Chapter Title : Unknown Eyes [കാളിയൻ]

student ആണെന്നും മിസ്സിനയിയാം...പക്ഷേ കുട്ടികളുടെ പരിഹാസ ചിരിയും ആർപ്പുവിളികളും കൂടെ കേട്ടപ്പോൾ പാവം ഒള്ള ദേഷ്യം മുഴുവൻ എന്നോട് തീർത്തു... അല്ലെങ്കിലും ഞാനാനല്ലോ തെറ്റുകാരൻ?. മിസ്സ് അവന്മരെന്നെ തള്ളിയപ്പഴ...... ഞാൻ എന്റെ നിരപരാധിത്വം വിശദീകരിക്കാൻ ഒരു പാഴ് ശ്രമം നടത്തി.... ഇറങ്ങി പോവനല്ലേട നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.......! Ok I get it..it's all my fault.... ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു പിന്നെ അവിടെ നിന്നില്ല....കണ്ണുകൾ നീറി വലിഞ്ഞൂ...കണ്ണീർ തടഞ്ഞ് നിർത്താൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു...അതാരും കാണാതിരിക്കാൻ ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് നടന്നു ക്ലാസ്സിന് വെളിയിലേക്ക് പോയി.... ഭാരിച്ച മനസ്സുമായി ഞാൻ സ്കൂൾ ഗ്രൗണ്ടിന് സമീപം ഉള്ള ആലമറച്ചുവട്ടിലെയ്ക് പോയി.... എന്റെ ഇഷ്ട സ്പോട്ട് ആൺ അത്.... ആൽ മരങ്ങൾക്ക് അതൃഷ്യ ശക്തികൾ ഒണ്ട്...ആൽമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഇരുന്നാൽ മരം നമ്മലിയേക്ക്‌ പോസിറ്റീവ് എനർജി പ്രവേശിപ്പിക്കും...നമ്മുടെ

മനസ്സിലെ വ്യാകുലതകളും ടെൻഷനും ഒക്കെ ഡിലീറ്റ് ചെയ്ത്  മനസ്സിനെ ഫ്രീ ആക്കും...അതുകൊണ്ടാണ് പല കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഒക്കെ ആലമരങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നത്...ആൽമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ആയിരിക്കും വിഗ്രഹങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്..കല്ലുകളിൽ തീർത്ത വിഗ്രഹങ്ങളും  പോസിറ്റീവ് എനർജി പുറത്തുവിടാറുണ്ട്....ഇതൊക്കെ കൊണ്ടാണ് കാവുകളിലും ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഒക്കെ ചെല്ലുമ്പോൾ പോസിറ്റീവ് വൈബ് ഫീൽ ചെയ്യുന്നതും ചിലർക്ക്  ഈശ്വര സാനിദ്ധ്യം ആണെന്ന് തോന്നുന്നതും.... ക്ലാസ്സ് സമയമയിരുന്നതിനാൽ പുറത്ത് ഒരു മാനുഷ്യ കുഞ്ഞുങ്ങൾ പോലുമില്ല....തെല്ലോരശ്വസം തോന്നി....പെട്ടെന്നാണ് അനുവിനെ ഓർമ വന്നത്...അനുവും ചിരിച്ച് കാണുമോ ?.... അനുവിന്റെ കാര്യം വരുമ്പോ ആൽമരങ്ങൾ ക്ക്‌ പോലും ന്നേ സഹായിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നതാണ് സത്യം??....എന്തോ അവളെ കുറിച്ച് ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു മിസ്സിംഗ് ആൺ നെഞ്ചില്...രണ്ട് വർഷം പഠിച്ചിട്ടും അവളോട് ശരിക്കൊന്ന് അടുക്കാൻ പോലും പറ്റത്തത്തിൽ ഒള്ള നഷ്ട ബോധവും..ഇപ്പൊ അവള് മറ്റൊരുവന്റെ ആകാൻ പോകുന്ന ചിന്തയും...നാശം....ഞാൻ ന്തിന ഇതൊക്കെ ചിന്തിക്കാനേ എനിക്കൊന്നും പെണ്ണിനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.....അതൊക്കെ ആ രാഹുലിന്.....അവൻ വിരൽ ഞൊടികുന്നത് കാത്തിരിക്കൂ വാൻ പെൺപടകൾ.... എല്ലാർക്കും ഞാനൊരു പരിഹാസ പാത്രമാണ്....എപ്പോളും ഒണ്ട് അത്...ഒരു വിലയുമില്ല നിക് ഇവർഡെ ഒക്കെ ഇടയിൽ.... ആ ഹ്ഹ്‌ ഞാൻ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയിട്ടില്ല??... ഞാൻ എന്താണ് ,അതായിരിക്കണം എനിക്ക്......മറ്റുള്ളവർ എന്ത് ചിന്തികുമെന്ന് ഓർത്ത് ഞാൻ വ്യാകുല പെട്ടിട്ടില്ല......പക്ഷേ