Chapter Title : ഉന്മാദഹർഷം [കൊമ്പൻ]

ആത്മാഭിനതിനു എന്ത് സംഭവിക്കും? കഴിഞ്ഞ നാല് അഞ്ച് മാസമായി ഞങ്ങൾ വല്ലാതെ അടുത്തിരുന്നു, അത് കുഴപ്പമില്ല. ഞങ്ങളും ഇടയ്ക്കിടെ പുറത്തേക്ക് ഒന്നിച്ചു കറങ്ങുകയും പരസ്പരം തമാശ പറയുകയും ചെയ്തു, അതുമൊരു കുഴപ്പമില്ല. എന്നാലും ഇത്തരത്തിൽ അവളോട്…. ശെയ് വേണ്ടായിരുന്നു …!

മാത്രമല്ല അവൾ ഒരിക്കലും എന്നിൽ നിന്ന് ഇത്തരമൊരു ചോദ്യം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല എന്നുറപ്പാണ്. ഗൗരി കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു. അവൾ എന്നെ നോക്കി ശാന്തമായി ഒഴിഞ്ഞ കപ്പും കയ്യിൽ കരുതി മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് പോയി.

ആ വാക്കുകൾ വഴുതിപ്പോയെങ്കിലും ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു പോയി. ദൈവമേ എന്താണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്? ശെയ് എന്റെ പ്രായമെങ്കിലും ഞാൻ നോക്കണ്ടേ?!! അവൾ ഇത് പറയാൻ ശ്യാമിനെ ഫോൺ ചെയ്യുമോ? അവനിതറിഞ്ഞാൽ, അവൻ എന്നെക്കുറിച്ച് എന്ത് വിചാരിക്കും? ശെയ് ഞാൻ എന്തൊരു വിഡ്ഢിയാണ്! മനസ്സിൽ ആകെ ഭീതി ബാധിച്ചിരുന്നു. അത് മാറ്റാനെന്നോണം അക്ഷമനായി മുറിയിൽ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ നടന്നു.

അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞു. അപ്പോൾ അകത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും ഗൗരിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. “അച്ഛാ.. ഞാൻ കുളിക്കാൻ പോകുന്നു. മെയിൻ ഡോറിൽ ഒരു കണ്ണ് വേണം ട്ടോ. ”

ഞാൻ സത്യത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്ടുപോയി. കാരണം ഇതുവരെ ഈ വീട്ടിൽ കുളിക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന് അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്തുകൊണ്ട് ഇന്ന് മാത്രം? എനിക്ക് ഒട്ടും ദഹിക്കാനായില്ല. "ശരി, എന്താണെങ്കിലും വിധിച്ചപോലെ നടക്കട്ടെ" എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു. ഇതും ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ മെല്ലെ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് ചാഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഗൗരി നിന്റെ പുറം തേച്ചു തരട്ടെ ഞാൻ?" അത് പറയുമ്പോഴുമെന്റെ ശബ്ദം അല്പം