Chapter Title : ഉമ്മയും മോനും [Sabeer]

കാമുകന്റെ കാൾ ആകും എന്നാലും പ്രശാന്ത് ഇത് ഉമ്മാനെ വിടാതെ കൂടിയത് പൊതുവെ ഒരു പെണ്ണിനെ മടുത്താൽ അടുത്തത് നോക്കുന്ന ആളാ ഇത് ഇപ്പോൾ എന്താ വിടാത്തത് ഉമ്മാനെ ചേട്ടന് അത്ര ഇഷ്ട്ടം ആയത് കൊണ്ട് ആകും ഉപ്പാക്ക് ഇത് ഒന്നും അറിയണ്ട ഒമാനിൽ കിടന്ന് ജീവിതം കളഞ്ഞാൽ മതി ഉമ്മ ഇവിടെ കാണിക്കുന്നത് വല്ലതും അറിയുന്നുണ്ടോ.

ഞാൻ ഉമ്മാന്റെ വാതിലിന്റെ തുളയിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി.

ഉമ്മ : എന്താ ചെക്കാ നിന്റെ വിചാരം അത് ഒന്നും പറ്റൂല എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിൽ ആകുന്ന ഒരു മോന് ഉണ്ട് വെറുതെ വേണ്ടാത്ത മോഹം ഒന്നും എനിക്ക് നൽകല്ലേ ഞാൻ ഒരു പാവം ആണ് ജീവിച്ചു പൊയ്ക്കോട്ടേ.

പ്രശാന്ത് : നബീല ഇനി എന്തിനാ നിനക്ക് അസീസ് എല്ലാം ഞാൻ എടുത്തില്ലേ.

ഉമ്മ : എടാ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ നിന്നെ കാണാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല എപ്പോഴും നീ അടുത്ത് വേണമെന്ന് തോന്നുക ആണ്.

പ്രശാന്ത് : അവൻ ഉറങ്ങാൻ റൂമിൽ പോയാൽ വിളിക്ക് ഞാൻ വരാം നിന്റെ എല്ലാ സങ്കടവും മാറ്റിത്തരാം.

ഉമ്മ : ഏത് ഡ്രസ്സ് ഇട്ട് ആണ് ഞാൻ ഇന്ന് ഇട്ട് കാണേണ്ടത്
പ്രശാന്ത് : ഇന്നലെ വാങ്ങി തന്നത്.

ഉമ്മ : എനിക്ക് തോന്നി നീ അത് തെന്നെ പറയുമെന്ന് കാൾ കാട്ട് ചെയ്ത് ഉമ്മ വാതിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ വേഗം എണീറ്റ് ചെയറിൽ പോയി ഇരുന്ന് റിൽസ് നോക്കി കണ്ട്.

വാതിൽ തുറന്ന് ഉമ്മ : മാനു എടാ ചോറ് കഴിച് വേഗം കിടക്കാം ഉറക്കം വരുന്നു.

ഞാൻ : ശരി ഉമ്മ.

ഉറക്കം വന്നിട്ട് ഒന്നും അല്ല കാമുകനെ വിളിച് വിട്ടിൽ കേറ്റാൻ ആണ് കള്ളം പറഞ്ഞ് എന്നെ പറ്റിക്കാൻ നോക്കുന്നു നിങ്ങളെ കള്ളകളി എനിക്ക് അറിയുമെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ.

അന്ന് രാത്രി താഴെ നടക്കുന്നത് കാണാനുള്ള ശക്തി ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഉറക്കം വരാതെ കിടന്ന്.

ഒടുവിൽ വാതിൽ തുറന്ന് അടക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത്