ആയിരുന്നു വണ്ടി ഓടിച്ചത്. മേനോൻ മുന്നിലും ജിത്തുവും ശാരദയും പിറകിലും കയറി. രാഹുലിന് മേനോൻ വഴി പറഞ്ഞുകൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. വണ്ടി ഓടി അൽപ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ജിത്തു ഉറക്കം തൂങ്ങാൻ തുടങ്ങി. മേനോൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഉറക്കത്തിൽ മുന്നോട്ട് ആയുന്ന മകനെയാണ് കണ്ടത്.

"ഡാ... ജിത്തൂ..."
അയാൾ ഒച്ചയിട്ടു. അവൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു.

"ഇപ്പൊ മുഖം ചെന്ന് മുന്നിലെ സീറ്റിൽ