Chapter Title : ഉമ്മയും മോനും [Sabeer]

ഉപ്പാന്റെ അടുത്ത് എങ്ങാനും എന്തങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ പറയണോ എനിക്ക് വേറെ വഴി ഇല്ലായിരുന്നു.

പക്ഷെ ഉമ്മ സ്വയരക്ഷക്ക് വേണ്ടി ആണ് അയാളെ കണ്ടതെങ്കിലും അത് പിന്നെ മറ്റൊരു രീതിയിലേക്ക് മാറി എന്ന് മാത്രം അല്ല പ്രശാന്ത് ചേട്ടന്റെ ഒപ്പം വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി.

ഉമ്മാക്ക് ഒട്ടും അത് താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ പ്രശാന്ത് ചേട്ടൻ ഒരു അത്യാവശ്യകാര്യത്തിന് മുംബൈ വരെ പോയപ്പോൾ.

ഉമ്മാക്ക് കടി കേറി നിൽക്കകള്ളി ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ റഫീഖ് ഇക്കന്റെ ഫോൺ വരുന്നത്.

ഉമ്മ : ഹലോ ആരാ.

റഫീഖ് : നബീല അല്ലെ ഞാൻ റഫീഖ് ആണ്.

നബീല : ഇക്കക്ക് എങ്ങനെ എന്റെ നമ്പർ കിട്ടി.

റഫീഖ് : ഞാൻ പ്രശാന്തിന്റെ അടുക്കൽ നിന്ന് വാങ്ങി.

നബീല : എന്താ ഇക്ക വിളിച്ചത്.

റഫീഖ് : പ്രശാന്ത് പോയതിൽ പിന്നെ നിന്നെ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റിയില്ല എന്റെ ഹൂറിയെ ഒന്ന് കാണാൻ എനിക്ക് കൊതിയായി.

നബീല : രണ്ട് തവണ വിശദമായി കണ്ടില്ലേ പിന്നെ എന്താ.

റഫീഖ് :ആദ്യത്തെത് കണ്ട ആവേശത്തിൽ ഒന്ന് ശരിക്ക് കാണാൻ പറ്റിയില്ല രണ്ടാമത്തേത് ആ പ്രശാന്ത് ഉണ്ടായപ്പോൾ അങ്ങനെയും പോയി.

നബീല : അത് എന്റെ തെറ്റ് അല്ലല്ലോ.

റഫീഖ് : എന്റെ മുത്ത് അല്ലെ ഞാൻ വരട്ടെ വീട്ടിലേക്ക് അഫ്സൽ ഉറങ്ങിയോ.

നബീല : എട്ട് മണിക്ക് തെന്നെ ഉറങ്ങാനോ
ഭക്ഷണം പോലു കഴിച്ചിട്ട് ഇല്ല ഞങ്ങൾ.

റഫീഖ് : എന്നാ വേഗം ഭക്ഷണം കഴിച് ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിക്ക് അപ്പോ അവന്