Chapter Title : ഉപ്പയുടെ മണവാട്ടി ഷംന [ലിങ്കൺ]

:ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ ഞാൻ നിന്നെ ഓര്ത്തല്ല ഇങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നത് നിസാർ നീ മറു എനിക്ക് ബസ്സ് മിസ്ആയിക്കഴിഞ്ഞാൽ വീട്ടിൽ പോവാൻ ബുധിമുട്ടാവും

നിസാർ :ഞാൻ മാറില്ല നിന്നെ ഞാൻ കൊണ്ടുവിടാം ബസ്സ് പോവുകയാണെങ്കിൽ പോവട്ടെ

ഷംന ദേഷ്യത്തിൽ ഓരോന്ന് പറയുന്നുണ്ട് തിരിച്ചു നിസാറും അവസാനം

ഷംന :നിസാർ നീ മാറിനിൽക്ക് എന്നും പറഞ്ഞു അവനെ മറികടന്നു അവൾ പോവാൻ നിന്നപ്പോൾ നിസാർഅവളുടെ കഴിക്കു പിടിച്ചു

ഷംന ദേഷ്യത്തിൽ അവന്റെ മുഖത്തു ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു എന്നിട്ട് അവിടെന്ന് നടന്നു നീങ്ങി അൽപ്പനേരം അവൻഅവിടെ നിന്ന് പിന്നെ അവളുടെ പിന്നാലെ പോയി വീണ്ടും അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു

നിസാർ :നീ എന്നെ എത്രവേണമെങ്കിലും അടിച്ചോ ഞാൻ അതിനു വിധിക്കപെട്ടവൻ ആണ്

ഷംന :സോറി...നീ കൈയിൽ നിന്നും പിടി വിട്

നിസാർ :നീ കല്യാണത്തിന് സമാധികാതെ ഞാൻ പിടി വിടില്ല

ഷംന :പ്ലീസ് എന്നും പറഞ്ഞു കൈ കുപ്പി നിന്നു

നിസാർ വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയ അവൾ അവളുടെ മക്കനയുടെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച മഹർഅവനെ കാണിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു

ഷംന :എന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ്

ഇതും പറഞ്ഞു അവൾ അവിടെ നിന്നും പോയി അമ്പരപ്പോടെ അവൾ പോകുന്നത് അവൻ നോക്കി നിന്ന്മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങളുമായി

...............................................

ബസ്സിൽ സൈഡ് സീറ്റിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ് ഷംന അവളുടെ മുഖത്ത് സങ്കടവും സന്തോഷവുംഒരുപോലെ കാണാം അവൾ അവളുടെ കല്യാണം ഓർക്കുന്നതാവാം ഇനി അവൾ പറയട്ടെ അവളുടെ കഥ അതല്ലെഅതിന്റെ ഒരു ഇത്

നല്ല മഴയുള്ള ഒരു ദിവസമായിരുന്നു അന്ന് ഞാൻ