Chapter Title : ഉർവശി ശാപം ഉപകാരം 2 [Danilo]

ഇങ്ങനെ എങ്ങനാ നീ ഉറങ്ങുവാ.

അമ്മിണി അവനെ പിടിച്ചെഴുനേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അല്പം പ്രായം കുറവാണെങ്കിലും ഏതാണ്ട് ഇതേ പ്രായമുള്ള മതറിന്റെ കൂടെ തന്റെ കന്നികളി കഴിഞ്ഞെങ്കിലും,മൊത്തത്തിൽ അവനങ്ങു ശെരിയായിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഗോഗുൽ നാണത്തോടെ മുത്തശ്ശിയെ നോക്കാതെ എണീറ്റിരുന്നു. അമ്മിണി അവന്റെ ബനിയൻ ഊരിയെടുത്തു. അതുകൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്തിലെയും പുറത്തെയൊക്കെ വിയർപ് തൊടച്ചെടുത്തു.

അമ്മിണി : ഇവനെന്താ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നെ, നിന്റെ കഴുത്തിനു എന്തെങ്കിലും വേദനയുണ്ടോ?

ഗോഗുലിന്റെ നേരെ നോക്കിയുള്ള ഇരിപ്പുകണ്ടു അമ്മിണി ചോദിച്ചു. ഗോഗുൽ നാണത്തോടെ ഇടങ്കണ്ണിട്ടു മുത്തശ്ശിയെ നോക്കി. അവന്റെ ഒന്ന് ഞെട്ടി. അൽപനേരം മുന്നേ അർദ്ധ നഗ്നയായിരുന്ന തന്റെ മുത്തശ്ശി ബ്ലൗസ് ഇട്ടാണ് തന്റെയെടുത്തു ഇരിക്കുന്നത്. ഗോഗുൽ ഒരു വളിച്ച ചിരി പാസാക്കി, കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലയെന്നു തല തിരിച്ചും മറിച്ചും കാണിച്ചു കൊടുത്തു.അമ്മിണി എഴുനേറ്റു അലക്കാനുള്ള തുണിയുടെ കൂടെ അവന്റെ ബനിയൻ എറിഞ്ഞിട്ടു, തന്റെ മേശകടിയിൽ എന്തോ തപ്പിതുടങ്ങു. ഗോഗുൽ ബാഗുകൾ വച്ചിരിക്കുന്നത് അവിടെയാണ്. ഗോഗുൽ എന്താണ് മുത്തശ്ശി പരതുന്നതെന്നു നോക്കി. അരക്കു താഴേക്കു കൊഴുത്ത അമ്മിണിയുടെ വീതിയുള്ള കൊഴുത്തു മുഴുത്ത തൂങ്ങിയ കുണ്ടിയുടെ പൂർണ വലുപ്പം കണ്ടു ഗോഗുലിന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അതിൽ തറച്ചുനിന്നു. അടിയിൽ ഒന്നുമിടാത്ത അമ്മിണിയുടെ കുണ്ടിചാലിന്റെ വര, നന്നായി ആ അഴഞ്ഞ കൈലിയിൽ ദൃശ്യമായിരുന്നു.

അമ്മിണി ഒരു തൈലം തപ്പിയെടുത്തു തിരിച്ചു വന്ന് കാലുകൾ കട്ടിലിൽ കയറ്റി നീട്ടി വെച്ച് കൈലി തുട വരെ കയറ്റി, അതിൽ നിന്നും അല്പം തൈലം കയ്യിലെടുത്തു മുട്ടുമുതൽ കീഴോട്ടു തീരുമാൻ തുടങ്ങി. ഗോഗുലിനു അതുകണ്ടു മുത്തശ്ശിയോട് സങ്കടം തോന്നി.

ഗോഗുൽ: അച്ഛമ്മേ ഞാൻ തിരുമി തരാം.

അമ്മിണി : യാത്ര ചെയ്തോണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു, മുട്ടിന്നു താഴേക്കു വല്ലാത്ത ഒരു കഴപ്പ്. പഴയതുപോലെയൊന്നും പറ്റുന്നില്ല, പ്രായം പത്തറുവത്തഞ്ചു കഴിഞ്ഞില്യോ.

ഗോഗുൽ : മ്മ്

അമ്മിണി : നിന്റെ സാധനങ്ങളൊക്കെ എന്റെ അലമാരിയുടെ താഴത്തെ കള്ളികൾ ഒഴിവാക്കി അതിൽ വെച്ചോട്ടോ. അത്രേം സ്ഥലം പോരെ നിനക്ക്.

ഗോഗുൽ : മതി

ഗോഗുൽ തൈലം അല്പം കയ്യിലെടുത്തു അമ്മിണിയുടെ കാലുകൾ മാറി മാറി നന്നായി തിരുമി കൊടുത്തു. അമ്മിണിക്കും