Chapter Title : ഉമ്മയും മോനും 4 [Sabeer]

എന്നാ പറയണ്ട ഇനി എന്നെ ഒന്നിനും വിളിക്കരുത്.

സുഹ്‌റ : എന്താ മാനൂ നീ എന്നെ സംശയിക്കുക ആണോ വെറുതെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച് പിണങ്ങാതെ നീ നാളെ വീട്ടിലേക്ക് വാ...

കാൾ വെച്ച് എനിക് എളമയോട് സംസാരിക്കുമ്പോ കേട്ട ശബ്ദം നല്ല പരിജയം തോന്നി എന്നാലും ആരാകും അതും എളമയുടെ ഉമ്മ കൂടെ ഉള്ളപ്പോൾ

എന്താ അഫ്സൽ ഒറ്റക്ക് ഇരുന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത്

ഞാൻ : റാഫി ഇവർ ഇത് എവിടെ നേരം ഒരുപാട് ആയി.

റാഫി : എടാ ഇന്നലെ ഇത് പോലെ ആയിരുന്നു ഇനി രണ്ടും പൂശയോ എന്തോ.

പറഞ്ഞ് അൽപ്പം കഴിഞ്ഞതും പ്രശാന്ത് ഉമ്മയെ കൂട്ടി ബാറിന്റെ പുറത്ത് ഇറങ്ങി കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോ എനിക്ക് അൽപ്പം സന്തോഷം ആയി കുടിച് പൂശായിട്ട് ഇല്ല

കാറിന്റെ അകത്തെ കേറിയപ്പോ ഉമ്മ

നിങ്ങൾക്ക് ബോർ അടിച്ചോ പിള്ളേരെ.

റാഫി : ഇല്ല ചേച്ചി.

ഇന്ന് രാത്രി ഞങ്ങൾ നാട്ടിലേക്ക് പോകും നിന്റെ നമ്പർ ഒന്ന് താ ഇനി വരുമ്പോ വിളിക്കാല്ലോ.

റാഫി : അതിന് എന്താ അവൻ നമ്പർ പറഞ്ഞ് കൊടുത്ത്.

വീണ്ടും ഉമ്മയും പ്രശാന്ത് ചേട്ടനും കാറിന് അകത്ത് ഇരുന്ന് കൊഞ്ചിയും കുഴഞ്ഞും ഓരോന്ന് ചെയ്ത് ഞങ്ങൾ അവർക്ക് ഒരു പ്രശ്നം ആയില്ല

ഒടുവിൽ ഹോട്ടലിൽ എത്തുമ്പോ നാണം കലർന്ന ചിരി ചിരിച് ഉമ്മ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി പിറകെ പ്രശാന്ത് ചേട്ടനും.

ഞാൻ : കാറിൽ തെന്നെ ഇരുന്ന് റൂമിൽ അവരുടെ കാല പരുവാടി ക്യാമറയിൽ പകർത്തുന്ന കാര്യം ഓർത്ത് മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു കുറച്ച് സമയം റാഫിയുടെ കൂടെ സംസാരിച് ഇരുന്ന് ഞാനും ഹോട്ടലിൽ കേറി റൂമിൽ പോയി കിടന്ന്.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ റൂം വെക്കേറ്റ് ചെയ്ത് ഉമ്മയും പ്രശാന്ത് ചേട്ടനും പോയി കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ സ്റ്റാഫിന്റെ കൂടെ ആ റൂമിൽ കേറി ക്യാമറ സെറ്റ് ചെയ്തത് എടുത്ത് എനിക്ക് വേണ്ട ചിപ്പ് എടുത്ത് ഞാനും അവിടെന്ന് ഇറങ്ങി ട്രെയിൻ വഴി നാട്ടിലേക്ക് വന്ന്.

എനിക്ക് മുമ്പ് വിട്ടിൽ എത്തിയ ഉമ്മ എന്നെ വിളിച്ച്.