Chapter Title : ഉൺ പൂറ്റിൽ എൻ കുണ്ണയ് [Baadal]

തൊപ്പിയും വെച്ച് ഘനഗംഭീരനായി നിന്നു തുള്ളുന്നു. അവന്‍. മുള്ളിത്തീരാന്‍ അല്പ സമയമെടുത്തു. പറ്റാവുന്ന ചെടികളുടെയൊക്കെ മുകളില്‍ മൂത്രം ചീറ്റിച്ചു രസിച്ചു മുള്ളി. അവനെ കയ്യിലെടുത്ത് ഒന്നു കുടഞ്ഞു.
അപ്പോള്‍ കേള്‍ക്കാം, തൊട്ടു മുമ്പില്‍ നിന്നും ഒരു പൊട്ടിച്ചിരി. ദേ, അവള്‍ വരുന്നു. ഒരു വലിയ കാന്താരിച്ചെടിയുടെ മറവില്‍ നിന്നും നടന്നു വരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ഞാന്‍ മുണ്ടുടുത്തു. നാന്‍ കണ്ടു… നീ അന്ത പെരിയ പഴം കയ്യിലെടുത്ത് വിളയാടുന്നത് നാന്‍ കണ്ടേന്‍… ‘ അവള്‍ വീണ്ടും കയ്കൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഭഗവാനെ, അമ്മാവന്‍ നടക്കാന്‍ പോയത് നന്നായി. അപ്പച്ചി അടുക്കളയില്‍ കാണും..
‘ നീ എന്തിനാടീ ഞാന്‍ മുള്ളുമ്പം എന്‍റെ മുമ്പില്‍ എപ്പഴും വരുന്നത്…’
‘ ഇത് എന്ന കൂത്ത്…. എനക്കും കാലയിലേ ഒണ്ണുക്കു പോക വേണ്ടാമാ.. നേത്തു മാതിരു നീങ്ക അങ്കെ വരുമെന്ന് ഭയന്ത് ഇങ്കെ വന്തത്… അപ്പോ നീങ്കെ എന്‍ പിന്നാലെ… ഏന്‍… ഏന്‍…?…’
അവള്‍ എന്‍റെ നേരെ ചീറി.
‘ അയ്യോ നിന്നെ പേടിച്ചാ ഞാന്‍ ഇവിടെ വന്നത്… അപ്പോ നീ ഇവിടെ…’
‘ ഇല്ലെ… എനക്ക് തെരിയും.. നേതുക്കു നീ മാടിയിലിരുന്ത് ഞാന്‍ ഒണ്ണുക്കിരുന്തതു നീ പാത്തത് നാനും പാത്തേന്‍.. തിരുടപ്പയല്‍… നാന്‍ അമ്മാക്കിട്ടെ ശൊല്ലുവേന്‍…’
‘ അപ്പോ ഞാനും പറയും.. നീ എന്‍റെ കുണ്ണ കാണാന്‍ ഞാന്‍ മുള്ളുന്നതും നോക്കി നടക്കുവാന്ന്… ചെല്ല് നീ പോയിപ്പറ… നമക്കു കാണാം…’ ഞാനും പേടിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കി. പെട്ടെന്നവളുടെ ഭാവം മാറി. മെല്ലെ കാല്‍ വിരല്‍ കൊണ്ട് നിലത്ത് വരച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ചാഞ്ചാട്ടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
‘ നാന്‍ വെറുതേ പറഞ്ചതാ… ഉന്നേ എനക്ക് ഇഷ്ടമാ.. നാന്‍ യാരുക്കിട്ടെയും ശൊല്ലമാട്ടേന്‍…’ എന്നെ ഒന്നു നാണത്തോടെ നോക്കി. പിന്നെ എന്‍റെ കവിളില്‍ ഒന്നു നുള്ളിയിട്ട് പറഞ്ഞു.
‘ എന്‍ കണ്‍…..ണ്‍…..ണ്ണന്‍…’
അവള്‍ തൊഴുത്തിലേയ്ക്കു നടന്നു.

രാവിലേ കാപ്പിയുടെ കൂട്ടത്തില്‍ തന്നെ പാലും അപ്പച്ചി എടുത്തു വെച്ചു. അമ്മാമ എപ്പോള്‍ ഓഫീസില്‍ പോയോ.
‘ വേണൂ, നീ വരുന്നോ, എനിക്കാ വേലുപ്പിള്ളച്ചേട്ടന്‍റെ വീടു വരേ ഒന്നു പോണം. ഭവാനി കെടപ്പിലാ. ഒന്നു കണ്ടേച്ചു പെട്ടെന്നു