Chapter Title : ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം 2 [Danilo]

കേടില്ലേ അവനു.

ലത : മതി മതി, പ്രമീള സ്നേഹംകൊണ്ട് പറഞ്ഞതല്ലേ ചേച്ചി, അവരാകുമ്പോ പിള്ളേര് ഒരുമിച്ചങ്ങു കൂടിക്കൊളുവല്ലോ. അങ്ങനെ ഓർത്തു പറഞ്ഞതാ അവള്. അത് വിട്. ഇനി അത് പറഞ്ഞു വഴക്കാവണ്ട.

സിന്ധു : അമ്മേ അവൻ ഞങ്ങളുടെ മുറിയിൽ കിടന്നോട്ടെ, എനിക്ക് ചെറിയ നടു വേദനയുണ്ട്, ഞാൻ താഴേക്കു പായ വിരിച്ച് കിടന്നോളാം, അവനും ചേട്ടനുംകൂടി കട്ടിലിൽ കിടന്നോട്ടെ.

അമ്മിണി: ഓഹ് അതൊന്നും വേണ്ടടി, എനിക്ക് എന്നാത്തിനാ അത്രയും വെല്യ കട്ടില്. അവൻ എന്റെ കൂടെ കെടന്നോട്ടെ. കുട്ടാ, നിന്റെ സാധനങ്ങളൊക്കെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വെച്ചോ. മേശയിലിരിക്കുന്ന കഷായകുപ്പികളൊകെ പൊട്ടാണ്ട് നോക്കണം കേട്ടോ.

അങ്ങനെ ഗോഗുൽ സിന്ധു ആന്റിയുടെ മുറിയിൽ വെച്ചിരുന്ന തന്റെ സാധനജംഗമ വസ്തുക്കളൊക്കെ മുത്തശ്ശിയുടെ മുറിയിലേക്ക് മാറ്റി. ഹാളിൽ നിന്നും ഡോർ തുറന്നു കയറുമ്പോൾ നേരെ പോയാൽ ബാത്രൂംമിന്റെ ഡോർ ആണ്. വലതു ഭാഗത്തു ഭിത്തിയോട് ചേർത്തു കട്ടിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്നു. ഇടത്തെ ഭാഗത്തു ബാത്രൂംമിന്റെ ഡോർ കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു അലമാരിയാണ്. അതിൽ മുഴുവൻ മുത്തശ്ശിയുടെ സാധനങ്ങളാണ്. അത് കഴിഞ്ഞാൽ ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് ഒരു മേശ. അതിലും എന്തൊക്കെയോ കഷായ കുപ്പികളും മറ്റും നിരത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നു. പിന്നെ ഒരു ഡ്രസ്സ്‌ സ്റ്റാൻഡ്, അതിൽ നിറയെ മുത്തശ്ശിയുടെ ഉപയോഗിച്ച കൈലി മുണ്ടും ബ്ലൗസും ബ്രാ ഒക്കെ തൂകി ഇട്ടിരിക്കുന്നു. വേനൽ കാലമായതിനാൽ മുറിയിൽ നല്ല ചൂടാണ്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ പുതപ്പൊന്നും ആവശ്യമില്ല. മാത്രമല്ല ബാഗൊക്കെ തുറന്നു ഇനി തുണികളൊക്കെ എടുത്തു ഒതുക്കി വെക്കാനൊക്കെ അവനു മടി തോന്നി.ഗോഗുൽ ബാഗൊക്കെ മുത്തശ്ശിയുടെ മേശയ്ക് കീഴെ വെച്ചു. ഭാഗ്യത്തിന് കട്ടിൽ ചേർത്തിട്ടിരിക്കുന്ന ഭിത്തിയിൽ കൈ അകലത്തിൽത്തന്നെ സ്വിച്ച് ബോർഡ് ഉണ്ട്. ഫോൺ ചാർജ് ചെയ്തുകൊണ്ട് ഉപയോഗിക്കാം. അവനതൊരു ആശ്വാസവായി. ഗോഗുൽ അത്താഴം കഴിച്ചു വന്ന് കട്ടിലിൽ കയറി ഫോൺ കുത്തിയിട്ടു റീൽസ് കണ്ടോണ്ടു കിടന്നു. അന്ന് മുതൽ മുത്തശ്ശിയുടെ കട്ടിലിന്റെ ഭിത്തിയോട് ചേർന്ന വശം അവന്റെയായി. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുത്തശ്ശി വന്നു.

അമ്മിണി : എന്നാ ചൂടാ അല്യോടാ?

ഗോഗുൽ ഫോൺ മാറ്റി വെച്ചിട്ടു മുത്തശ്ശിയെ ശ്രെദ്ദിച്ചു.

ഗോഗുൽ