Chapter Title : ഉന്മാദഹർഷം [കൊമ്പൻ]

പോയി അത്താഴം കഴിച്ച് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു.

ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ഗൗരി എന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ ഇട്ട് കെട്ടിപിടിച്ചു പറഞ്ഞു, “താങ്ക്സ് അച്ഛാ.. ഞാൻ ഇങ്ങനെ പുറത്തു പോയി ആസ്വദിച്ചിട്ട് ഒരുപാട് നാളായി….നല്ല മൂഡ് ചേഞ്ച് ഫീൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്, എനിക്കിങ്ങനെ ആരും പറഞ്ഞു തന്നിട്ടൊന്നുമില്ല!”, അതും പറഞ്ഞു അവൾ എന്റെ കവിളിൽ ഒരു മുത്തം നൽകിയശേഷം അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. അവളുടെ ഈ പ്രവർത്തി കൊണ്ട് എന്റെ ദേഹമാകെ വിറച്ചു. എനിക്ക് സത്യതില് കുളിരുകോരിപ്പോയി. തീർത്തും നിഷ്കളങ്കമാണോ ആ ചുംബനം!? അതോ അതിൽ.. മറ്റെന്തിങ്കിലുമുണ്ടോ?!!! എന്റെ മനസ് ഉറങ്ങും വരെ അത് തന്നെയാലോചിച്ചു.

അന്ന് രാത്രി അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോ “അച്ഛാ അമ്മ എന്നെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു, ഞാൻ പോയി കുറച്ചൂസം അവിടെ നിന്നോട്ടെ!” എന്ന് ഗൗരി പറഞ്ഞു. പാവം! ഞാൻ അതിനു സമ്മതിച്ചു. ഞാനവളെ ഗായത്രിയുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കിയപ്പോൾ അവളെയൊരു നോക്ക് കാണുകയും ചെയ്തു. അവൾക്കെന്നെ നേടാനായില്ല എന്ന നഷ്ടബോധം ഇപ്പോഴുമാ മുഖത്തുണ്ട്! വിധിയെന്നല്ലാതെ ഇതിനൊക്കെ എന്താണ് പറയുക?

ഞാൻ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നശേഷം ഒറ്റയ്ക്ക് നില്ക്കാൻ എനിക്കും ഒട്ടും ഇഷ്ടമല്ലാത്തതുകൊണ്ട് എന്റെയൊരു സുഹൃത്തിന്റെ തോട്ടത്തിൽ അവന്റെയൊപ്പം ചെന്ന് നിന്നു, ചെറിയ വെള്ളമടിയും മറ്റുമായി രണ്ടാഴ്ച കടന്നുപോയി. ശേഷം ഗൗരി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ എന്നോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ നല്ല മാറ്റം വന്നതായിട്ട് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. പലപ്പോഴും എന്നെ നോക്കിയങ്ങു നില്കും! ഉള്ളിലെന്തോ ആരാധനയുള്ളപോലെ… എനിക്ക് പലപ്പോഴുമതിന്റെ അർഥം ഊഹിക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല!

ഈ സംഭവത്തിന് രണ്ട് ദിവസത്തിന് ശേഷം, ഞാൻ അവൾക്കായി വാങ്ങിയ ജീൻസും ഷർട്ടും